...Με δεύτερη σκέψη

Δημήτρης Μπίρμπας, Αυγή, 25/12/2007

Έχοντας καταστήσει συστατικό στοιχείο μας την έλλειψη μονοτονίας και κομματικής ρουτίνας – αλλεπάλληλες εκπλήξεις σε τοποθετήσεις ηγετικών στελεχών, κυματοειδείς συγκρούσεις εναλλασσόμενες με εσωκομματική νηνεμία, φορτισμένες ιδεολογικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις αλλά και ενότητα δράσης με ηρωικές προεκλογικές εκστρατείες – κρατάμε ζωντανό το ενδιαφέρον όσων μας παρακολουθούν και μας υποστηρίζουν.

Τελευταίο επεισόδιο, η αναγγελία – πρώτα στα ΜΜΕ – αποχώρησης από την προεδρία του σ. Αλέκου Αλαβάνου , μετά το συνέδριο λόγω προσωπικών λόγων. Έμμεση υπόδειξη λύσης Τσίπρα, αντιπρόταση «ανανεωτικής πτέρυγας» για κοινοβουλευτικό στέλεχος (Δραγασάκη ή Κουβέλη), προβληματισμός «ρεύματος», δήλωση Αλαβάνου για παραίτηση του αν εκλεγεί κοινοβουλευτικός, διαρροές ονομάτων πιθανών υποψηφίων. Άφιξη Τσίπρα, νέες διαρροές, συσκέψεις, δημόσιες τοποθετήσεις, υποψηφιότητα Κουβέλη, υποψηφιότητα Τσίπρα και συνεχίζουμε.

Ήταν αναπόφευκτο αυτό το γαϊτανάκι; Προφανώς όχι. Ο σ. Αλέκος Αλαβάνος όμως– ένας ,πανθομολογούμενα, επιτυχημένος πρόεδρος, που πιστώνεται σημαντικό μερίδιο της εκλογικής επιτυχίας του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, της διείσδυσης σε νεολαιίστικα στρώματα, της ρεαλιστικής (αντικυβερνητικής) προσαρμογής της «γραμμής» που μετατόπισε ψήφους από το χώρο του ΠΑΣΟΚ – αποφάσισε, συνεπής με την προσωπική «μοναχική» κομματική διαδρομή του, να ανακοινώσει το τετελεσμένο, καταθέτοντας την πρόταση του.

Γενικευμένη συμπάθεια για τη στάση του, σε μία χώρα όπου – και στην Αριστερά – οι καρέκλες δύσκολα αποχωρίζονται. Εικόνα στήριξης και αποδοχής της ηλικιακής ανανέωσης που προτείνει.

Τι άλλο όφειλε ο αγαπητός, ειλικρινά, σύντροφος Πρόεδρος. Κατ΄ αρχήν να γνωστοποιήσει τις αποφάσεις και τις προτάσεις του, πρώτα στο σύνολο των ηγετικών οργάνων του κόμματος και όχι επιλεκτικά σε μία μερίδα στελεχών που στήριξε την εκλογή του και με διαρροές για τους υπόλοιπους. Να μην δημιουργήσει κλίμα πολέμου γενεών, μέσω διαρροών και αργότερα δηλώσεων, για τον συνδυασμό της αποχώρησής του με την «ανάγκη» παράλληλης αποστασιοποίησης, του πολιτικού κομματικού προσωπικού άνω των «ηντα». Της συντριπτικής πλειοψηφίας δηλαδή, του στελεχικού δυναμικού του ΣΥΝ. Σε ένα ιδιαίτερα ρευστό πολιτικό τοπίο τόσο «εξωτερικά» – εμφανής αδυναμία, πολιτική και οργανωτική του ΠΑΣΟΚ, κρίση Κυβέρνησης – όσο και «εσωτερικά» - με το πολιτικοργανωτικό ασαφές του ΣΥΡΙΖΑ και των διαδικασιών του – το μόνο που δεν ενδείκνυται είναι οι πολύκεντροι πειραματισμοί. Εδώ άλλωστε τεκμαίρεται και η πρόταση της «ανανεωτικής πτέρυγας», για τους κοινοβουλευτικούς «γέροντες» ….. κάτω των εξήντα.

