Kρίσιμο για μένα ζήτημα είναι η διαμόρφωση μιας εναλλακτικής ουσιαστικής προγραμματικής πρότασης,και βεβαίως η υποχρέωση του  Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ να κινηθούν στη διαμόρφωση εναλλακτικής πρότασης εξουσίας, η οποία θα πρέπει να στηρίζεται στη διαμόρφωση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.

Η προωθητική σύνθεση και η πολιτική συνεννόηση στο εσωτερικό του ΣΥΝ αποτελεί μονόδρομο, υποστηρίζει στην "Κ.Α." ο Γιάννης Μπαλάφας και επιμένει ότι πρώτη προτεραιότητα πρέπει ν’ αποτελεί ο ΣΥΝ. Από τα στελέχη της Ανανεωτικής Πτέρυγας που έχουν διαφωνήσει με επιλογές της, δηλώνει με κατηγορηματικό τρόπο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει πολιτική συμμαχία και να τηρηθεί ένα πλαίσιο πολιτικής συμφωνίας.

Στις εκλογές πείθουν και κερδίζουν ή δεν πείθουν και ηττώνται πολιτικές αντιλήψεις και πολιτικές γραμμές και όχι οργανωτικές δομές, όπως επιβεβαιώθηκε από την υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ και την εξασφάλιση ευρωβουλευτικής έδρας από τους χωρίς αξιόλογες οργανωτικές υποδομές Οικολόγους - Πράσινους.

Συνεπώς, στις 7 Ιουνίου, ηττήθηκε η στροφή στον αριστερισμό και τον αντισυστημισμό, ηττήθηκε η αδιαφορία για τη διακυβέρνηση της χώρας, ηττήθηκε η αμυντική στάση και το σύνδρομο του σκαντζόχοιρου απέναντι στις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας...

Ανεξάρτητα από ποια άποψη υιοθετεί κανείς για τα αποτελέσματα του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες ευρω-εκλογές, («καθαρή», «ταπεινωτική» ή σκέτη «ήττα») σίγουρα όλοι συμφωνούμε πως ο συγκεκριμένος πολιτικός φορέας δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις πολιτικές προσδοκίες ενός διευρυμένου κοινωνικού σώματος που είχε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, εκφράσει το ειλικρινές ενδιαφέρον του αλλά και την ενεργή διαθεσιμότητά του για μια αλλαγή των παγιωμένων συσχετισμών μέσα στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Η πολιτική συνεργασία μεταξύ διαφόρων οργανώσεων είναι εξ ορισμού ένα δύσκολο εγχείρημα. Τα πράγματα είναι πιο απλά όταν αυτή αποκτά έναν χαρακτήρα μιας απλής εκλογικής συνεργασίας και δυσκολεύουν όταν το σχήμα φιλοδοξεί να γίνει πιο συνεκτικό και πιο «συμμετοχικό». Στην πρώτη περίπτωση, το βασικό είναι το προγραμματικό περιεχόμενο ενός πλαισίου εκλογικής συνεργασίας, το οποίο οι συνεργαζόμενες οργανώσεις θα επιδιώξουν να προωθήσουν, κατά βάση μέσα από τα δικά τους επιμέρους πλαίσια.

Ως μέλος της ηγεσίας του ΣΥΝ μέχρι το 2005 και συνιδρυτής του κόμματος, ας μου επιτραπεί να διατυπώσω συνοπτικά μερικές σκέψεις για το παρόν και την προοπτική του ανανεωτικού εγχειρήματος, το οποίο ξεκίνησε με τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 και συνεχίζεται (;) μέχρι σήμερα.

Ξένοι στο ίδιο σπίτι, όσοι ανδρώθηκαν μέσα στον ΣΥΝ ξέρουν καλά πως η σύνθεση και η συνεννόηση είναι εφικτές και πολλοί είναι εκείνοι από όλες τις τάσεις που προσπαθούν και υπερβάλλουν εαυτόν για να το καταφέρουν.

