ΤΟΥΡΚΙΑ: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και μέσο και σκοπός

Σχετικά με την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία:

1) Για την ίδια την Τουρκία

Η συνταγματική πρόβλεψη για το ρόλο του στρατού ως εγγυητή των συμφερόντων του κράτους δεν έχει πλέον πολλούς υποστηρικτές, αφού ακόμη και οι πολιτικοί αντίπαλοι του κόμματος του Ερντογάν καταδίκασαν την απόπειρα πραξικοπήματος. Αυτό είναι μια θετική εξέλιξη διότι είναι ορθό οι κρατικές πολιτικές να ορίζονται μόνο από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις

Τα προβλήματα της κουτσουρεμένης δημοκρατίας στην Τουρκία και οι απολυταρχικές τάσεις Ερντογάν, πρέπει να αντιμετωπιστούν μόνο με πολιτικά μέσα, συμπεριλαμβανομένης και της επιρροής που μπορούν να ασκήσουν τα δημοκρατικά κράτη, και σε καμιά περίπτωση με την αυταρχική παρέμβαση του στρατού

Η αντίσταση του λαϊκού παράγοντα ήταν θαρραλέα και έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την αποτροπή του πραξικοπήματος. Ευχής έργον θα είναι η παρουσία του λαϊκού παράγοντα να μην περιοριστεί σε μια υποστήριξη προς το κόμμα του Ερντογάν αλλά από εδώ και πέρα να επεκταθεί και να λειτουργήσει υποστηρικτικά και προς την ίδια τη δημοκρατία, τους θεσμούς και τις διαδικασίες της.

Ο ρόλος των μη κρατικών ΜΜΕ και των κοινωνικών δικτύων ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την ενημέρωση και την κινητοποίηση των πολιτών. Η συμβολή τους αυτή είναι από μόνη της και η «απάντηση» στους περιορισμούς της λειτουργίας τους που είχε επιβάλει ο Ερντογάν.

2) Για την αντιμετώπιση του θέματος από την Ε.Ε και τις ΗΠΑ

Αρνητική εντύπωση προκαλεί η ασαφής τοποθέτηση των δημοκρατικών χωρών τις πρώτες ώρες της απόπειρας και όσο το αποτέλεσμα δεν είχε κριθεί. Η άμεση και αταλάντευτη υποστήριξη της δημοκρατικής τάξης στην Τουρκία (όπως και σε κάθε χώρα) είναι μια υποχρέωση των δημοκρατικών κρατών και για αυτό δημιουργείται προβληματισμός για το έλλειμμα προσήλωσης και αποφασιστικότητας που επέδειξαν οι ηγεσίες αυτών των κρατών

Τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις πολιτικές Ερντογάν δεν πρέπει επουδενί να αποτελέσουν λόγο ταλάντευσης σε σχέση με το αν είναι εναλλακτική λύση η κυριαρχία του στρατού.

Η Δημοκρατία πρέπει να είναι και σκοπός και μέσο.

Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε πρακτικές περιορισμού της δημοκρατίας, όπως αυτές που εφαρμόζει ο Ερντογαν, τότε η στάση των δημοκρατικών κρατών και πολιτών πρέπει να είναι η ισχυρότερη υποστήριξη της εμπέδωσης της δημοκρατίας και των θεσμών της στην Τουρκία και σε καμιά περίπτωση η ταλάντευση για το ρόλο του στρατού, στο όνομα ότι αυτός υποστηρίζει τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους.