Όλοι μαζί και οι εργαζόμενοι... χώρια

Αντί να σπάσει τον κουμπαρά των 35 δισ. και να ρίξει άπλετο χρήμα στην αγορά, όπως έκαναν ακόμα και φιλελεύθερες ηγεσίες στην Ευρώπη και την Αμερική, η κυβέρνηση Μητσοτάκη σκέπτεται με όρους συγκράτησης δαπανών. Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις καταστρέφονται ολοκληρωτικά

Ο πρωθυπουργός, σε επαναλαμβανόμενα διαγγέλματά του τις τελευταίες ημέρες, μας κάλεσε να επιδείξουμε εθνική ενότητα και ομοψυχία μπροστά στις δύσκολες στιγμές που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω του κορωνοϊού. Όλοι μαζί, λοιπόν, αλλά οι εργαζόμενοι... χώρια.

Είναι χαρακτηριστικές οι πρακτικές που ακολουθούν οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις, μέσα σε μόλις 15 ημέρες από το ξέσπασμα της πανδημίας, προκειμένου να απαλλαγούν από το περιττό -κατ’ αυτούς- μισθολογικό κόστος. Λίγα παραδείγματα από αυτά που συμβαίνουν στην αγορά εργασίας τις τελευταίες ημέρες είναι ενδεικτικά της αναδιάρθρωσης που συντελείται στην αγορά εργασίας.

Μετατροπές συμβάσεων από πλήρους σε μερικής απασχόλησης, ακόμα και σε επιχειρήσεις όπως φαρμακεία, βενζινάδικα, σούπερ μάρκετ, ήδη από την πρώτη μέρα που ξέσπασε η πανδημία. Αναγκαστικές άδειες, δεκάδες χιλιάδες απολύσεις πριν καλά - καλά κλείσουν οι επιχειρήσεις, απειλές για κατανάλωση της άδειας αναψυχής, μειώσεις μισθών, διαθεσιμότητες, απειλές κ.λπ.

Έξαρση εργοδοτικής αυθαιρεσίας

Είναι ενδεικτικό ότι η εργοδοσία, σκεπτόμενη πονηρά, φυσικά με όρους... ομοψυχίας, ανακάλυψε και πάλι την παρ. 2 του άρθρου 6 του Ν. 2112/1920, σύμφωνα με τον οποίο ο εργοδότης του οποίου η επιχείρηση κλείνει λόγω ανωτέρας βίας, εφόσον διακόψει οριστικά τις εργασίες του, δεν υποχρεούται να καταβάλει αποζημιώσεις απόλυσης!

Επίσης πώς να σχολιάσει κάποιος το ότι με την ανακοίνωση της απαγόρευσης απολύσεων από 18.3, διά στόματος τριών υπουργών μάλιστα, οι εργοδότες έσπευσαν να κοινοποιήσουν απολύσεις την ίδια μέρα (!) ώστε να προλάβουν την επικείμενη έκδοση της ΠΝΠ;

Αλήθεια, πόσο θα είχε ανασχεθεί το κύμα απολύσεων, ειδικά για τις επιχειρήσεις που μόνο πρόσκαιρα θα διακόψουν τη δραστηριότητά τους, αν δεν είχε καταργηθεί ο βάσιμος λόγος απόλυσης;

Ακόμα ποιος θα ελέγξει τώρα τις παραβατικές συμπεριφορές στην αγορά εργασίας με ένα ΣΕΠΕ που, όπως παραδέχονται όλοι, ήδη εδώ και μήνες είχε απλά διακοσμητικό ρόλο (μετά ειδικά από την υποβάθμισή του τον Αύγουστο του 2019), ενώ δεν διαθέτει και μέσα προστασίας για να κάνει ελέγχους;

Όλοι μαζί, λοιπόν, αλλά οι 43.000 εργαζόμενοι που απολύθηκαν και χιλιάδες άλλοι που θα χάσουν τις δουλειές τους θα πρέπει να ζήσουν με κάτι παραπάνω από 530 ευρώ τον μήνα μετά το έκτακτο επίδομα της κυβέρνησης.

Κάνει τα στραβά μάτια

Όλοι μαζί, αλλά η κυβέρνηση, ενώ μερίμνησε για τις επιχειρήσεις, ώστε να έχουν μείωση ενοικίου στην επαγγελματική τους στέγη κατά 40%, ξέχασε να ψελλίσει κάτι για τα ενοίκια που θα συνεχίσουν να πληρώνουν στο ακέραιο οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν.

Ξέχασε να ζητήσει επίταξη των υπηρεσιών σε βασικά αγαθά, όπως ρεύμα, νερό, τηλεπικοινωνίες κ.λπ., ώστε να διακοπεί η αποστολή των λογαριασμών, σε μια περίοδο που όλοι ανεξαιρέτως οι απολυμένοι και εργαζόμενοι σε αναστολή εργασίας έχασαν το βασικό μέσο βιοπορισμού τους, δηλαδή τον μισθό τους.

Όλοι μαζί, αλλά το δώρο του Πάσχα θα δοθεί μαζί με το επίδομα αδείας, μια επιλογή καταστροφική, αφού είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οι εργοδότες με κλειστές τις επιχειρήσεις δεν θα καταβάλουν ούτε δώρο Πάσχα ούτε φυσικά επίδομα αδείας. Η κυβέρνηση το γνωρίζει αυτό και αποφάσισε συνειδητά να κάνει τα στραβά μάτια.

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, η κυβέρνηση αποφάσισε να ανταμείψει τους εργαζόμενους με χιλιάδες υποχρεωτικές διαθεσιμότητες δίνοντας το πράσινο φως στην εργοδοσία να αναδιαρθρώσει τις εργασιακές σχέσεις και να απαλλαγεί από το μισθολογικό κόστος. Αναστολή εργασιακής σχέσης ακόμα και σε επιχειρήσεις που παραμένουν ανοιχτές! Δηλαδή όλο το βάρος στους εργαζόμενους.

Η κυβέρνηση επίσης άργησε εγκληματικά να λάβει μέτρα προστασίας της εργασίας, ενώ ο σχεδιασμός για το κλείσιμο των επιχειρήσεων ήταν γνωστό ότι θα προκαλέσει τσουνάμι εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Δίνει μόλις 10 δισ. ευρώ για τα μέτρα και αδυνατεί να καταλάβει ότι από τα μέτρα δεν πλήττονται ορισμένες μόνο κατηγορίες πολιτών, αλλά οι πάντες.

Nεοφιλελεύθερες εμμονές

Το πρόβλημα είναι πώς θα διατάξεις δημοσιονομικά τις δυνάμεις σου και πώς θα ενισχύσεις όχι μόνο όσους πλήττονται, αλλά το σύνολο της οικονομίας. Και εδώ φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν κατάφερε να αποτινάξει τις νεοφιλελεύθερες εμμονές της.

Αντί να σπάσει τον κουμπαρά των 35 δισ. και να ρίξει άπλετο χρήμα στην αγορά, όπως έκαναν ακόμα και φιλελεύθερες ηγεσίες στην Ευρώπη και την Αμερική, σκέπτεται με όρους συγκράτησης δαπανών. Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις καταστρέφονται ολοκληρωτικά. Δυστυχώς η κυβέρνηση επιδεικνύει αργά αντανακλαστικά και αυτό θα το πληρώσουν κυρίως οι εργαζόμενοι.