Αρνητική χρησιμότητα;

Το ερώτημα είναι σαφές: Μπορούμε να εξετάσουμε το πώς και γιατί φτάσαμε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας ή όχι; Μπορούμε να αποδώσουμε ευθύνες ή όχι; Ή είναι καλύτερα -όπως υποστηρίζουν πολλοί- να «κλείσουμε», όπως όπως... το παρελθόν και να δούμε τι θα κάνουμε από δω και πέρα; Στην Ισλανδία πάντως, που βρίσκεται σε μια αντίστοιχη κατάσταση με την Ελλάδα, το Κοινοβούλιο παρέπεμψε στο ειδικό δικαστήριο τον πρώην πρωθυπουργό για αμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων του...

Μήπως είναι τελικά λάθος να λέμε «πάμε παρακάτω», αφήνοντας τους «σκελετούς στο ντουλάπι»; Στην ουσία, αυτή η αδυναμία του πολιτικού μας συστήματος να «αναμετρηθεί» με τα πρόσφατα λάθη του, με ειλικρίνεια και αυτοπεποίθηση, δημιουργεί ερωτηματικά για το κατά πόσον αυτή η «ελλιπής φερεγγυότητά του» μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σ’ ένα νέο «πολιτικό πλαίσιο», κάτι που είναι «συστατικό στοιχείο» της προσπάθειας να βγει η χώρα από την κρίση. Τα «λάθη» και οι παραλείψεις που έγιναν από όλα τα κόμματα που άσκησαν εξουσία είναι προφανή για την κοινή γνώμη.

Εάν το ίδιο το κομματικό σύστημα ούτε αυτά δεν μπορεί -έστω εκ των υστέρων- να αξιολογήσει με μια «καθαρτήρια δυναμική» κυρίως για το «ίδιο», τότε πώς μπορεί να μας οδηγήσει «κάπου αλλού»; Ετσι παρακολουθούμε «ερασιτεχνική» λειτουργία των Εξεταστικών Επιτροπών. Ακραία μικροκομματική στάση, κυρίως της ΝΔ. Μέλη των επιτροπών, χάριν της τηλεοπτικής δημοσιότητας των 3 λεπτών (ακόμα και πρόεδροι), να παραβιάζουν και να ευτελίζουν οι ίδιοι τον ρόλο τους.

Να παραβιάζεται κάθε ανακριτική μυστικότητα. Οι αποφάσεις να λαμβάνονται στα κομματικά επιτελεία και να προωθούνται στις επιτροπές κ.ο.κ. Αυτό δείχνει μείζονα ανωριμότητα του πολιτικού συστήματος, στο να «αυτοκαθαρθεί». Σ’ αυτές τις διαδικασίες, σε τελευταία ανάλυση, δεν κρίνονται τόσο οι υποθέσεις αυτές καθ’ αυτές όσο το ίδιο το κομματικό - πολιτικό σύστημα. Σχεδόν όλοι έχουν «λερωμένη» -για να είμαστε δίκαιοι- τη «φωλιά τους», με... πρωταθλήτρια βέβαια τη ΝΔ.

Το κακό, δε, που κάνει είναι ότι με τη στάση της επηρεάζει αρνητικά όλο το «σύστημα», γιατί αν αφορούσε μόνο τον «εαυτό της» θα ‘ταν λίγο το κακό... Φθάσαμε στο απαράδεκτο σημείο να «συμψηφίζονται» Εξεταστικές ή παρουσίες σ’ αυτές πρώην πρωθυπουργών, ή να ζητούνται Εξεταστικές από το... 1821! Αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα στρεβλό σύστημα που παραμορφώνει τη δημοκρατία μας και αποδεικνύει την αδυναμία λειτουργίας των θεσμών μας παρότι δεν μας λείπουν... Ολα αυτά δυστυχώς καταδείχνουν ότι επιβιώνει ακόμα, παρά τα μεγάλα λόγια, το «σάπιο παρελθόν». Ας το προσέξουν οι πολιτικοί μας...