Κύπρος η στοιχειωμένη
Μακάριος Δρουσιώτης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2005-04-26
Το 2005 έχει κηρυχθεί έτος ΕΟΚΑ. Ο πρόεδρος Παπαδόπουλος παρέδωσε στις 2 Απριλίου τα πρώτα 108 μετάλλια, από τα 21.000 που θα δοθούν σε αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Ο αριθμός των αγωνιστών είναι εξαιρετικά μεγάλος σε σύγκριση με τις επιδόσεις της οργάνωσης: Πέραν των 200 είναι οι Ελληνοκύπριοι πολίτες που εκτελέστηκαν χωρίς ίχνος στοιχείου με την κατηγορία του προδότη από την ΕΟΚΑ, έναντι 105 Εγγλέζων στρατιωτών.
Τον Αύγουστο του 1958 η ΕΟΚΑ σκότωνε αδιακρίτως Τούρκους και η ΤΜΤ Ελληνες. Συνολικά 115 Κύπριοι (60 Ελληνες και 55 Τούρκοι, ένας σου ένας μου) σκοτώθηκαν σε διακοινοτικές συγκρούσεις. Το «αμάρτημα» των θυμάτων ήταν η εθνότητά τους και μόνο.
Μετά το τέλος του αγώνα η προσοχή στράφηκε προς τη λεία, υλική και πολιτική. Ο διαμοιρασμός της πίτας ήταν η κύρια αιτία για ένα νέο κύκλο βίας. Αν ανατρέξει κανείς στις εφημερίδες, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960, θα μείνει έκπληκτος από τον αριθμό των φόνων. Η αστυνομία δεν προλάβαινε να μαζεύει πτώματα από τους δρόμους. Σκότωναν ο Γιωρκάτζης, ο Σαμψών, ο υπόκοσμος και οι «προστάτες» της κοινωνίας από τον υπόκοσμο.
Οι Τούρκοι έκαναν περίπου τα ίδια. Η ΤΜΤ σκότωνε και τρομοκρατούσε τους Τούρκους, ακριβώς όπως τα κατάλοιπα της ΕΟΚΑ τους Ελληνες.
Υστερα ήρθε το νέο δράμα του 1963. Πέραν των 500 οι Τουρκοκύπριοι που δολοφονήθηκαν. Οι πιο πολλοί από την Οργάνωση του Γιωρκάτζη και από τον Σαμψών. Οι μισοί είναι ακόμη αγνοούμενοι. Είτε εξαφανίστηκαν από αστυνομικά κρατητήρια, φυλακές και νοσοκομεία είτε απήχθησαν από τα χωριά τους και δεν επέστρεψαν ποτέ. Τότε χάθηκαν και καμιά 50αριά Ελληνοκύπριοι, αγνοούμενοι κι αυτοί από τότε. Πολλοί άλλοι Ελληνοκύπριοι σκοτώθηκαν στις μάχες.
Ακολούθησε η ΕΟΚΑ Β και η τρομοκρατία που τη συνόδευε, στο όνομα της ένωσης, που κατέληξε στη συγκλονιστική τραγωδία του 1974. Αλλοι 2.500 νεκροί και αγνοούμενοι. Ορισμένων τα λείψανα είναι ακόμη άταφα στον Πενταδάκτυλο. Χιλιάδες οικογένειες καταστράφηκαν εξαιτίας του παραλογισμού, που ονομάστηκε πατριωτισμός. Οι ΕΟΚΑ Βήτες, αντί να πάνε στην Κερύνεια να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό στρατό, επιτέθηκαν στους άμαχους Τουρκοκύπριους στο Νότο. Ξεκλήρισαν όλους τους άνδρες της Τόχνης και δύο χωριά στη Μάραθα και στην Αλόα. Η ΤΜΤ έκανε τα ίδια, καθαρίζοντας Ελληνοκύπριους αμάχους στο Παλαίκυθρο, στην Ασια και αλλού.
Μισό αιώνα από τότε που άρχισε αυτός ο παραλογισμός και η κυπριακή κοινωνία δεν ανέχεται καν την απλή αναφορά στα βαθύτερα αίτια της συμφοράς. Με αφορμή το αίτημα που έθεσε το ΑΚΕΛ για την αποκατάσταση της μνήμης των μελών του που εκτελέστηκαν από την ΕΟΚΑ, ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας έκανε μια σωστή επισήμανση στην πιο κατάλληλη στιγμή: Στη μαύρη επέτειο της δολοφονίας των Μισιαούλη και Καβάζογλου, οι οποίοι δολοφονήθηκαν από την ΤΜΤ το 1966, είπε πως οι φονιάδες, είτε Ελληνες ήταν είτε Τούρκοι, είχαν την ίδια ιδεολογία.
