Ενισχύσεις με δικαιοσύνη, όχι διανομή χωρίς κριτήρια
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2020-03-22
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρώτα μέτρα για τη στήριξη της οικονομίας ύψους 3,8 δισ. ευρώ και ο πρωθυπουργός προανήγγειλε ότι το ύψος των μέτρων (προϋπολογισμός και κοινοτικά κονδύλια) θα κυμανθεί στα 10 δισ. (περίπου στο 6% του ΑΕΠ).
Ολοι στηρίζουν τις οικονομίες τους. Η Γερμανία με 600 δισ. ευρώ (18% ΑΕΠ), εκ των οποίων τα 550 μέσω της κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας kfW, η Γαλλία με 345 δισ. ευρώ (15% ΑΕΠ), η Ιταλία άρχισε με 25 δισ. ευρώ και κρατικοποίηση της Alitalia, η Ισπανία με 200 δισ. (16% ΑΕΠ). Αλλά, βεβαίως, μιλάμε για χώρες με ισχυρότερη οικονομία και χωρίς τη δική μας υπερχρέωση – τόση δυστυχώς, ώστε ακόμη κι η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα (μετά την αρχική αφόρητη δειλία…) της ΕΚΤ, λίγο μόνο κατάφερε να ελαφρύνει την εξυπηρέτηση του χρέους μας, δυστυχώς. Το σημαντικότερο, ίσως, αυτήν την ώρα είναι πώς θα διαχειριστούμε το όποιο πακέτο στήριξης.
Η κυβέρνηση ας κάνει τη δουλειά της με επιμέλεια και προσοχή. Δεν αναφέρομαι σε κάποια, λίγα, καραγκιοζιλίκια που δυστυχώς δεν λένε να εκλείψουν (π.χ., βαρύγδουπες εξαγγελίες περί παύσης λειτουργίας των εισπρακτικών, ενώ συνεχίζουν ακάθεκτες, ή τις άλλες περί αναστολής των πλειστηριασμών, που είχαν ήδη ανασταλεί όχι λόγω κάποιας ευαισθησίας αλλά, απλούστατα, επειδή είχαν κλείσει τα δικαστήρια). Αναφέρομαι σε θέματα ουσίας. Από τα πιο απλά: Δεν είναι ανεκτό να απολαύσουν τα μέτρα ευνοϊκής μεταχείρισης εκείνες οι επιχειρήσεις που έκαναν χιλιάδες απολύσεις μέχρι 18 Μαρτίου – αν δεν τις ανακαλέσουν. Εως τα πιο σύνθετα:
Θα τεθούν, άραγε, κριτήρια για να δοθούν τα 800 ευρώ σε μισθωτούς και ελεύθερους επαγγελματίες ή θα διανεμηθούν αδιακρίτως και σε όσους βγάζουν μεροκάματο – λες και λεφτά υπάρχουν; Αλλά δεν είναι όλα θέμα, μόνο, της κυβέρνησης.
Από την κρίση δεν θα βγούμε όλοι αλώβητοι. Προκειμένου να μη μείνει κανείς πίσω, να μην καταστραφεί, απαιτείται αυστηρή διαχείριση με τη ματιά στην επόμενη ημέρα. Οικονομική ενίσχυση πρέπει να δοθεί σε εκείνους που τη χρειάζονται – όχι σε όλους. Για λόγους δικαιοσύνης. Αλλά και για λόγους πρακτικούς: Η χώρα δεν θα έχει μηδενική ανάπτυξη φέτος, θα έχει ύφεση, στην καλύτερη περίπτωση μεταξύ -3% και -5%. Στην επόμενη ημέρα, μετά την κρίση, θα φτάσουμε περνώντας μέσα από μια μακριά νύχτα. Κοινωνία και οικονομία θα χρειαστούν εφόδια για να την περάσουν. Γι’ αυτό χρειάζεται να δοθεί από όλους μας προτεραιότητα στο δοκιμαζόμενο κομμάτι της κοινωνίας και στο δημόσιο συμφέρον.
Μια πρόταση: Θα ήταν σημαντικό να δινόταν το παράδειγμα και από τον κόσμο των επιχειρήσεων. Υπάρχουν επιχειρήσεις που δοκιμάζονται, πρέπει να στηριχθούν για να επιβιώσουν. Υπάρχουν άλλες, που επί χρόνια μέχρι σήμερα είχαν σημαντικά, πολύ υψηλά κέρδη και θα μπορούσαν να σταθούν όρθιες και να φροντίσουν τους μισθωτούς τους με τις δικές τους δυνάμεις, χωρίς να επιβαρύνουν τα δημόσια ταμεία. Θα ήταν σημαντικό, στη σημερινή εθνικά κρίσιμη συγκυρία, το συμφέρον των μετόχων να παραχωρούσε τη θέση του στο συμφέρον όλων των συμμέτοχων – στο δημόσιο συμφέρον.
