Υπερόπλο ή μπούμεραγκ;

Έχουμε πλέον ως χώρα τη … συγκατάθεση και κορυφαίων παραγόντων της ΕΕ να πραγματοποιήσουμε το δημοψήφισμά μας. Με την ευκαιρία του Eurogroup της 11/5, αναφερόμενοι στο θέμα είπαν το απολύτως προφανές: Αποτελεί εσωτερικό ζήτημα της χώρας η καταφυγή σε μια δημοκρατική διαδικασία. Με λίγα λόγια. Κάντε τα κουμάντα σας.

Η υπόθεση, λοιπόν, «δημοψήφισμα» αποτελούσε και αποτελεί μια επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αν θέλει να την επιδιώξει. Η δυνατότητα προσφυγής σε αυτό δεν θα κολλήσει τελικά σε ασυμβίβαστα λόγω συντάγματος.

Όμως δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι για πολλούς/ές, στις δοσμένες συνθήκες, κάθε τέτοια προσφυγή στους πολίτες, στη συνείδησή τους θα ελάμβανε, εξ αντικειμένου, τα χαρακτηριστικά του διλήμματος: Ναι ή ΟΧΙ στο Ευρώ. Θα ήταν η «ελεύθερη μετάφραση» των πολώσεων μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Αλλά και πάλι δεν θα ήθελα να σταθώ μόνο εδώ.

Η κυβέρνηση αν επιλέξει δημοψήφισμα, τι ακριβώς θα πρότεινε στους πολίτες να ψηφίσουν; Όχι απλώς ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη αλλά ως η κυβέρνηση του τόπου.

Αν προέκρινε στο δημοψήφισμα να υποστηρίξει την απόρριψη της διαφαινόμενης συμφωνίας, γιατί αυτή δεν θα ήταν ένας «έντιμος συμβιβασμός», και ο ελληνικός λαός συναινούσε στην πρότασή της, υποθέτω ότι η πορεία του τόπου θα ήταν πλέον σε αχαρτογράφητες περιοχές. Αν ο λαός δεν συναινούσε, προφανώς η κατάθεση της εντολής διακυβέρνησης του τόπου θα ήταν μονόδρομος.

Η αντίθετη επιλογή, δηλαδή αυτή της κυβερνητικής στήριξης της συμφωνίας στο δημοψήφισμα ως της μόνης «ρεαλιστικής» θα ήταν προβληματική μόνο σε άρνηση του εκλογικού σώματος.

Σε κάθε περίπτωση θα έχει τεθεί ένα μείζον πολιτικό ζήτημα. Η κυβέρνηση θα έχει σπρώξει τη χώρα σε μια περιπέτεια για να λύσει δια του δημοψηφίσματος ένα εσωτερικό της πρόβλημα διχασμού και διαφωνίας στελεχών και βουλευτών της.

Όλα αυτά εν ολίγοις, ως ενδεχόμενα, σας οδηγούν να θεωρείτε πως το δημοψήφισμα αποτελεί στα χέρια της κυβέρνησης ένα υπερόπλο ή ένα μπούμερανγκ; Και καλά για τα κυβερνητικά κόμματα. Η πολύπαθη χώρα τι φταίει;

Ένα τελευταίο, αλλά όχι και έσχατο. Πως ακριβώς σκέφτονται στου Μαξίμου; Περί τα τέλη της καταληκτικής ημερομηνίας του Ιουνίου, όταν την ελληνική κοινωνία θα την προετοιμάζουν για να προχωρήσει σε δημοψήφισμα, το Eurogroup, ή το Συμβούλιο των αρχηγών των κρατών-μελών της Ευρωζώνης θα μας δώσουν ένα κείμενο το οποίο εμείς ως χώρα θα κληθούμε να πούμε ότι το αποδεχόμαστε ή όχι; Ή άλλως, θα έχουμε συγγράψει από κοινού μια «συμφωνία» με μέτρα και υποχρεώσεις, που θα περιμένει ένα ΝΑΙ ή ΟΧΙ του ελληνικού λαού;!

Υποθέτω πως κανείς εχέφρων δεν περιμένει να υπάρξει κάτι τέτοιο…