Αρθογράφος: Παντελής Μπουκάλας - Σελίδα: 1

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 12/01/2021

Τι ισχύει αλήθεια κάθε φορά που, χρησιμοποιώντας κάποια παροιμία, καταφεύγουμε στο στερεότυπο «όπως λέει και ο σοφός λαός μας»; Το λέμε νιώθοντας πως είμαστε κι εμείς απλό μέλος του λαού, άρα μοιραζόμαστε τη σοφία του, σαν ισότιμος πλην ανώνυμος κόκκος του; Ή το λέμε με κάποια συγκατάβαση αριστοκρατικής ή ελιτίστικης κοπής, σαν να του κάνουμε τη χάρη του λαού, αναγνωρίζοντας πως έχει και τις εκλάμψεις του, τις έξυπνες στιγμές του; Φοβάμαι ότι το δεύτερο ενδεχόμενο είναι ισχυρότερο του πρώτου.

Η φαντασία της εξουσίας και η εμβολιαστική ανισότητα

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 10/01/2021

Ποιο ήταν άραγε το σοβαρότερο γεγονός της πρώτης Δευτέρας του 2021, 4 Ιανουαρίου; «Ο ανασχηματισμός», θα πουν αρκετοί, αξιολογώντας σαν σπουδαίο έναν συμβάν που, εκ παραδόσεως, δεν σχετίζεται με τις καθαυτό κοινωνικές ανάγκες αλλά με την κομματική επετηρίδα και τις άδηλες βλέψεις του ηγέτη, ο οποίος αναδιατάσσει τους υφισταμένους του απολαμβάνοντας τη χαρά της εξουσιαστικής αυτοεπιβεβαίωσής του. «Η υπέρβαση του φράγματος των 5.000 θανάτων λόγω του ιού», θα υποστηρίξουν άλλοι, που δυσκολεύονται να κατανοήσουν πώς γίνεται να συνεχίζεται αμείωτος ο προπαγανδιστικός θόρυβος, με κύριο σλόγκαν «παίρνουμε πίσω τις ζωές μας», όταν ο θάνατος εξακολουθεί να ηγεμονεύει ακώλυτα.

Η φαντασία της εξουσίας και η εμβολιαστική ανισότητα

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή της Κυριακής, 10/01/2021

Ποιο ήταν άραγε το σοβαρότερο γεγονός της πρώτης Δευτέρας του 2021, 4 Ιανουαρίου; «Ο ανασχηματισμός», θα πουν αρκετοί, αξιολογώντας σαν σπουδαίο έναν συμβάν που, εκ παραδόσεως, δεν σχετίζεται με τις καθαυτό κοινωνικές ανάγκες αλλά με την κομματική επετηρίδα και τις άδηλες βλέψεις του ηγέτη, ο οποίος αναδιατάσσει τους υφισταμένους του απολαμβάνοντας τη χαρά της εξουσιαστικής αυτοεπιβεβαίωσής του.

Το μελάνι και το λιβάνι

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 18/12/2020

Απόσπασμα από δήλωση κυβερνητικού εκπροσώπου κάπου στον πλανήτη Γη: «Η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει ούτε στα μέσα ενημέρωσης ούτε στη δουλειά των δημοσιογράφων. Σέβεται απόλυτα την ανεξαρτησία τους». Εδώ γελάει κάθε πικραμένος, ακόμα κι αν έχει συνεργάτη-σύμβουλο έναν περιοδεύοντα πολιτευτή της περιωπής του κ. Ψαριανού. Και γελάει αυτοσαρκαστικά, από θλίψη. Ακόμα και ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος γελάει από μέσα του τη στιγμή που κάνει μια τόσο παραμυθητική δήλωση. Σαρκαστικά. Ξέρει γιατί. Κι εμείς ξέρουμε. Και οι αναγνώστες-τηλεθεατές-ακροατές ξέρουν. Το πιστοποιούν άλλωστε και οι έρευνες της κοινής γνώμης διεθνώς, στις οποίες καταγράφονται υψηλά έως υψηλότατα ποσοστά αναξιοπιστίας των ΜΜΕ.

Ελληνική ιδιαιτερότητα

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 09/12/2020

Από τις 4 Μαΐου έως τις 6 Νοεμβρίου είναι κλεισμένο εξάμηνο. Πολύς χρόνος ακόμη και για τη φημισμένη γραφειοκρατία μας. Ωστε λοιπόν στη διάρκειά του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη θα μπορούσε να έχει καταθέσει στη Βουλή και δύο και πέντε φορές το πόρισμα της επιτροπής Αλιβιζάτου, ανταποκρινόμενος και στις αξιώσεις-εκκλήσεις της αντιπολίτευσης. Εδέησε τελικά, έξι μήνες αφότου το παρέλαβε, ο κ. Χρυσοχοΐδης. Θα ξέρει, βέβαια, ότι το πρώτο μνημόσυνο μετά τα σαράντα είναι του εξαμήνου.

Η επί του όρους ποδηλασία

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 04/12/2020

Ουδείς φαντάζομαι θέλει έναν πρωθυπουργό δέσμιο της κατηφούς ακοινωνησίας. Το ίδιο ισχύει για τους υπουργούς, τους πολιτικούς αρχηγούς, τους λοιμωξιολόγους, τους εντατικολόγους. Για όσους δεσπόζουν στο γυαλί, άρα και στη ζωή μας, γυάλινη κι αυτή: και εξαρτημένη από την τηλεκαθοδήγηση και εύθραυστη σαν γυαλί. Το ύφος, το βλέμμα, ο τόνος της φωνής τους σημαίνουν περισσότερα από τα λεγόμενά τους. Αν τα συμφραζόμενα υποδηλώνουν βαριά μελαγχολία, ο θεατής θα την ερμηνεύσει σαν κρυμμένο φόβο. Και θα υποθέσει ότι «αυτοί που ξέρουν», ξέρουν κάτι παραπάνω, κάτι άσχημο, που δεν το λένε για να μην τρομάξουμε. Φυσικά, με τέτοιες εικασίες, ο θεατής παραδίδεται στον φόβο και τον μεταδίδει.

Τα θολά σημεία, οι γκρίζες ζώνες και η τραγωδία

Παντελής Μπουκάλας, 01/12/2020

Στον πόλεμο με τον αόρατο εχθρό, ηγήτορας είναι η επιστήμη. Η πολιτική οφείλει να είναι βοηθός της· στρατιώτης, όχι στρατάρχης. Οι αντιφάσεις της επιστήμης, προϊόν της σταδιακής αποκάλυψης των μυστηρίων του ιού, είναι πολύ λιγότερο βλαπτικές από τις βλέψεις της πολιτικής και τις δεύτερες σκέψεις της.

Πύργος Τραμπ εναντίον Λευκού Οίκου

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 10/11/2020

Ακόμα και η ρητορική του στερεοτυπικότερου αντιιμπεριαλισμού δεν επιφύλαξε σε κανέναν Αμερικανό πρόεδρο τους ανελέητους ονειδιστικούς χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούν για τον Ντόναλντ Τραμπ τα σοβαρότερα ΜΜΕ της πατρίδας του, επιστήμονες και λόγιοι αδιάφοροι μέχρι πριν για τα κοινά ή επιμελώς ουδέτεροι. Τίποτε αναντίστοιχο με την προεδρική θητεία του, ένα τετραετές ριάλιτι εγωπαθούς αμοραλισμού και ασύδοτης οικογενειακής συμφεροντολογίας.

Η Κλειώ στο Αγιον Ορος και στη Μόρια

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 22/09/2020

Αγύριστο κεφάλι η Κλειώ, με σαφή κλίση προς την ειρωνεία, και μάλιστα την τραγική, ενδιαφέρεται για τα έργα των ανθρώπων, αδιαφορεί όμως για τις επιθυμίες τους, άδηλες και φανερές, για τους σχεδιασμούς, τις ίντριγκες, τα μικροσυμφέροντα, την πονηριά τους. Αυστηρή, δεν κολακεύεται από κανέναν και δεν καλοπιάνεται με τίποτα. Ο,τι είναι να πει ή να γράψει, θα το πει – την ακούσουν δεν την ακούσουν όσοι ορκίζονται ότι συνεκτιμούν την άποψή της πριν αποφασίσουν.

Ραστωνεύειν παντός καιρού

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 16/09/2020

Εχει τα προτερήματά της η γλώσσα της διοίκησης, είτε σε ψιλή καθαρεύουσα συντάσσει τις ανακοινώσεις της είτε σε ομοίωμα δημοτικής. Ακαμπτη και ψυχρή όπως είναι, απαγορεύει την περιγραφή θερμών πράξεων προσωπικού χαρακτήρα, όπως η ανάληψη ευθύνης και η αίτηση συγγνώμης. Οποιος κι αν υπογράφει κάτω από την περίφημη στρογγύλη σφραγίδα, μπορεί μια χαρά να κρυφτεί πίσω από το οχυρό των λίθινων λέξεων.

Μοιραία τραγωδία

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 11/09/2020

Ο καθείς και το συνωμοσιολογικό του σενάριο: Αλλοι επιμένουν –στα πρωτοσέλιδά τους, στις εκπομπές και στις αναρτήσεις τους– ότι τη φωτιά στη Μόρια την έβαλε η τουρκική ΜΙΤ ή οι «Γκρίζοι Λύκοι», που ήρθαν ντυμένοι πρόβατα και χρησιμοποίησαν σαν όργανά τους άβουλους μετανάστες. Αλλοι βεβαιώνουν ότι το έργο της πυρπόλησης το ανέλαβαν οι ΜΚΟ, με όργανά τους άβουλους πρόσφυγες. Οι πιθανότητες να έχουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δική τους βούληση θεωρούνται αμελητέες.

Ενα παιδί μετράει μάσκες…

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 08/09/2020

Το κίνημα κατά της μάσκας, διεθνώς, είναι υποσύνολο του κινήματος των αρνητών της ύπαρξης του κορωνοϊού. Οι πιο προχωρημένοι μάλιστα στη σοφιστική από τους πολεμίους της μάσκας θα ξεγλιστρήσουν μ’ ένα «ναι μεν αλλά», αν τους ρωτήσεις πώς συμβιβάζεται η απώλεια 900.000 ζωών με την ανυπαρξία θανατηφόρου ιού: «Ισως υπάρχει ιός, όμως η μάσκα είναι ανελεύθερη και επικίνδυνη, ιδίως για τα παιδιά». Ποιος το λέει αυτό; Μα, «οι φίλοι μου στο φέισμπουκ, ο παπάς στην εκκλησία, ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου, άγιος άνθρωπος και μορφωμένος, ο ξάδελφος του κουμπάρου μου που είναι γιατρός στην Αμερική, μπήκα χθες σ’ ένα ταξί…». Τέτοια επιστημονικά.
Σύνολο καταγραφών: 51

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι