Θέμα: Πολιτικό Σύστημα - Σελίδα: 1

Στην κυβέρνηση και στον ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί η λογική “κατάληψης” και “ελέγχου” των θεσμών.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ

12/07/2017

... Δυστυχώς άλλη μια ευκαιρία χάθηκε στο Κυπριακό. Δεν υπήρξε λύση και οι μόνοι που πανηγυρίζουν είναι οι εθνικιστές σε Τουρκία και Ελλάδα.
Η ΔΗΜΑΡ εγκαίρως τόνισε ότι απαιτείται μία δίκαιη και βιώσιμη λύση σύμφωνη με τις αποφάσεις του ΟΗΕ για μια ενιαία Κύπρο με μία διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία ώστε να μην διαιωνίζεται το πρόβλημα και δημιουργούνται συνθήκες de facto διχοτόμησης.
Όλες οι πλευρές έπρεπε να συμβάλλουν προς την κατεύθυνση επίτευξης ενός συμβιβασμού που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός από τον Κυπριακό λαό.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία έχει διαχρονικά στάση που δεν βοηθάει στην επίλυση και ο Ερντογάν είναι απρόβλεπτος παράγοντας. Όσον αφορά την κυβέρνηση της χώρας μας, από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι πρέπει να συμβάλλει με εποικοδομητικές προτάσεις και όχι με θέσεις που δυσκολεύουν τη συνεννόηση και τη συνεργασία των δυο πλευρών.

Δικαιοσύνη- Κράτος Δικαίου

Κυπριακό

Δημοκρατική Συμπαράταξη – Κεντροαριστερά

Η πολιτική ως υπαλληλία

Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 30/06/2017

Οι πολίτες στις δυτικές δημοκρατίες είναι απόλυτα απογοητευμένοι από την πολιτική και τους πολιτικούς. Θεωρούν ότι η πολιτική έχει μετατραπεί σε προσοδοφόρο επάγγελμα διασυνδεδεμένο με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα. Μερικοί πολιτικοί αποτάσσουν ως σατανά την πολιτική ως επάγγελμα. Και μάλιστα επικαλούνται τον Μαξ Βέμπερ και το δοκίμιό του «Η πολιτική ως επάγγελμα» (Politik als Beruf), όπου οι έρμοι θεωρούν, χωρίς φυσικά να έχουν διαβάσει ούτε γραμμή από αυτό, ότι ο μεγάλος γερμανός κοινωνιολόγος κατακεραυνώνει την πολιτική ως επάγγελμα. Βεβαίως κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Οι «κακοί ξένοι» και η ανυπαρξία δημοκρατικού σχεδίου…

Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 25/06/2017

Φταίνε οι ξένοι για τα δεινά της χώρας; Το 2010, όταν η διεθνής κρίση βρήκε τη χώρα με παρωχημένο παρασιτικό μοντέλο, κατερειπωμένη από μία 5ετία φαυλότητας, και οι αγορές αρνήθηκαν να μας δανείζουν, υψώθηκαν πλαστικές σημαίες αντίστασης στα μνημόνια των «ξένων» – των εταίρων μας, δηλαδή των μόνων (παγκοσμίως…) προθύμων να μας δανείσουν. Με τους κακούς ξένους και τον προδότη Παπανδρέου, τα «Ζάππεια» εξέθρεψαν τον λαϊκισμό που απλώθηκε σαν επιδημία σε μια κοινωνία παραζαλισμένη και αρκετά επιρρεπή στο παραμύθι και στο παραμύθιασμα. Μετά ήρθε το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης».

Αιώνια επιστροφή

Δημήτρης Ψυχογιός, Τα Νέα, 22/05/2017

...Το 1947 συνέβαινε ό,τι και σήμερα: οι ελληνικές κυβερνήσεις ζητούσαν βοήθεια αλλά δεν θεωρούσαν το πρόγραμμα που τη συνόδευε «ιδιοκτησία» τους, θα έκαναν ό,τι μπορούσαν να μην το εφαρμόσουν. Και το 1858 επί Οθωνα, και το 1898 επί Γεωργίου Α’, είχαν απαιτηθεί διεθνείς έλεγχοι για να βρεθεί κάποια άκρη και να μπει κάποια τάξη στον τρόπο διαχείρισης του δημοσίου χρήματος από την πολιτική ελίτ που είχε χρεοκοπήσει τη χώρα.

