Το κίτρινο όχημα του ΕΚΑΒ κινήθηκε αργά ανάμεσα στα τραπέζια των εστιατορίων για να φτάσει ώς το κτίριο του λιμεναρχείου. Μάθαμε πως εκεί υπήρχε ένα πεντάχρονο Αφγανάκι με υποθερμία. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε πατέρας, χαμογελαστός και ιδιαιτέρως ευχαριστημένος, που επεδείκνυε το επίτευγμα του βίου του. Ηταν το παιδί του στο καροτσάκι.

Επί πολλούς αιώνες, η Ευρώπη μαστιζόταν από πολέμους, λιμούς και φτώχεια. Εκατομμύρια Ευρωπαίοι οδηγήθηκαν στη μετανάστευση λόγω της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης. Διέσχισαν τον Ατλαντικό προς τη Νότια και τη Βόρεια Αμερική και έφθασαν έως την Αυστραλία για να ξεφύγουν από τη μιζέρια, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Το θέμα των προσφύγων και το μεταναστευτικό είναι μία βραδυφλεγής βόμβα και απαιτεί άμεσες λύσεις σε εθνικό και ευρωπαϊκό πεδίο. Οι ελληνικές αρχές και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρουσιάζουν για ακόμη μία φορά απόλυτη αμηχανία να αντιδράσουν και να δράσουν θετικά για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής αυτής κρίσης. Η Ε.Ε. για ακόμη μία φορά αφήνει τις χώρες πρώτης άφιξης των προσφύγων και μεταναστών, όπως είναι η Ελλάδα και η Ιταλία, να ενεργήσουν εντελώς μόνες τους και μάλιστα πλέον σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης και αβεβαιότητας. Η στάση αυτή ανοίγει το δρόμο σε εθνικιστικές ρητορικές και δημιουργεί πρόσφορο έδαφος στο ρατσισμό και τη ξενοφοβία.

“Η Ευρώπη είναι συλλογικά ένοχη επειδή αφήνει εκατοντάδες μετανάστες να πεθαίνουν στη Μεσόγειο. Είναι ντροπή μας” δήλωσε ο ιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» Μπερνάρ Κουσνέρ. Εχει δίκιο και είναι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, όχι ένας ξένος ούτε ένας αντίπαλος των ευρωπαϊκών ελίτ.Αυτό είναι στοιχείο του ευρωπαϊκού μεγαλείου, ότι εδώ δεν βρίσκεται μόνο το πρόβλημα αλλά επίσης η λύση ή η ουτοπία