Ολοι στηρίζουν τις οικονομίες τους. Η Γερμανία με 600 δισ. ευρώ (18% ΑΕΠ), εκ των οποίων τα 550 μέσω της κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας kfW, η Γαλλία με 345 δισ. ευρώ (15% ΑΕΠ), η Ιταλία άρχισε με 25 δισ. ευρώ και κρατικοποίηση της Alitalia, η Ισπανία με 200 δισ. (16% ΑΕΠ). Αλλά, βεβαίως, μιλάμε για χώρες με ισχυρότερη οικονομία και χωρίς τη δική μας υπερχρέωση – τόση δυστυχώς, ώστε ακόμη κι η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα (μετά την αρχική αφόρητη δειλία…) της ΕΚΤ, λίγο μόνο κατάφερε να ελαφρύνει την εξυπηρέτηση του χρέους μας, δυστυχώς. Το σημαντικότερο, ίσως, αυτήν την ώρα είναι πώς θα διαχειριστούμε το όποιο πακέτο στήριξης.
Η κυβέρνηση ας κάνει τη δουλειά της με επιμέλεια και προσοχή. Δεν αναφέρομαι σε κάποια, λίγα, καραγκιοζιλίκια που δυστυχώς δεν λένε να εκλείψουν (π.χ., βαρύγδουπες εξαγγελίες περί παύσης λειτουργίας των εισπρακτικών, ενώ συνεχίζουν ακάθεκτες, ή τις άλλες περί αναστολής των πλειστηριασμών, που είχαν ήδη ανασταλεί όχι λόγω κάποιας ευαισθησίας αλλά, απλούστατα, επειδή είχαν κλείσει τα δικαστήρια). Αναφέρομαι σε θέματα ουσίας. Από τα πιο απλά: Δεν είναι ανεκτό να απολαύσουν τα μέτρα ευνοϊκής μεταχείρισης εκείνες οι επιχειρήσεις που έκαναν χιλιάδες απολύσεις μέχρι 18 Μαρτίου – αν δεν τις ανακαλέσουν. Εως τα πιο σύνθετα:
Θα τεθούν, άραγε, κριτήρια για να δοθούν τα 800 ευρώ σε μισθωτούς και ελεύθερους επαγγελματίες ή θα διανεμηθούν αδιακρίτως και σε όσους βγάζουν μεροκάματο – λες και λεφτά υπάρχουν; Αλλά δεν είναι όλα θέμα, μόνο, της κυβέρνησης.
Από την κρίση δεν θα βγούμε όλοι αλώβητοι. Προκειμένου να μη μείνει κανείς πίσω, να μην καταστραφεί, απαιτείται αυστηρή διαχείριση με τη ματιά στην επόμενη ημέρα. Οικονομική ενίσχυση πρέπει να δοθεί σε εκείνους που τη χρειάζονται – όχι σε όλους. Για λόγους δικαιοσύνης. Αλλά και για λόγους πρακτικούς: Η χώρα δεν θα έχει μηδενική ανάπτυξη φέτος, θα έχει ύφεση, στην καλύτερη περίπτωση μεταξύ -3% και -5%. Στην επόμενη ημέρα, μετά την κρίση, θα φτάσουμε περνώντας μέσα από μια μακριά νύχτα. Κοινωνία και οικονομία θα χρειαστούν εφόδια για να την περάσουν. Γι’ αυτό χρειάζεται να δοθεί από όλους μας προτεραιότητα στο δοκιμαζόμενο κομμάτι της κοινωνίας και στο δημόσιο συμφέρον.
Μια πρόταση: Θα ήταν σημαντικό να δινόταν το παράδειγμα και από τον κόσμο των επιχειρήσεων. Υπάρχουν επιχειρήσεις που δοκιμάζονται, πρέπει να στηριχθούν για να επιβιώσουν. Υπάρχουν άλλες, που επί χρόνια μέχρι σήμερα είχαν σημαντικά, πολύ υψηλά κέρδη και θα μπορούσαν να σταθούν όρθιες και να φροντίσουν τους μισθωτούς τους με τις δικές τους δυνάμεις, χωρίς να επιβαρύνουν τα δημόσια ταμεία. Θα ήταν σημαντικό, στη σημερινή εθνικά κρίσιμη συγκυρία, το συμφέρον των μετόχων να παραχωρούσε τη θέση του στο συμφέρον όλων των συμμέτοχων – στο δημόσιο συμφέρον.