Δώσανε όλοι απάνω του να τον «φάνε», διότι αποτόλμησε να συγκρίνει έμμεσα την ΤΜΤ με την ΕΟΚΑ. Κι εκείνος άρχισε να απολογείται και να τους εξηγεί πως δεν κατάλαβαν καλά... Τι άλλο μπορούσε να πει από τη στιγμή που συνέπραξε με το παρακράτος του Γιωρκάτζη και ξέπλυνε τους εγκληματίες;
Η Κύπρος είναι μια χώρα στοιχειωμένη, διότι την κατατρύχει η κατάρα των νεκρών που σκοτώθηκαν εντελώς άδικα. Τόσες χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, χωρίς να αποδοθεί η στοιχειώδης δικαιοσύνη. Η κοινωνία κρύβει τις αλήθειες κάτω από το πέπλο του ψέματος, της υπερβολής και της μυθοπλασίας. Δημιουργήθηκε μια βιομηχανία παραγωγής αγωνιστών και αντιστασιακών, όπου όλοι τιμάνε όλους. Και ο καθένας διεκδικεί ένα κίβδηλο μετάλλιο να του το κρεμάσουν στο λαιμό!
Πριν από ένα χρόνο οι Ελληνοκύπριοι κλήθηκαν να αποφασίσουν υπέρ ή κατά του σχεδίου Ανάν. Πράγματι, το σχέδιο δεν ήταν το καλύτερο. Σε πολλά σημεία ήταν προβληματικό και εκνευριστικά άδικο. Είχε όμως ένα μεγάλο πλεονέκτημα: Η λύση εντός της Ε.Ε. θα υποχρέωνε τους Κύπριους να τραβήξουν επιτέλους μια γραμμή στη σχέση τους με το παρελθόν, θα τους «εξανάγκαζε», Ελληνες και Τούρκους, να συνεργαστούν και να συμβιώσουν σε ένα κοινό κράτος. Για να ησυχάσουν οι ψυχές των νεκρών και να φύγει το στοιχειό από τον τόπο.
Ομως, αυτοί που ξεκίνησαν αυτές τις ιστορίες πριν από μισό αιώνα, είπαν πως δεν θα λειτουργήσει. Φαίνεται πως αυτοί ξέρουν καλύτερα. Δεν έχουν τελειώσει ακόμη, γι’ αυτό και εξακολουθούν να εμπορεύονται ψυχές και να κόβουν μετάλλια. «Ορκίζομαι πως δεν θα ξεστρατίσω», είπε στην εκδήλωση απονομής των μεταλλίων της ΕΟΚΑ ο Τ. Παπαδόπουλος, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε όλες τις φάσεις του κυπριακού δράματος, από το 1955 μέχρι σήμερα. Για όσο καιρό ο λαός παραμένει ανώριμος, συντηρεί και δοξάζει τις πολιτικές που τον έχουν καταστρέψει, καλύτερα που δεν πέρασε το σχέδιο λύσης. Μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα το στάτους κβο θα είναι «η καλύτερη λύση για όλους», όπως σωστά διακήρυξε λίγο μετά το δημοψήφισμα στη Φινλανδία ο Τ. Παπαδόπουλος.
Τον Αύγουστο του 1958 η ΕΟΚΑ σκότωνε αδιακρίτως Τούρκους και η ΤΜΤ Ελληνες. Συνολικά 115 Κύπριοι (60 Ελληνες και 55 Τούρκοι, ένας σου ένας μου) σκοτώθηκαν σε διακοινοτικές συγκρούσεις. Το «αμάρτημα» των θυμάτων ήταν η εθνότητά τους και μόνο.
Μετά το τέλος του αγώνα η προσοχή στράφηκε προς τη λεία, υλική και πολιτική. Ο διαμοιρασμός της πίτας ήταν η κύρια αιτία για ένα νέο κύκλο βίας. Αν ανατρέξει κανείς στις εφημερίδες, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960, θα μείνει έκπληκτος από τον αριθμό των φόνων. Η αστυνομία δεν προλάβαινε να μαζεύει πτώματα από τους δρόμους. Σκότωναν ο Γιωρκάτζης, ο Σαμψών, ο υπόκοσμος και οι «προστάτες» της κοινωνίας από τον υπόκοσμο.
Οι Τούρκοι έκαναν περίπου τα ίδια. Η ΤΜΤ σκότωνε και τρομοκρατούσε τους Τούρκους, ακριβώς όπως τα κατάλοιπα της ΕΟΚΑ τους Ελληνες.
Υστερα ήρθε το νέο δράμα του 1963. Πέραν των 500 οι Τουρκοκύπριοι που δολοφονήθηκαν. Οι πιο πολλοί από την Οργάνωση του Γιωρκάτζη και από τον Σαμψών. Οι μισοί είναι ακόμη αγνοούμενοι. Είτε εξαφανίστηκαν από αστυνομικά κρατητήρια, φυλακές και νοσοκομεία είτε απήχθησαν από τα χωριά τους και δεν επέστρεψαν ποτέ. Τότε χάθηκαν και καμιά 50αριά Ελληνοκύπριοι, αγνοούμενοι κι αυτοί από τότε. Πολλοί άλλοι Ελληνοκύπριοι σκοτώθηκαν στις μάχες.
