Η απόφαση του Κύπριου προέδρου να αφαιρέσει τα διαβατήρια από τον Ερσίν Τατάρ και βασικά στελέχη της «κυβέρνησής» του γυρίζει το κλίμα του διχασμού στη μαύρη εποχή 1963-74 ● Παρά τις διαβεβαιώσεις Αναστασιάδη πως η κίνηση αυτή δεν θα επηρεάσει τους 90.000 Τουρκοκύπριους με διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, η καχυποψία είναι διάχυτη στην Κοινότητα.

Είναι αληθές ότι για την Αγκυρα ο Μ. Ακιντζί υπερέβη τα εσκαμμένα: «Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους της παρέμβασης στις εκλογές. Για να πάρουν ένα αποτέλεσμα που θα τους επέτρεπε να πουν ότι ο τουρκικός λαός της Κύπρου δεν θέλει ομοσπονδία πλέον, χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατότητες μιας χώρας 80 εκατομμυρίων για να σφετεριστούν τη βούληση του λαού», ανέφερε ο ίδιος στη συνέντευξή του στη «Γενί Ντουζέν»

Πέρασαν 47 χρόνια από το μαύρο καλοκαίρι που το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα αιματοκύλησε την Κύπρο. Εκείνο το καλοκαίρι χάθηκε ο ανθός της Κύπρου. Λεβέντες που αρνήθηκαν να κρυφτούν όπως έκαναν ορισμένοι άλλοι. Παλικάρια που αρνήθηκαν να σκύψουν το κεφάλι, που τίμησαν με τη ζωή τους την ίδια το υπέρτατο ιδανικό, αυτό της ελευθερίας.

Nα απευθυνθούμε στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και να τους καλέσουμε να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις από εκεί που είχαν μείνει. Αφού συμφωνηθούν τα 6 σημεία του Πλαισίου Γκουτέρες, τότε να συζητήσουμε τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων για τη συνδιαχείριση του φυσικού αερίου.

Μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά ο κ. Αναστασιάδης για δύο και πλέον χρόνια ξέχασε τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και φλέρταρε με τη λύση δύο κρατών

Οι ενέργειες στις οποίες προβαίνει η Τουρκία στην ΑΟΖ της Κύπρου και στην Αμμόχωστο είναι παράνομες, προκλητικές, απαράδεκτες και καταδικαστέες. Αν μάλιστα προχωρήσει με την υλοποίηση των απειλών της στην Αμμόχωστο, θα έχει ενταφιάσει, σε μεγάλο βαθμό, κάθε προοπτική επίλυσης του Κυπριακού.

Κατ’ αρχάς οφείλω να διευκρινίσω για να προλάβω ενδεχόμενες παρεξηγήσεις ότι οι κινήσεις του Ερντογάν δείχνουν ξεκάθαρα την πρόθεσή του να αναβαθμίσει επιθετικά τoν γεωστρατηγικό ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή σε βάρος των γειτόνων της και παράλληλα να εδραιώσει τη δική του μεγαλομανή απολυταρχία στο εσωτερικό της χώρας, όπου έρχονται εκλογές ενώ η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Μέσα από αυτό το πρίσμα πρέπει να δούμε τη φιέστα για την εισβολή του ’74 και την ανακοίνωση για το έστω μερικό προσώρας άνοιγμα της Αμμοχώστου. Αλλά το θέμα δεν τελειώνει εδώ, όπως πιστεύουν και διαλαλούν στην Ελλάδα πολλοί - και κυρίως τα ΜΜΕ που δίνουν τον τόνο στα λεγόμενα «εθνικά θέματα».

To «τσουνάμι» που λέγεται Βαρώσι πλήττει την Κύπρο από τον περασμένο Οκτώβριο και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη. Τι από όλα αυτά που συμβαίνουν στο Κυπριακό από το 2017 μέχρι σήμερα μπορούσε να προβλέψει; Με ποιον τρόπο τώρα θα αναχαιτίσει τα νέα τετελεσμένα;

Οι σχεδιαζόμενες ενέργειες του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στην Κύπρο (με τα τετελεσμένα που ετοιμάζει), σε περιφρόνηση των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ και θέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ), αποτελούν μέρος της στρατηγικής για το τέλος της (μακράς) διαδικασίας για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος στη βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας (ΔΔΟ).

Ο Στ. Στεφάνου και ο Γ. Λουκαΐδης σηκώνουν το βάρος της προβολής και του κοινοβουλευτικού έργου. Ο Στεφάνου έδειξε τις ικανότητές του και ως κυβερνητικός εκπρόσωπος στη διακυβέρνηση Δ. Χριστόφια, δρώντας αποτελεσματικά σε πολύ δύσκολες εποχές και πολιτικά και επικοινωνιακά. Ο Γιώργος Λουκαΐδης είναι επίσης στιβαρός και με συγκροτημένο πολιτικό λόγο στο κόμμα και στη Βουλή ● Σε ποια περίπτωση θα προκύψει τρίτη υποψηφιότητα

Το κρίσιμο σημείο είναι να διευκρινίσει η ελληνοκυπριακή πλευρά με ποιον τρόπο αποδέχεται την εφαρμογή τής πολιτικής ισότητας

Η άτυπη πενταμερής διάσκεψη για το Κυπριακό που συγκαλεί ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες στη Γενεύη πραγματοποιείται μέσα στο δυσμενές κλίμα που δημιούργησαν οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια στην Άγκυρα.

Ο Γκουτέρες απορρίπτει λύση δύο κρατών – που είναι τόσο νέα όσο οι διχοτομικές προτάσεις του Ραούφ Ντενκτάς- και θεωρεί ότι η πολιτική ισότητα υλοποιείται μόνο με τα συμφωνηθέντα στο παρελθόν και αποτυπώνονται κυρίως στην εκ περιτροπής Προεδρία και τις μεικτές αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Όλα τα άλλα είναι λόγια για να μην υπάρξει λύση.

Ο ανωτέρω τίτλος του Εμπειρίκου καθώς και η «Μέρα της Μαρμότας», μια ταινία όπου ο πρωταγωνιστής βρίσκει τον εαυτό του παγιδευμένο στον χρόνο και κατά συνέπεια αναγκάζεται να ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά, πάντα μου φέρνουν στο μυαλό τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Η κοινή ανακοίνωση στις 21/4 του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη ήταν πραγματικά ως εάν να ξεκινούσαμε πάλι από την αρχή, σαν να μην είχε προηγηθεί το σχέδιο Ανάν ή το Κραν Μοντανά. Δυστυχώς η πραγματικότητα σήμερα είναι πολύ χειρότερη και από αυτή εντός της οποίας έλαβαν χώρα οι δύο προηγούμενες προσπάθειες και οι προοπτικές είναι δυσοίωνες.