Διδαχές και έπεα πτερόεντα

Με τη γνωστή τουρκική αντίληψη ότι «όλοι έχουν άδικο εκτός από εμένα», η Αγκυρα νουθέτησε, μέσω του υπουργού της των Εξωτερικών, την Ευρωπαϊκή Ενωση «να ενεργεί ως έντιμος μεσολαβητής στο θέμα της οριοθέτησης των ΑΟΖ στη Μεσόγειο».

Προσπαθεί ο κ. Τσαβούσογλου να προσθέσει στοιχεία στην κατʼ αυτόν «επιχειρηματολογία» περί αδικούμενης Τουρκίας. Απτόητη η τουρκική διοίκηση ως προς τις διεκδικήσεις της έναντι όλων σχεδόν των γειτόνων της ρίχνει το βάρος και στην Ανατολική Μεσόγειο επιχειρώντας να αποκτήσει μια σειρά σημείων στήριξης στον χώρο που καλύπτει το ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Ενα κατασκεύασμα που είναι προφανές ότι δεν στοιχειοθετήθηκε για ενίσχυση των σύμφωνων με το διεθνές δίκαιο δικαιωμάτων της Τουρκίας αλλά για την εξασφάλιση των επεκτατικών προθέσεών της πολύ πιο πέρα από τα όρια που της παρέχουν οι διεθνείς κανόνες και πρακτική.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο τούρκος ΥΠΕΞ, σε συνέντευξή του στο Sputnik, ασκεί κριτική στην ΕΕ, την οποία μέμφεται ότι «λαμβάνει αποφάσεις που στoχοθετούν την Αγκυρα εξυπηρετώντας λόγω αλληλεγγύης μόνο τα κράτη-μέλη της». Προφανώς, για τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών τα μηνύματα που έχει πάρει η χώρα του από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από μια σειρά πρωτευουσών Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής αντιμετωπίζονται ως έπεα πτερόεντα. Και είναι βέβαιο ότι έτσι θα αντιμετωπίσει και την πρόσφατη γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του Βundestag για τις ενάντιες στο διεθνές δίκαιο ενέργειες και πρωτοβουλίες της Αγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Με διδακτική διάθεση, ο υπουργός της γειτονικής χώρας προτρέπει την Ευρωπαϊκή Ενωση «να μην κάνει χρήση δύο μέτρων και δύο σταθμών» και «αποφεύγοντας την υποκριτική συμπεριφορά να υπερασπίζεται τα δικαιώματα της Τουρκίας». Πρόκειται για συλλογιστική που καταδεικνύει ότι η Αγκυρα όσο δεν πειθαναγκάζεται να προσαρμοστεί σε όσους κανόνες προσαρμόζεται ολόκληρη η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί ανενδοίαστα να κάνει χρήση του ειδικού γεωπολιτικού βάρους και της στρατιωτικής της ισχύος. Και αυτό, αδιαφορώντας πλήρως για τις παραινέσεις κρατών και διεθνών οργανισμών, όντας βέβαιη ότι η εμμονή της θα τη «δικαιώσει».

Το ύφος και του τούρκου προέδρου, ο οποίος πάγια συμβουλεύει τους πολίτες του και τις ηγεσίες άλλων κρατών, μπορεί να είναι ξεπερασμένο και να αντιμετωπίζεται σκωπτικά στις δυτικές πρωτεύουσες. Η ανοχή όμως απέναντι σε μια χώρα που αγνοεί επιδεικτικά τους κανόνες της ειρηνικής συνύπαρξης και του δικαίου, με απειλές πολέμου, με εισβολές, με ουσιαστικά αυτόκλητες στρατιωτικές παρεμβάσεις σε χώρες που κάποτε ήσαν υπό την κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα καταλήξει σε πολύ δυσάρεστες για τη Δύση εξελίξεις. Εξελίξεις που θα θέσουν κάποια στιγμή σε δίλημμα όχι μόνον την ΕΕ αλλά και τις ΗΠΑ. Με μια σειρά σχεδιασμών και συμφερόντων τους να ανατρέπεται από τη μόνιμα παραπονούμενη για αδικία αλλά και μόνιμα αδηφάγο Τουρκία. Τη χώρα που αγνοεί τον σεβασμό στις έννοιες του δικαίου, των κοινών συμφερόντων και της ειρηνικής συμβίωσης. Τη χώρα που είναι προσκολλημένη σε αντιλήψεις παρελθόντων αιώνων και ευκαιριακών συμμαχιών με στόχο την ικανοποίηση των απαιτήσεων και συμφερόντων της.

Πολλοί στην Ευρώπη, με την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή, είχαν ελπίδες για μια ειρηνική και συνεργάσιμη Τουρκία, μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Δυστυχώς, η Αγκυρα κάνει ό,τι μπορεί για να μείνει μακριά της πιστεύοντας πως τώρα έχει φτάσει η στιγμή για να υλοποιήσει τα ακραία οράματά της.