Ακολούθησε η ΕΟΚΑ Β και η τρομοκρατία που τη συνόδευε, στο όνομα της ένωσης, που κατέληξε στη συγκλονιστική τραγωδία του 1974. Αλλοι 2.500 νεκροί και αγνοούμενοι. Ορισμένων τα λείψανα είναι ακόμη άταφα στον Πενταδάκτυλο. Χιλιάδες οικογένειες καταστράφηκαν εξαιτίας του παραλογισμού, που ονομάστηκε πατριωτισμός. Οι ΕΟΚΑ Βήτες, αντί να πάνε στην Κερύνεια να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό στρατό, επιτέθηκαν στους άμαχους Τουρκοκύπριους στο Νότο. Ξεκλήρισαν όλους τους άνδρες της Τόχνης και δύο χωριά στη Μάραθα και στην Αλόα. Η ΤΜΤ έκανε τα ίδια, καθαρίζοντας Ελληνοκύπριους αμάχους στο Παλαίκυθρο, στην Ασια και αλλού.
Μισό αιώνα από τότε που άρχισε αυτός ο παραλογισμός και η κυπριακή κοινωνία δεν ανέχεται καν την απλή αναφορά στα βαθύτερα αίτια της συμφοράς. Με αφορμή το αίτημα που έθεσε το ΑΚΕΛ για την αποκατάσταση της μνήμης των μελών του που εκτελέστηκαν από την ΕΟΚΑ, ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας έκανε μια σωστή επισήμανση στην πιο κατάλληλη στιγμή: Στη μαύρη επέτειο της δολοφονίας των Μισιαούλη και Καβάζογλου, οι οποίοι δολοφονήθηκαν από την ΤΜΤ το 1966, είπε πως οι φονιάδες, είτε Ελληνες ήταν είτε Τούρκοι, είχαν την ίδια ιδεολογία.
Δώσανε όλοι απάνω του να τον «φάνε», διότι αποτόλμησε να συγκρίνει έμμεσα την ΤΜΤ με την ΕΟΚΑ. Κι εκείνος άρχισε να απολογείται και να τους εξηγεί πως δεν κατάλαβαν καλά... Τι άλλο μπορούσε να πει από τη στιγμή που συνέπραξε με το παρακράτος του Γιωρκάτζη και ξέπλυνε τους εγκληματίες;
Η Κύπρος είναι μια χώρα στοιχειωμένη, διότι την κατατρύχει η κατάρα των νεκρών που σκοτώθηκαν εντελώς άδικα. Τόσες χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, χωρίς να αποδοθεί η στοιχειώδης δικαιοσύνη. Η κοινωνία κρύβει τις αλήθειες κάτω από το πέπλο του ψέματος, της υπερβολής και της μυθοπλασίας. Δημιουργήθηκε μια βιομηχανία παραγωγής αγωνιστών και αντιστασιακών, όπου όλοι τιμάνε όλους. Και ο καθένας διεκδικεί ένα κίβδηλο μετάλλιο να του το κρεμάσουν στο λαιμό!
Πριν από ένα χρόνο οι Ελληνοκύπριοι κλήθηκαν να αποφασίσουν υπέρ ή κατά του σχεδίου Ανάν. Πράγματι, το σχέδιο δεν ήταν το καλύτερο. Σε πολλά σημεία ήταν προβληματικό και εκνευριστικά άδικο. Είχε όμως ένα μεγάλο πλεονέκτημα: Η λύση εντός της Ε.Ε. θα υποχρέωνε τους Κύπριους να τραβήξουν επιτέλους μια γραμμή στη σχέση τους με το παρελθόν, θα τους «εξανάγκαζε», Ελληνες και Τούρκους, να συνεργαστούν και να συμβιώσουν σε ένα κοινό κράτος. Για να ησυχάσουν οι ψυχές των νεκρών και να φύγει το στοιχειό από τον τόπο.
Ομως, αυτοί που ξεκίνησαν αυτές τις ιστορίες πριν από μισό αιώνα, είπαν πως δεν θα λειτουργήσει. Φαίνεται πως αυτοί ξέρουν καλύτερα. Δεν έχουν τελειώσει ακόμη, γι’ αυτό και εξακολουθούν να εμπορεύονται ψυχές και να κόβουν μετάλλια. «Ορκίζομαι πως δεν θα ξεστρατίσω», είπε στην εκδήλωση απονομής των μεταλλίων της ΕΟΚΑ ο Τ. Παπαδόπουλος, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε όλες τις φάσεις του κυπριακού δράματος, από το 1955 μέχρι σήμερα. Για όσο καιρό ο λαός παραμένει ανώριμος, συντηρεί και δοξάζει τις πολιτικές που τον έχουν καταστρέψει, καλύτερα που δεν πέρασε το σχέδιο λύσης. Μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα το στάτους κβο θα είναι «η καλύτερη λύση για όλους», όπως σωστά διακήρυξε λίγο μετά το δημοψήφισμα στη Φινλανδία ο Τ. Παπαδόπουλος.