Ομως, έχει ακόμα νόημα; Μήπως έτσι δεν μπορούμε να παραγάγουμε πολιτική, μήπως ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε την κοινωνία και μηρυκάζουμε για να υπάρχουμε, μήπως η ντόπα μας είναι η διαφωνία; Οι ρευματικοί με τον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν σαφές πως, κακός ο σταλινισμός, άλλα όχι τόσο κακός όσο ο καπιταλισμός και η αστική δημοκρατία.

Ένα πρώτο, μικρό βήμα έκανε ο Συνασπισμός, με την πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής του Επιτροπής, στην κατεύθυνση ξεπεράσματος της εσωστρέφειας και των αντιπαραθέσεων που πυροδότησε το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και η μετέπειτα διαχείρισή του. Ήταν πολύ δύσκολος ο μετεκλογικός μήνας με τις αντικρουόμενες εκτιμήσεις, τις παραιτήσεις – ανακλήσεις και άλλα δυσάρεστα.

Η κρίση στον Συνασπισμό και τις σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ, που ξέσπασε μετά τις ευρωεκλογές, φέρνει στην επιφάνεια το υπαρξιακό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ανάμεσά τους και η Κύπρος, αναφορικά με το τι είναι η ανανεωτική αριστερά και πού στοχεύει.

Με ψήφους 83 υπέρ και 31 λευκά ( η ψήφος των μελών της ΑΝ. Πτέρυγας) ψηφίστηκε νέος γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ, ο Δημήτρης Βίτσας.

Είχαν προηγηθεί διήμερες διαβουλεύσεις του Αριστερού Ρεύματος, με εξέταση των υποψηφιοτήτων του Αλέκου Καλύβη και του Νίκου Βούτση. Τελικώς απεσύρθησαν και το Αρ. Ρεύμα πρότεινε, τον Δ. Βίτσα.

Το δικό της κείμενο για την ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ, ψήφισε η ΑΝ Πτέρυγα.

Γιά «ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΝ» κατέθεσε Κείμενο Συμβολής.

Τελικά πρότεινε δύο τροπολογίες στο κείμενο της πλειοψηφίας , που αφορούσαν, η πρώτη στις πολιτικές εξελίξεις και την εναλλακτική Πρόταση διακυβέρνησης και η δεύτερη στις σχέσεις ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ. Τελικώς μετά την απόρριψή τους ψήφισε ΛΕΥΚΟ στο Κείμενο προγραμματισμού

Βλέπε τα κείμενα και τις τροπολογίες που κατέθεσε η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ

Η Αριστερά και κυρίως η κομμουνιστική Αριστερά, μοιάζει να χαίρεται που η προτίμηση των λαϊκών μαζών, εν μέσω κρίσης, δεν στρέφεται υπέρ των σοσιαλδημοκρατών, αλλά αντίθετα απομακρύνεται με σταθερό συντηρητικό προσανατολισμό.

Η Αριστερά και κυρίως, επαναλαμβάνω, η κομμουνιστική αριστερά , μοιάζει να χαίρεται που ο κόσμος σ’ αυτή την κρίση δεν επιλέγει τις σοσιαλδημοκρατικές συνταγές, των New Deals, των μεγάλων δημόσιων έργων και των δημόσιων δαπανών για την απασχόληση, του μεγάλου κοινωνικού κράτους, για να βγει από την κρίση, αλλά επιλέγει να σώσει τις τράπεζες με τα γνωστά πακέτα στήριξης.

Επιβάλλεται, κατά την ταπεινή μου άποψη, να διαμορφωθεί μια αριστερή λύση μετεκλογικής συνεργασίας με όλες τις δυνάμεις της μη δογματικής αριστεράς. Στη συνεργασία αυτήν ας μπουν οι πιο σκληροί όροι, ας τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι και συγκεκριμένα χρονικά όρια.

Όμως ας μη δίνεται η εντύπωση πως ο αγώνας γίνεται για την πολιτική επιβίωση συγκεκριμένων πολιτικών στελεχών με εκτόξευση κυμάτων λάσπης εναντίον συντρόφων του διαμετρήματος του Λεωνίδα Κύρκου και ας σκύψουν οι απειλούντες στα κείμενα και στην ιστορία της αριστεράς και δη της ανανεωτικής, ώστε να κατανοήσουν τα λάθη του παρελθόντος.