Φιλελεύθερος κοινοβουλευτικός κρετινισμός

Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 22/05/2017

Οταν στα τέλη του 2011 εμφανίστηκε έξω από τη Βουλή το «κίνημα» των αγανακτισμένων, υπήρχαν φωνές που από την πρώτη στιγμή, το πρώτο δευτερόλεπτο, έλεγαν και πένες που έγραψαν ότι εδώ γεννιέται ένα δηλητηριώδες φίδι το οποίο σε λίγο θα αφήσει τα αβγά του μέσα και όχι έξω από τη Βουλή. Δυστυχώς, επαληθεύτηκαν. Μετά τα δυόμισι χρόνια αποθέωσης - από την πλευρά του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ - του ψέματος, της απάτης που την είπαν αυταπάτη και της αυταπάτης που ήταν απάτη, των α λα «Καραγκιόζη» πολιτικών (ένα μέτρο μου, ένα αντίμετρό σου, ένα και ξανά ένα μέτρο μου), της αποθεωνόμενης αγραμματοσύνης (γνωρίζω μόνο τα μπακαλίστικα οικονομικά - Χρήστος Καραγιαννίδης) είμαστε μάρτυρες μιας άλλης, διαφορετικής εμφάνισης. Αυτής των «φιλελεύθερων» αρνητών του κοινοβουλευτισμού.

Πολιτικό και επικοινωνιακό κενό

Χρίστος Αλεξόπουλος, 07/05/2017

Πολύ σημαντικό έως καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της πραγματικότητας στην πορεία των κοινωνιών προς το μέλλον παίζουν το πολιτικό σύστημα και τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας.

Το μεν πρώτο πρέπει να είναι σε θέση, έστω και αν τα διάφορα κόμματα δεν έχουν τις ίδιες θεωρητικές και ιδεολογικές αφετηρίες, να εκφράζει στο επίπεδο του σχεδιασμού του μέλλοντος τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνικής δυναμικής

Η κυριαρχία του ασπόνδυλου πολιτικού

Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 05/05/2017

Σήμερα κόσμος πάει και έρχεται από το ένα κόμμα στο άλλο. Αν κανείς ρίξει μια ματιά στην κοινοβουλευτική σύνθεση των κομμάτων, δεν θα δυσκολευτεί να διαπιστώσει πως είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που προέκυψε από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Το ίδιο συνέβαινε και στη Βουλή του 2013-2014. Σήμερα ο μεγάλος χαμένος αυτών των μετακινήσεων είναι Το Ποτάμι και ο «μεγάλος κερδισμένος» η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Πριν από δύο χρόνια συνέβαινε το αντίθετο. Πέντε χρόνια πριν, το 2012, στη θέση της πολύφερνης νύφης ήταν η ΔΗΜΑΡ.

Ετσι, δουλειά δεν γίνεται!..

Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 15/04/2017

Οι μεν προσφεύγουν στην ψευδή προπαγάνδα ότι ουδείς πρέπει να φοβάται τα νέα μέτρα γιατί, δήθεν, για κάθε ευρώ επιβάρυνσης θα υπάρχει ένα ευρώ ελάφρυνσης – λες και τα νέα μέτρα είναι κάποιες λογιστικές εγγραφές χωρίς πραγματικές συνέπειες. Οι δε καταγγέλλουν την κυβέρνηση με αφορμή ότι κλείνει την αξιολόγηση και μονότονα (εδώ και 14 μήνες...) επαναλαμβάνουν, σαν γραμμόφωνο που κόλλησε η βελόνα, ότι θέλουν εκλογές, να αναδειχθούν κυβέρνηση, να επαναδιαπραγματευθούν τα μέτρα που άρτι συμφωνήθηκαν με την τρόικα και, έτσι, να μας απαλλάξουν από κάθε κλαυθμό και οδυρμό, στεναγμό και λύπη. Υπάρχουν και οι γραφικότητες. Οπως η «σοσιαλιστική» κρίση νοσταλγίας του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων – και άλλα.