Σίγουρα υπάρχει ανάγκη ουσιαστικής ανανέωσης και του προγραμματικού μας λόγου και του στελεχικού μας δυναμικού. Όχι όμως με συνθήκες πολέμου και εκκαθάρισης γενεών, ιδιαίτερα δε όταν δεν υπάρχουν σημαντικές εφεδρείες. Τα φαινόμενα «μονιμότητας» στα ηγετικά κλιμάκια, οφείλονται κυρίως στην αναγνωρισιμότητα και το αποκλειστικό της ενασχόλησης. Καταστατικά μέτρα έχουν προβλεφθεί, εμείς συνεδριακά δεν θελήσαμε να γίνουν πιο τολμηρά. Πεδίο δόξης λαμπρόν, στο επικείμενο συνέδριο να δρομολογηθούν πιο ριζοσπαστικές αλλαγές. Η ευκολία όμως σε πρόωρες συνταξιοδοτήσεις οδηγεί σε κινδύνους το ασφαλιστικό σύστημα, ας μην οδηγήσει και το κόμμα μας. Οι θεωρίες των «αναγκαίων σοκ», κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχουν κοντά ποδάρια, βραχυπρόθεσμα – και εάν – αποτελέσματα. Δεν αντιμετωπίζουν ουσιαστικά και σε βάθος τα προβλήματα που επανέρχονται, με άλλα πρόσωπα, βγάζοντας σου επιδεικτικά τη γλώσσα.

Οπαδός του «πολέμου θέσεων», δεν υποτάσσω τα πάντα σε «πολέμους κινήσεων» και εντυπώσεων, ακόμη και μακράς διάρκειας. Αδικεί τον ίδιο, τον αγαπητό φίλο και σύντροφο Αλέξη, τόσο η μονομερής ταύτιση του με το life – style όσο και η εικόνα του σωτήρα – ζηλωτή της νεανικής κινηματικότητας, πολιτική εκφορά της βιολογικής επαναστατικότητας των νέων, που «διαλύει» τα -δημοκρατικά, μην ξεχνάμε, εκλεγμένα – «γραφειοκρατικά», «συντηρητικά» όργανα του κόμματος.

Έχουμε την ιστορική πολυτέλεια να γνωρίζουμε, για επαναστατικές τομές που οδήγησαν σε ολοκληρωτισμούς και μετριοπαθείς διαχειριστικές προσπάθειες, που οδήγησαν στο τέλμα και την διατήρηση των κοινωνικών ανισορροπιών.

Την υπέρβαση τους, σε μία νέα ριζοσπαστική σύνθεση επιδιώκουμε στην κοινωνία, αυτό οφείλουμε να κάνουμε και στο κόμμα μας, ως εικόνα της κοινωνίας που θέλουμε να διαμορφώσουμε.

Το «κοκαλάκι της νυχτερίδας», που ιστορικά μετεξελίχθηκε σε μπαγκέτα και μικρόφωνο, για να καταλήξει σε φωτογένεια και τηλεοπτικό «γράψιμο», βοηθάει στην «ανάθεση» αλλά δεν υλοποιεί, από μόνο του, επιτυχώς το έργο.

Με δεδομένο στρατηγικό μας στόχο, τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία, με αειφόρο ανάπτυξη, απαιτείται

- η ουσιαστική πολιτική λειτουργία των οργανώσεων με την ενεργό συμμετοχή των μελών, τεκμηριωμένη συζήτηση και σε βάθος ανανέωση και εμβάθυνση του εναλλακτικού πολιτικού μας σχεδίου

- η ριζική ανανέωση, με τις συλλογικές διαδικασίες και την ψήφο μας, του ηγετικού πολιτικού μας πυρήνα, χωρίς κυρίαρχο κριτήριο αξιολόγησης την ηλικία

- η ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη παρουσία μας στους θεσμούς, την κοινωνία και τα κινήματα

- η εξωστρεφής δράση μας και η προσπάθεια συγκρότησης σοσιαλιστικής και οικολογικής συνιστώσας, για την αναγκαία πολιτική και κοινωνική διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ,

που αποτελούν και τις άμεσες προτεραιότητες ,για να γίνει πραγματικότητα η επιδίωξη μας, για αλλαγή συσχετισμών και ενίσχυση της επιρροής της Αριστεράς, στους θεσμούς και την κοινωνία.

Έχουμε δύο αξιόλογες υποψηφιότητες, με ουσιώδεις διαφορές και συμβολισμούς. Στη συγκυρία, επιλέγω την εγγύηση του παρόντος, που ενώ δεν κλείνει την πόρτα στο μέλλον, περιορίζει σημαντικά τις αβεβαιότητες και τους κινδύνους ασαφειών, σηματοδοτεί ισχυρότερα το συλλογικό και την δυνατότητα σύνθεσης.

Σε κάθε περίπτωση, ας διδαχθούμε από τις καλές και κακές στιγμές του κόμματος μας, ας αποφύγουμε άσκοπους και άκοπους «αριστερούς» ρεβανσισμούς και ας συμβάλλουμε όλοι ,συνθετικά και ουσιαστικά , ανεξαρτήτως επιλογής, με τις ιδιαιτερότητες και τις διαφορές μας, στην ισχυροποίηση του ΣΥΝ, προγραμματικά, οργανωτικά και κοινωνικά.

Θέμα επικαιρότητας:
5ο ΣΥΝέδριο

Σύνολο: 44 Κείμενα

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι