Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Συνέντευξη στον Ανδρέα ΠΑΠΑΔΟΥΠΟΥΛΟ, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-10-21
Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης είναι σήμερα η πιο αριστερή πρόταση σε σχέση με την πορεία του κόσμου, υποστηρίζει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μιχάλης Παπαγιαννάκης, μια μέρα μετά την άτυπη σύνοδο της Λισσαβώνα, όπου δρομολογήθηκε η μίνι "μεταρρυθμιστική συνθήκη". Ο νεοεκλεγείς βουλευτής επισημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν έχει συνεκτικό σχέδιο, εκτιμώντας ότι η κυβέρνηση μπορεί λόγω αδυναμίας να οδηγηθεί ακόμα και σε πρόωρες εκλογές.
Θανάσης Λεβέντης, Συνέντευξη στον Κώστα ΠΟΥΛΑΚΙΔΑ, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-10-21
Η κυβέρνηση έκρυψε προεκλογικά, κρύβει και μετεκλογικά τα σχέδιά της για το ασφαλιστικό και, ενώ δεν δεσμεύεται για τη χρηματοδότησή του, θέλει να κάνει διάλογο, τονίζει ο Θανάσης Λεβέντης επισημαίνοντας ότι εισφοροδιαφυγή, εισφοροκλοπή, αδήλωτη μαύρη εργασία και ανεργία "έχουν γονατίσει το ασφαλιστικό σύστημα".
Σε συνθήκες αδιαφορίας, σχεδόν απάθειας, εγκρίθηκε σε δεύτερο στάδιο η νέα ευρωπαϊκή συνθήκη, αυτή που έμελλε να αντικαταστήσει το ευρωσύνταγμα. Το ευρωσύνταγμα σηματοδοτούσε τη μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε έναν οργανισμό πιο δομημένο - τόσο σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης, όσο και σε θέματα δημοκρατικής νομιμοποίησης.
Βρισκόμαστε και πάλι σε μια κρίσιμη φάση διαπραγματεύσεων για την τελική ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ενώ αποτελεί κρίσιμη παράμετρο η ένταξη της συγκεκριμένης χώρας στο ΝΑΤΟ με το συνταγματικό της όνομα.
Είμαστε δηλαδή πάλι σε μια συγκυρία που μπορεί να υπενθυμίσει σε όλους τα τραγικά λάθη που έγιναν εδώ και 15 χρόνια όταν ξεκίνησε η αντιπαράθεση με τους γείτονές μας.
Συμπληρώνονται έντεκα χρόνια φέτος που η ελληνική οικονομία παρουσιάζει ρυθμούς μεγέθυνσης σαφώς υψηλότερους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτό μάλλον θα συνεχιστεί και το 2008, ενόσω η δυναμική των ανεπτυγμένων οικονομιών επιβραδύνεται με την παρατεινόμενη χρηματοοικονομική κρίση: Μόλις δημοσιεύθηκε η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που προβλέπει για τη χώρα μας μιαν αύξηση του ΑΕΠ 3,6% (από 3,9% φέτος), την τρίτη υψηλότερη στην Ευρωζώνη μετά το Λουξεμβούργο και τη Σλοβενία.
Ανρί Βεμπέρ, Συνέντευξη στην Ελένη ΤΣΕΡΕΖΟΛΕ, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-10-21
Ο Aνρί Βεμπέρ, ευρωβουλευτής, γερουσιαστής μέχρι το 2004 (ιδρυτικό στέλεχος μαζί με τον Αλέν Κριβίν, της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Λίγκας το 1968), είναι στέλεχος του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος από το 1986, μέλος σήμερα στο Εθνικό Γραφείο του κόμματος ενώ διευθύνει και τη Σοσιαλιστική Επιθεώρηση.
