Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.

Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει

Ο φόβος ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αποκτήσει κάποτε υπερβολική δύναμη μας εμποδίζει να δούμε το προφανές: ότι αναθέτουμε οικειοθελώς στις μηχανές ένα μέρος της δικής μας εξουσίας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα της Τζιλ Λεπόρ, καθηγήτριας Αμερικανικής Ιστορίας στο Χάρβαρντ, βραβευμένης με Πούλιτζερ συγγραφέως και επί χρόνια μόνιμης συνεργάτιδος του «The New Yorker».

...Αν το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ πήγε από την πολιτική στην οικονομία, το νέο Μπαντ Γκόντεσμπεργκ της κυβερνώσας πέραν του Κέντρου Αριστεράς πρέπει να κινηθεί από την οικονομία (δημοσιονομική πειθαρχία και οικονομικά της προσφοράς) στην πολιτική (προοδευτική φορολογία και οικονομικά της ζήτησης). Στην οικονομία δεν χωρούν δογματισμοί, αλλά στις κοινωνίες δεν χωρά η απουσία της πολιτικής. Εκεί που υπάρχει αυτή η απουσία υπάρχει και η άνοδος της Ακροδεξιάς που τρέχει να καλύψει τα κενά

Η μαζική υποδοχή του Πάπα στο Παρίσι δεν μπορεί να περάσει ασχολίαστη. Και αξίζει να τη δούμε όχι ως ένδειξη «επιστροφής της θρησκείας», αλλά ως μια ισχυρή τάση ανασύνθεσης συλλογικών νοημάτων όταν η παλιά ιστορική γραμματική του δυτικού κανόνα, έχει χάσει πλέον τη δεσμευτικότητά της. Μια ανασύνθεση που έχει ανάγκη νοήματος και χρειάζεται υπερβάσεις.

Δεν μπορούν να μας αφήσουν αδιάφορους, οι εικόνες του πλήθους στις συναντήσεις με τον Πάπα, στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Παρίσι, γιατί είναι εντυπωσιακές.

Είχαμε μια καλή εξέλιξη τις προηγούμενες ημέρες, τις αξιολογήσεις του αξιόχρεου της χώρας μας από δύο διεθνείς οίκους. Ο οίκος Moody’s διατήρησε την αξιολόγηση στην βαθμίδα Baa3 αλλά αναβάθμισε τις προοπτικές σε θετικές, και ο Scope αναβάθμισε το αξιόχρεο σε ΒΒΒ+. Καθοριστική για την εξέλιξη ήταν η επαγγελματική διαχείριση του χρέους από τον ΟΔΔΗΧ. Πληρώνοντας, μάλιστα, πρόωρα 5,3 δισ. ευρώ στα τέλη του 2025 και άλλα 13 δισ. ευρώ έως τα τέλη του τρέχοντος έτους, έδειξε ότι -εν μέσω αναταραχής στις διεθνείς αγορές ομολόγων- η Ελλάδα είναι και με το παραπάνω συνεπής στις υποχρεώσεις που ανέλαβε στα χρόνια της μεγάλης κρίσης.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.

Αυτή την περίοδο η κυβέρνηση διαφημίζει μία αμφιλεγόμενη μετακόμιση μερικών χρηματοπιστωτικών εταιρειών από το εξωτερικό στην Ελλάδα, με το λεγόμενο καθεστώς non-dom που αφορά μη-κατοίκους της χώρας, (non-domicile). Με μόνη τους δέσμευση να καταβάλουν ετησίως ένα ποσό 100.000 ευρώ και εντός πενταετίας να αγοράσουν ένα ακίνητο αξίας 500.000 ευρώ, θα απαλλάσσονται από κάθε άλλη φορολογία πλούτου και κερδών, καθώς και από κάθε υποχρέωση να δηλώνουν πού και πώς παράγονται τα εισοδήματα τους ανά τον κόσμο.

...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.

… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…

Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.

Σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων και κατακερματισμού στον προοδευτικό χώρο, ο πρώην Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και νυν ανεξάρτητος βουλευτής, Γιάννης Δραγασάκης, μιλά στο libre και τοποθετείται για το κρίσιμο ζήτημα των προγραμματικών και πολιτικών συγκλίσεων της Αριστεράς, καθώς και την ανάγκη διαμόρφωσης μιας εναλλακτικής προοδευτικής διεξόδου απέναντι στην τρέχουσα διακυβέρνηση