Έγκλημα και αμηχανία

Κώστας Καρακώτιας, Έθνος, 11/04/2017

...Δυστυχώς η αύξηση της εγκληματικότητας και η γενίκευση της ανασφάλειας και του φόβου αντιμετωπίζονται με τη συνήθη ανορθολογική ελαφρότητα. Τις σχετικά μεγάλες ποινές που προβλέπουν οι νόμοι και επιβάλλουν τα δικαστήρια ακολουθεί μια αλλοπρόσαλλη αντιμετώπιση της διάρκειας της έκτισής τους.

Η ΝΔ είναι ο στρατηγικός μας αντίπαλος

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στο Δ. Κουκλουμπέρη, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 08/04/2017

Η ΝΔ ως εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής δεξιάς, της συντηρητικής παράταξης στην χώρα μας είναι ο στρατηγικός μας αντίπαλος. Όσον αφορά την διακυβέρνηση του τόπου, η δική μας πρόταση είναι σταθερή για κυβέρνηση ευρείας πλειοψηφίας που θα στηρίζεται και από τα δύο πρώτα κόμματα, με πρόσωπα κοινής αποδοχής. Μια κυβέρνηση οριακής πλειοψηφίας που στηρίζεται στο απαράδεκτο μπόνους του εκλογικού νόμου κινδυνεύει να καταστεί «αναλώσιμη» και να παρασυρθεί στις γνωστές καταδικασμένες λογικές του πελατειακού κράτους.

Μικρές νίκες στον μακρύ πόλεμο

Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 24/03/2017

«Ξυπνά μια νέα δημοκρατική συνείδηση;» αναρωτιόμασταν πριν από κάποιο καιρό παρακολουθώντας τη μαχητικότητα των διαδηλώσεων στις ΗΠΑ μετά την εκλογή του Τραμπ («ΤΑ ΝΕΑ», 28-29/1/2017). Τελικά μπορεί να μην είναι μόνο ευχή. Μπορεί και να είναι μια πραγματικότητα, που δηλώνει την παρουσία της χωρίς ακόμα να εγγυάται τη σταθερότητά της. Οι ολλανδικές εκλογές έδωσαν άλλο ένα σήμα. Tα ποσοστά των ακροδεξιών μετρήθηκαν μικρότερα από τα αναμενόμενα, κυρίως όμως υπήρξε πολιτική κινητοποίηση και σημαντική άνοδος της εκλογικής συμμετοχής.

Έγκλημα χωρίς τιμωρία.

Πάνος Σκοτινιώτης, 21/03/2017

Αυτό σημαίνει, στην πραγματικότητα, η απόφαση του Δικαστηρίου για το Βατοπαίδι.

Έγκλημα, επειδή η λίμνη Βιστωνίδα, για την οποία ένας υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή αποδέχτηκε πως ανήκει στη Μονή Βατοπαιδίου, και δύο άλλοι την αντάλλαξαν με οικόπεδα-φιλέτα του Δημοσίου, κρίθηκε πως δεν ανήκει στη Μονή αλλά στο Δημόσιο.

Χωρίς τιμωρία, επειδή οι μεν μοναχοί αθωώθηκαν γιατί κρίθηκε πως ενήργησαν χωρίς δόλο, οι δε κρατικοί υπάλληλοι γιατί κρίθηκε πως ουσιαστικά εκτελούσαν κυβερνητικές επιλογές.

Όσο για τους υπουργούς που έβαλαν την υπογραφή τους, τα δικά τους τυχόν αδικήματα παραγράφηκαν με το εσπευσμένο κλείσιμο της Βουλής το 2009.

Με άλλα λόγια, ό,τι έγινε, ούτε νόμιμο είναι, ούτε ηθικό. Απλώς ατιμώρητο…
Σύνολο καταγραφών: 66

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι