Νίκος Μούσης, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2006-03-12
H ανάγκη ενός βιώσιμου Συντάγματος είναι επιτακτική, αν η Ευρωπαϊκή Ενωση των «25» θέλει να ξεφύγει από την αμερικανική κηδεμονία και να αποκτήσει δική της οντότητα στη διεθνή σκηνή
Ζακ Ντελόρ, Ευρωπαϊκή Πρόκληση (www.pro.euro.gr), Δημοσιευμένο: 2006-02-15
Ακούω όλο και πιο συχνά, ιδιαίτερα από την άλλη όχθη της Μάγχης, και όχι μόνο από ειδικούς, καθηγητές, πολιτικούς παράγοντες και άλλους, να λένε: «η οικοδόμηση της Ευρώπης, όπως τη συνέλαβαν οι Πατέρες της Ευρώπης (και εδώ αναφέρομαι ιδίως στον Jean Monnet, τον De Gasperi, τον Schuman και σε άλλους) έχει ξεπερασθεί, έχει τελειώσει». Η προβληματική του κόσμου μας έχει αλλάξει ριζικά και οδηγεί αντιθέτως σε ένα είδος ανανέωσης της εθνικής ένταξης και των εθνών. Εν ολίγοις, θα έπρεπε να φτιάξουμε την Ευρώπη, αλλά ας τη φανταζόμαστε διαφορετικά.
H ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ (E.E.), παρά τα εσωτερικά της προβλήματα και τις διχογνωμίες, εμφανίζεται και πάλι ως ιδιαίτερα γενναιόδωρη προς την Ελλάδα, αφού για τη νέα περίοδο προϋπολογισμού (2007-2013) θα χορηγήσει στη χώρα, από τα διαρθρωτικά ταμεία, με τη μορφή των μεταβιβάσεων, το σημαντικό ποσό των 20,1 δισ. ευρώ.
Το «ουφ» ανακούφισης μετά τη βρετανική προεδρία μπορεί και να μην είναι τόσο βαθύ. Η διάδοχος Αυστρία, που αναλαμβάνει από αύριο, δεν έχει δώσει, μέχρι σήμερα στην πορεία της στην Ευρώπη, σημάδια ότι μπορεί να επιτύχει θαύματα.
Παρά τη θετική χημεία που δημιουργεί η πρόσφατη συμφωνία για τον προϋπολογισμό ("δημοσιονομικές προοπτικές") της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) για την επόμενη επταετία ( 2007-2013), η Ε.Ε. εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθιά κρίση.
Ποιος είναι ο σωστός προϋπολογισμός για την Ευρώπη; Ποιο είναι το σωστό σύνταγμα για την Ευρώπη; Οσο δεν βρίσκουμε λύση στο πρόβλημα «ποια Ευρώπη θέλουμε», όλες οι ερωτήσεις θα μένουν χωρίς απάντηση.
Μια συμφωνία που χαιρετίστηκε από όλους, κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι αποφεύχθηκαν τα χειρότερα – η παράταση δηλαδή της κρίσης και ο κίνδυνος να ανασταλούν πολυετή προγράμματα – ήταν αυτή που γεννήθηκε, με ωδίνες και αντιπαραθέσεις, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τα χαράματα του Σαββάτου. Το τελικό κείμενο που εγκρίθηκε, στην πραγματικότητα, δεν βρίσκεται μακράν της αρχικής πρότασης – προστέθηκαν απλώς ορισμένα μικροποσά, τα οποία καταμερίστηκαν με ένα δικαιότερο τρόπο.
"Οι βρετανικές προτάσεις εισάγουν μια νέα αντίληψη της αλληλεγγύης, την οποία δεν γνωρίζαμε, σύμφωνα με την οποία οι φτωχοί δίνουν στους πλούσιους - βασικά στο Ηνωμένο Βασίλειο" είπε σαρκαστικά ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Αλμπέρτο Ναβάρο συνοψίζοντας τις εντυπώσεις του από το σχέδιο που υπέβαλε η βρετανική προεδρία για τις δημοσιονομικές προοπτικές 2007-2014.
Οι εκβιασμοί του Mπλερ και το δομικό πρόβλημα της Eυρώπης
Ελίζα Παπαδάκη, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2005-12-08
Εξαιρετικά αβέβαιη διαγράφεται η επίτευξη συμφωνίας στην πρόταση που κατέθεσε τη Δευτέρα η βρετανική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το πλαίσιο των κοινοτικών προϋπολογισμών την επταετία 2007-2013. Το στοίχημα του Τόνι Μπλερ είναι ότι οι κυρίως θιγόμενοι, οι χώρες της διεύρυνσης, θα συγκατατεθούν σε μείωση των πόρων που τους είχε υποσχεθεί η Ευρώπη για την αναδιάρθρωση και την ανάπτυξη των οικονομιών τους, προκειμένου να μην υποστούν πολύ μεγαλύτερες απώλειες.
Η πιθανότητα να μην υπάρξει συμφωνία τον Δεκέμβριο στα δημοσιονομικά της Ε.Ε., είναι το κύριο θέμα που απασχολεί τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και που έχει κινητοποιήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία προαναγγέλλει την εκδήλωση μιας "πραγματικής κρίσης". Μιας κρίσης, που θα αφήσει τα κράτη-μέλη χωρίς κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, τη διεύρυνση χωρίς πόρους...
H αδυναμία του «μπλερισμού» να καλύψει το κενό του γαλλογερμανικού άξονα
Ήξερα ότι οι Βρετανοί έχουν περίεργες παρομοιώσεις, αλλά δεν είχα ακούσει: "είναι σαν θετικίστρια γάτα ανάμεσα σε συγχισμένα κοτόπουλα" Μου φάνηκε ωστόσο κατάλληλογια τη θέση που κατέχει σήμερα ο "Μπλερισμός" σε σχέσει με την εν συγχύσει διατελούσα Γερμανική, Γαλλική και Ιταλική Αριστερά
Με δεδομένο το οικονομικό και πολιτικό μέγεθος της Γερμανίας, αλλά και την σύγχρονη ιστορία της όπως και το ρόλο που έχει παίξει ως τώρα στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, είναι προφανές και κοινότοπο να προβλέπει κανείς ότι οι πρόσφατες εκλογές θα επηρεάσουν εξελίξεις και έξω από τον κύκλο των εσωτερικών της ζητημάτων, τα περισσότερα από τα οποία έτσι κι αλλιώς μας αφορούν άμεσα ή έμμεσα όλους,