Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.

Περνάει ώρες στην είσοδο της πολυκατοικίας, κτυπώντας επιτακτικά το κουδούνι του αδελφού της. Αλλοτε ήρεμη, άλλοτε με κλάματα και φωνές. Εκείνος κρατάει την ψυχραιμία του (κατά το δυνατόν), η αδελφή του με διαγνωσμένο ψυχικό πρόβλημα, οι ένοικοι στην πολυκατοικία αδύναμοι είτε να βοηθήσουν είτε να κατανοήσουν. Υπάρχει λύση; Πρώτον, περίθαλψης, ώστε να ανακουφιστεί και η πάσχουσα από το ψυχικό άλγος (προφανώς και η ίδια πιστεύει ότι είναι μια χαρά) και δεύτερον, διέξοδος για το κοινωνικό πρόβλημα που εμφανίζεται; Ή θα εκδηλωθεί κάποια ακραία συμπεριφορά και αφού γίνει θέμα στα δελτία ειδήσεων και κληθούν ειδικοί να πουν τη γνώμη τους, στη συνέχεια θα αρχειοθετηθεί ως το επόμενο συμβάν; Υπόθεση εργασίας.

Διακινητής ανθρώπων. «Επάγγελμα» επικερδές. Υψηλού ρίσκου, βέβαια, γιατί μπορεί η επιχείρηση να ναυαγήσει. Κυριολεκτικά, εν προκειμένω. Και να χαθούν 18, 50, 100… και βάλε, μετανάστες, ανάμεσά τους μικρά παιδιά. Τι να γίνει όμως, τα ‘χει αυτά η «δουλειά». Και παρά το γεγονός ότι οι ελληνικές φυλακές έχουν γεμίσει με διακινητές, Ελληνες και αλλοδαπούς (2.223 σε σύνολο 10.678 κρατουμένων), η δεξαμενή του τρόμου και της εξαθλίωσης συνεχώς ανατροφοδοτείται. Οσο αυξάνονται η απελπισία, η εξουθενωτική φτώχεια, οι πόλεμοι, οι κλιματικές και περιβαλλοντικές καταστροφές, τόσο όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αναγκάζονται να μετακινούνται παράτυπα. Και ένα ποσοστό να χάνεται στη διαδρομή.

Τον Μάιο του 2020 οι New York Times αφιέρωσαν την πρώτη σελίδα τους, και τρεις ακόμη στο κυρίως σώμα της εφημερίδας, στους νεκρούς από τον κορωνοϊό. Χίλια από τις δεκάδες χιλιάδες θύματα απέκτησαν όνομα και λίγα ακόμη στοιχεία, επάγγελμα, αγαπημένες ασχολίες, ηλικία και τόπο διαμονής. Στην ηλεκτρονική έκδοση μπορούσε κανείς να δει φωτογραφίες μαζί με ένα σύντομο βιογραφικό. Τι ζωή είχαν οι άνθρωποι αυτοί έως ότου απέλθουν αιφνιδιαστικά και οδυνηρά από έναν άγνωστο μέχρι σήμερα ιό;

Η τηλεθέαση της συνέντευξης του πρωθυπουργού στον σταθμό Open TV την περασμένη Τετάρτη κυμάνθηκε από 12,4% έως 16,2%, εάν συμπεριλάβουμε την καλύτερη εκτίμηση στο υψηλότερο τέταρτο. Οπως και να έχει, τα ποσοστά είναι χαμηλά όχι μόνο για τηλεοπτική συνέντευξη πρωθυπουργού, αλλά και για την κρισιμότητα της στιγμής.

«Η υπόθεση της Εκκλησίας είναι υπόθεση ενός λαού και όχι βεβαίως ενός υπουργού», γράφει στην επιστολή του προς τον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. «Μακαριώτατε», ανταπαντά ο υπουργός, «τα θέματα αυτά αποτελούν αντικείμενο επιστημονικού διαλόγου καθώς και ευρύτερου δημόσιου διαλόγου που πρέπει να γίνεται νηφάλια και ψύχραιμα και με στόχο να διδασκόμαστε όλοι από τα λάθη μας».

Από τη μια, «οι αντιεξουσιαστές κλιμακώνουν τη δράση τους» ως απάντηση στις εφόδους της ΕΛ.ΑΣ. για την εκκένωση κατειλημμένων κτιρίων στη Θεσσαλονίκη. Από την άλλη, «τρομοκράτες στέλνουν δέμα-βόμβα» σε δικαστικό που συμμετέχει στη δίκη για την πολύκροτη υπόθεση του πλοίου με το φορτίο ηρωίνης «Noor One».

Ούτε στα χειρότερα όνειρά τους δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ο Αριστείδης Μπαλτάς και ο Γιαν Φαμπρ το εύρος και την ένταση των αντιδράσεων που προκάλεσε η κοινή εμφάνισή τους την περασμένη Τρίτη για την ανακοίνωση του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου 2016.

Εάν ήθελε κανείς να ξεκουράσει το βλέμμα του, χθες, σε μια αισιόδοξη εικόνα της Ελλάδας, θα έπρεπε να πάει στις Κάννες, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, για να δει τον σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο, ανάμεσα σε μια διεθνή ομάδα συνεργατών, να παρουσιάζει τη νέα ταινία του.

... Η πίστη δεν μετριέται με προσκυνήματα ιερών σκηνωμάτων. Εκτός αν στην τάση για μετονομασία (βλ. τρόικα - θεσμοί κ.ο.κ.) προστεθεί και «το εμπόριο ελπίδας». Από εδώ και πέρα: «θρησκευτικό συναίσθημα»

Ηταν Φεβρουάριος του 2013 όταν ο Μαρκ Μαζάουερ, στο αμφιθέατρο του Deree, αναλύοντας το φαινόμενο της ανόδου της Χρυσής Αυγής, υπογράμμισε: «Πολλοί πολιτικοί υποτιμούν την άνοδό της και τη θεωρούν παροδικό φαινόμενο.

«Για να ευημερούμε, πληρώνουμε πολύ υψηλούς φόρους, μέχρι και 67% του εισοδήματός μας», είπε πρόσφατα ο Ολε Κρίστιαν Μάντσεν. Τον 45χρονο Δανό σκηνοθέτη ελάχιστοι Ελληνες γνωρίζουν, αποκλειστικά σχεδόν σινεφίλ και θεατές του φετινού 52ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Πριν από λίγες ημέρες, λοιπόν, ο Δανός προσκεκλημένος εξέφρασε σε συνέντευξή του την απορία του για το γεγονός ότι ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, φιλοδοξούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε Δανία του Νότου. Ο Μάντσεν δεν θεωρεί τη χώρα του κατάλληλο πρότυπο και επιχειρηματολόγησε γι’ αυτό με σειρά παραδειγμάτων.