Ο πύργος με τα τραπουλόχαρτα...

Η πλήρης ανατροπή της Κυπριακής στρατηγικής και η διεθνής τάση αναβάθμισης του ψευδοκράτους, είναι δύο θέματα που αναδεικνύονται όλο και εναργέστερα όσο περνά ο χρόνος και που έχουν φέρει την Κυπριακή κυβέρνηση σε μια κατάσταση μεγάλου εκνευρισμού. Ειδικότερα, συν τω χρόνω η Λευκωσία διαπιστώνει πως αντί να ασκηθεί ευρωπαϊκός πειθαναγκασμός στην Τουρκία για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου (όπως σχεδίαζε στη στρατηγική που είχε χαράξει), τελικά ασκείται στην Κυπριακή Δημοκρατία μέγιστη πίεση για την εφαρμογή του Κανονισμού για το απευθείας εμπόριο Ε.Ε.-τουρκοκυπρίων... Η φυγή απ αυτό τον βρόγχο που σφίγγεται πέριξ της, μοιάζει να είναι η ενεργοποίηση της διαδικασίας του Κυπριακού - την οποία η Λευκωσία επιχειρεί να νεκραναστήσει με τεχνητή αναπνοή, ακόμη και με τη διαμόρφωση μιας εικονικής πραγματικότητας...

Αναλυτικότερα, η στρατηγική της Λευκωσίας είχε στην αιχμή της την άσκηση μιας έντονης ευρωπαϊκής πίεσης προς την Τουρκία για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Πλην όμως η δυσφορία της Ε.Ε. προς την Τουρκία ανέβηκε έναν τόνο παραπάνω και η Ευρώπη επιλέγοντας μιαν αυστηρότερη κύρωση προς την Τουρκία (τη μερική αναστολή της ενταξιακής διαδικασίας) χαλάρωσε την πίεση ως προς την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου - για την ακρίβεια έδωσε στην Άγκυρα παράταση ως το 2009 για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου.

Εκείνη λοιπόν την κρίσιμη περίοδο τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν η Ε.Ε. ζυγομετρούσε την ένταση της αντίδρασής της προς την Τουρκία, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου \Γ. Λιλλήκας\ συνυπέγραψε την πολιτική δέσμευση των 25 αναφορικά με την ανάγκη αποδέσμευσης του Κανονισμού για τις απευθείας εμπορικές σχέσεις της Ε.Ε. με τους τουρκοκυπρίους. Κατά εσφαλμένη εκτίμηση της Λευκωσίας, η Τουρκία (υπό την ευρωπαϊκή πίεση και προκειμένου να αποφορτίσει την ενταξιακή της διαδικασία) θα εγκατέλειπε τους τουρκοκυπρίους και άρα το θέμα του Κανονισμού θα παρέμενε στο χρονοντούλαπο - καθώς η Λευκωσία θα συνέχιζε να μπλοκάρει την ενεργοποίησή του.

Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν έτσι. Η Ε.Ε. για να εξισορροπήσει το βάρος των μηνυμάτων της προς την Τουρκία, την επομένη της λήξης της συνόδου Κορυφής (που έθεσε στον "πάγο" το ένα τρίτο της ενταξιακής ύλης της Τουρκίας) επανέφερε το θέμα του Κανονισμού, βασίζοντας μάλιστα την υλοποίησή του σε μιαν αμφιλεγόμενη νομική βάση. Το αποτέλεσμα είναι, πως αντί να βρεθεί η Τουρκία υπό την ευρωπαϊκή πίεση ανοίγματος των λιμανιών και των αεροδρομίων της στα Κυπριακά σκάφη, τελικά βρίσκεται η Λευκωσία αντιμέτωπη με την πιθανότητα να επαναλειτουργήσουν η Αμμόχωστος και η Τύμπου, με άλλα λόγια το λιμάνι και το αεροδρόμιο των κατεχομένων...

Η νεκρανάσταση του Κυπριακού

Σε αυτές τις συνθήκες, η κυπριακή κυβέρνηση διείδε ότι η οδός διαφυγής περνά μέσα από την ενεργοποίηση των διαδικασιών λύσης του Κυπριακού, καθώς μόνον έτσι θα πειστούν η γερμανική προεδρία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναστείλουν τις προσπάθειες υλοποίησης του Κανονισμού - λόγω της "ευαισθησίας της συγκυρίας". Προς τούτο λοιπόν στήθηκε ο σχετικός μηχανισμός - διαρροές Κυπρίων αξιωματούχων μιλούν για "κινητικότητα" στα Ηνωμένα Έθνη, η κ. \Ντόρα Μπακογιάννη\ έλαβε την εντολή να αναθερμάνει το κλίμα στη συνάντηση που είχε με τον γ.γ. του ΟΗΕ \Μπαν Κι Μουν\ στη Ν. Υόρκη, ενώ στη Λευκωσία επανελήφθη μια συνάντηση με την τουρκοκυπριακή πλευρά, στο πλαίσιο της καρκινοβατούσας διαδικασίας των "τεχνικών επιτροπών". Η συνάντηση υπήρξε άκαρπη κι ενώ η τουρκοκυπριακή πλευρά μίλησε για άγονη διαδικασία, η ελληνοκυπριακή πλευρά είδε περιθώρια νεκρανάστασής της...

Υπό την πίεση του εκνευρισμού της εξάλλου, η Λευκωσία βρέθηκε σε έντονη λογομαχία με τον επίτροπο της χώρας \Μάρκο Κυπριανού\. Ειδικότερα, κατά τις σχετικές πληροφορίες, η κυπριακή κυβέρνηση πληροφορήθηκε ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει στη "Βόρεια Κύπρο" ευνοϊκό καθεστώς αφορολογήτου σε ορισμένα προϊόντα εξαγωγών της. Προκειμένου λοιπόν να προλάβει την επίθεση της αντιπολίτευσης, πέρασε η ίδια στην επίθεση - για την ακρίβεια, διαμήνυσε την οργή της για την έλλειψη ενημέρωσης από τον επίτροπο και την ελλιπή εκ μέρους του υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας... Ο κ. Μάρκος Κυπριανού αντέδρασε ακαριαία μιλώντας για "λασπολογική επίθεση σε βάρος του" και υπογραμμίζοντας σε επιστολή του πως θέματα αυτού του είδους, κατά τον κανονισμό, αποφασίζονται σε επιτροπές όπου μετέχουν με εκπροσώπους τους τα κράτη-μέλη και πάντως, 1) το συγκεκριμένο θέμα δεν τέθηκε ποτέ σε συζήτηση στο "κολέγιο των επιτρόπων" και 2) ουδέποτε ενημερώθηκε ο ίδιος από την Κυπριακή κυβέρνηση, ότι εξετάζεται αυτό το θέμα επί του οποίου η Λευκωσία έχει ενστάσεις.

Πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση; Προβλέψιμη είναι η τάση, όχι η κατάληξη. Ωστόσο, όταν ως μέγιστη εθνική επιτυχία (για την οποία καταβάλλεται σοβαρή πανεθνική προσπάθεια) εκλαμβάνεται η παράταση μιας εκκρεμότητας, είναι εύκολα αντιληπτό ότι οι προοπτικές είναι εξαιρετικά δυσοίωνες.