Και τώρα, μπορούμε να τρέξουμε;...

Ποιο είναι το «διά ταύτα» μετά την 4ωρη νυκτερινή διαπραγμάτευση της Πέμπτης; Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να καταθέσει σαφείς προτάσεις πολιτικής. Δεσμεύτηκε για (α) την υιοθέτηση και τη συστηματική, συνεπή, σταδιακή υλοποίηση αξιόπιστων, σοβαρών μεταρρυθμίσεων και (β) για τη δραστική βελτίωση της συνεργασίας μας με τους εκπροσώπους των εταίρων εδώ, στην Αθήνα. Εφτασε η ώρα, λοιπόν, να αποσαφηνίσουμε τι, εμείς, θέλουμε να κάνουμε.

Η συγκράτηση των κυρίων Σόιμπλε και Βαρουφάκη μακριά από τη ροτόντα, την Πέμπτη, βοήθησε στη θετική εξέλιξη. Η καγκελάριος Μέρκελ πήρε την ευθύνη, ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας επίσης.

Επί ένα μήνα καρκινοβατούσαμε σε μια συμφωνία-πλαίσιο, γεμάτη θεματικούς τίτλους και ασάφειες. Τώρα, η κυβέρνηση οφείλει να τρέξει ταχύτατα για να αναπληρώσει τον χρόνο που χάθηκε είτε εξαιτίας ιδεοληψιών είτε εξαιτίας μη έγκυρης ενημέρωσης από τον υπουργό Οικονομικών (που πίστεψε ότι αρκούσε μια ολιγοσέλιδη έκθεση ιδεών για να δοθούν στη χώρα λεφτά…) και από μια ομάδα προσωπικών συνεργατών που, όπως ακούγεται, υποχρέωσαν τον κ. Χουλιαράκη να αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις.

Την Πέμπτη, ουσιαστικά δημιουργήθηκε μια νέα ευκαιρία για επανεκκίνηση της διαδικασίας, που είχε τελματώσει μέσα σε «δημιουργικές ασάφειες», σκληρά νεοφιλελεύθερες εμμονές, εθνικολαϊκές ρητορείες. Μένει να φανεί αν, στον λίγο χρόνο που απομένει, θα επιβεβαιωθεί η αισιοδοξία κορυφαίων παραγόντων της κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου ότι μπορεί να επιτευχθεί ένα άθλος: να καταρτιστεί κατάλογος μεταρρυθμίσεων, να συζητηθεί στο Eurogroup τις προσεχείς ημέρες και να λάβουμε τα 1,9 δισ. ευρώ σύντομα.

Θα βοηθούσε η απαλλαγή μας από μύθους. (α) Βεβαίως, η πολιτική δεν θα εισάγεται μεταφρασμένη, ευθύνη της Βουλής και της κυβέρνησης θα είναι. Αλλά, εν πολλοίς, θα συνδιαμορφώνεται με τους εταίρους μας. (β) Η εποπτεία (στοιχείο της ευρωπαϊκής συμβίωσης, άλλωστε...) δεν υποδηλώνει υποτέλεια, η συνδιαλλαγή με τους απεσταλμένους τους δεν μας «μολύνει». (γ) Οι εταίροι δεν είναι αγγελούδια, αλλά ούτε εχθρός – δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο. Η Ευρώπη δεν είναι η ήπειρος των συμβιβασμένων, αλλά προχωρεί με συμβιβασμούς. Αυτό ισχύει και για την Ελλάδα εντός αυτής.

Αλλά, δεν αρκεί να προχωράμε. Είναι ανάγκη να προχωρήσουμε ταχύτατα σε συμφωνία με τους εταίρους μας. Με τους καλύτερους δυνατούς όρους, αλλά, οπωσδήποτε, σε συμφωνία. Δύο οι λόγοι:

Ο πρώτος είναι ότι αν δεν σταθεροποιηθεί οριστικά η θέση μας στην Ευρωζώνη, η οικονομία θα βυθίζεται στην ύφεση και η ανεργία θα αυξηθεί. Ετσι, με συνθήματα εναντίον της, η λιτότητα θα διευρύνεται, με δικανικούς εθνικής αδιαλλαξίας τα Ταμεία θα τρυπήσουν από το ξύσιμο του πάτου και η Ελλάδα θα απομένει με απλωμένο το χέρι. Η ανάπτυξη προϋποθέτει άμεση άρση της αβεβαιότητας για τη θέση μας στην Ευρωζώνη.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι μια συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους, ένας σταθερός συμβιβασμός μαζί τους, είναι αναγκαία προκειμένου να επιτευχθεί το μείζον: Να ανοίξει ο δρόμος για να αντιμετωπισθούν οι εσωτερικές αιτίες της πολύμορφης κρίσης. Δηλαδή, για να ανατραπεί το καθεστώς της κλεπτοκρατίας, της διαφθοράς, της ανομίας. Οσα μας έσυραν στο σημερινό σημείο.