Πράγματι, η σημερινή κρίση που διέρχεται το ΠΑΣΟΚ μπορεί ώς ένα σημείο να ενταχθεί στη συνολικότερη δοκιμασία που περνά ένα μεγάλο μέρος της σοσιαλδημοκρατίας. Το βασικότερο κοινωνιολογικό χαρακτηριστικό αυτής της κρίσης έγκειται στη δυσκολία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων να εναρμονίσουν και να εκφράσουν αξιόπιστα τα λαϊκά συμφέροντα από κοινού με αυτά των μεσαίων στρωμάτων.
Κατά πόσον υπάρχουν Σλαβομακεδόνες; Eίπα προηγουμένως πως η θέση ότι υπάρχουν, εφόσον δηλώνουν οι ίδιοι ότι θέλουν να υπάρχουν, εφόσον δηλαδή έχουν αποκτήσει (έστω και μόλις χθες) ξεχωριστή εθνική συνείδηση, είναι η μόνη σωστή θέση. Eίναι, θα λέγαμε, αναγκαία όχι όμως και ικανή συνθήκη για μια ειρηνική διαβίωση με τους γείτονές μας.
Ποιος μπορεί να εμποδίσει την υιοθέτηση παρόμοιων στρατηγικών σε Σκοτία, Φλάνδρα, Βόρεια Ιταλία (Παντανία κατά Λέγκα) Νότιο Τιρόλο με τη γερμανόφωνη πλειοψηφία του, αλλά και στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ;
Ως Κλείσιμο Εκκρεμότητας έβλεπαν και εξακολουθούν να βλέπουν οι ΗΠΑ τη «Ντε Γιούρε» Ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου μιας περιοχής Ντε Φάκτο ημιανεξάρτητης από τον Ιούνιο του 1999 όταν ετέθη υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του ΝΑΤΟ. Στην πραγματικότητα η Ανεξαρτησία θα ανοίξει ένα Κουτί της Πανδώρας με σοβαρότατες επιπτώσεις σε μια σειρά από μέτωπα:
Παρακολουθούμε εδώ και βδομάδες μια σκληρή σύγκρουση για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ομως αν ρωτούσε κάποιος ένα μέλος του ΠΑΣΟΚ και πολύ περισσότερο έναν ευαισθητοποιημένο πολίτη που παρακολουθεί την αντιπαράθεση ποιες είναι οι ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές των υποψηφίων θα δυσκολευόταν εξαιρετικά να απαντήσει.
Είναι κοινός τόπος ότι όλη η Ευρώπη γερνάει. Ο συσχετισμός των ανθρώπων τρίτης ηλικίας (συνταξιούχων) προς τον υπόλοιπο πληθυσμό αλλοιώνεται καλπάζοντας υπέρ των πρώτων.
Με 297 τροποποιήσεις των υφιστάμενων συνθηκών, 12 πρωτόκολλα και μερικές δεκάδες δηλώσεις, η μεταρρυθμιστική συνθήκη μετά την άτυπη σύνοδο κορυφής, στις 18 και 19 Οκτωβρίου, θα πάρει το δρόμο της επικύρωσης από τα κοινοβούλια των κρατών - μελών. Αυτή τη φορά δεν προηγήθηκε ούτε "διορισμένη" συντακτική συνέλευση, ούτε πρόκειται να τεθεί με δημοψήφισμα στην κρίση κανενός από τους ευρωπαϊκούς λαούς, ώστε να μην επαναληφθούν φαινόμενα όπως το γαλλικό και το ολλανδικό ΟΧΙ, που οδήγησαν σε ναυάγιο την προηγηθείσα απόπειρα "συνταγματοποίησης" της Ευρώπης.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
Κατά πόσον υπάρχουν Σλαβομακεδόνες; Eίπα προηγουμένως πως η θέση ότι υπάρχουν, εφόσον δηλώνουν οι ίδιοι ότι θέλουν να υπάρχουν, εφόσον δηλαδή έχουν αποκτήσει (έστω και μόλις χθες) ξεχωριστή εθνική συνείδηση, είναι η μόνη σωστή θέση. Eίναι, θα λέγαμε, αναγκαία όχι όμως και ικανή συνθήκη για μια ειρηνική διαβίωση με τους γείτονές μας.