Aγροτικός τομέας - Γεωτεχνικό επιμελητήριο

Θεόδωρος Κόλλιας, 22/01/2008

Ενόψει του Συνεδρίου του κόμματος και προκειμένου τα μέλη να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους σε έναν τομέα σπουδαίο μεν, αδικημένο δε, τον αγροτικό και το συνακόλουθό του το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο (ΓΕΩΤΕΕ), γράφεται το παρακάτω κείμενο.

Όλοι οι γεωτεχνικοί λοιπόν, (γεωπόνοι, δασολόγοι, κτηνίατροι, γεωλόγοι & ιχθυολόγοι) με οποιαδήποτε επαγγελματική ιδιότητα, στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα ανήκουμε στο ΓΕΩΤΕΕ. Προκειμένου να κατανοήσετε γενικώς τα πράγματα του ΓΕΩΤΕΕ, αλλά και τη συμμετοχή και δράση του κόμματός μας, θα κάνω μια μικρή ανασκόπηση.

Λοιπόν, από τις προηγούμενες δεκαετίες, μετά από τα καταλυτικά γνωστά γεγονότα των χρόνων 1989-91 και τις γενικές αναταράξεις, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη του Δ.Σ του ΓΕΩΤΕΕ, αλλά και σε όλα τα δρώμενα του οικείου χώρου, το κόμμα μας κατέβαινε με την «Προοδευτική Συσπείρωση Γεωτεχνικών». Αυτή, πριν από τις τελευταίες δύο εκλογές (2003 και 2007) ήταν μια πλατειά παράταξη που αγκάλιαζε όλο το ‘χώρο’, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΚΚΕ και ακόμη παραπέρα. Με ένα λόγο ήταν ένας ΣΥΡΙΖΑ κατά αναλογία. Είχε δική της αυτονομία και αυτοδιάθεση, στο μέτρο του δυνατού, μαζί με τις γνωστές οργανικές αδυναμίες, τις εσωτερικές αντιπαλότητες, τις προσωπικές φιλοδοξίες, αναδείξεις και αντεγκλήσεις. Με όλα αυτά, κατόρθωνε συνεχώς , εκτός από μια φορά να βγαίνει 3η δύναμη και να εκπροσωπείται στο 15μελές Δ.Σ με 4 μέλη. Βεβαίως αυτό λόγω ενός μη αναλογικού εκλογικού συστήματος μοναδικής και σπάνιας εφεύρεσης. Παρά ταύτα, από τα πρώτα χρόνια διαφαίνονταν στην παράταξη η ύπαρξη δύο νοοτροπιών, αντιλήψεων, αν όχι αντιθέτων σίγουρα διαφορετικών. Με την εμφάνιση καινούργιων προβλημάτων στον αγροτικό χώρο που ξεκινώντας από διαφορετικές προσεγγίσεις, επέφεραν τις αντίστοιχες τριβές και αντιπαλότητες αυτή η διαφορετικότητα μεταπλάστηκε σε ιδεολογικοπολιτικό δίπολο. Βεβαίως στην αρχή αμυδρά και αργότερα πιο καθαρά. Τη μια αντίληψη την 1η κυρίως την εξέφραζαν οι γεωτεχνικοί δημόσιοι αλλά και αρκετοί του ιδιωτικού τομέα και τη 2η οι ιδιώτες και περισσότερο οι ελεύθεροι επαγγελματίες, μελετητές. Οι υπόλοιποι του ιδιωτικού τομέα, μισθωτοί, καταστηματάρχες φαρμάκων κ.τ.λ. περίπου δεν ενδιαφέρονταν καν.

Η ουσία της διαφοράς έγκειται στο ρόλο και στην αντιμετώπιση του δημόσιου χαρακτήρα, του συνεργατισμού και των συνεταιριστικών φορέων και γενικώς στο ρόλο του κράτους και στο ρόλο του ιδιώτη, καθώς και στις σύγχρονες προκλήσεις και ανάγκες του ανθρώπου και τη σημασία τους. Πιο συγκεκριμένα:

· Πρέπει το κράτος να κατέχει και να διαχειρίζεται μονοπωλιακά τους κύριους φορείς κυρίως της δευτερογενούς παραγωγής (Παρασκευή, μεταποίηση και εμπορία);

· Πρέπει ο ελεύθερος ανταγωνισμός της αγοράς να διασφαλίζεται από το ίδιο το κράτος και η μεταχείριση των δημοσίων ή παραδημοσίων φορέων (ΠΑΣΕΓΕΣ, Οργανισμοί) να είναι προνομιακή ως προς τους ιδιώτες;

· Πρέπει οι υπηρεσίες στους παραγωγούς-αγρότες να δίνονται αποκλειστικά από τους φορείς του δημοσίου; Πόσω μάλλον που οι περισσότερες προέρχονται ή επιβάλλονται από την Ε.Ε.

· Πρέπει οι συνεργατικοί φορείς (συνεταιρισμοί, ομάδες παραγωγών) να συγκροτούνται και να λειτουργούν με οικονομικά κριτήρια, επιχειρηματικά της αγοράς ή με κριτήρια μόνο κοινωνικά;

· Ποια θέση και τι προτεραιότητα έχουν στην πράξη η ασφάλεια των τροφίμων, τα ποιοτικά γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και το περιβάλλον, μολονότι στις διακηρύξεις ανήκουν στις πρώτιστες;

Πολλάκις σε αυτόν το διττό χαρακτήρα της Παράταξης, η αντιπαλότητα έπαιρνε άλλες μορφές αντιπαράθεσης, έξω από την ιδεολογικοπολιτική σφαίρα, π.χ. την κατανομή των υποψηφίων με γεωγραφικά κριτήρια.

Σε όλα αυτά είναι αναγκαίες τρεις επισημάνσεις:

1. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, της 1ης αντίληψης έχουν πολιτικές ρίζες και καταγωγή από ανάλογους χώρους, «κλειστούς και σιδερόφραχτους».

2. Οι περισσότεροι συνάδελφοι της 2η αντίληψης κατοικοεδρεύουν στη Βόρεια Ελλάδα

3. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών της Παράταξης είναι μέλη του ΣΥΝ.

Με αυτά τα δεδομένα και με αυτό το συσχετισμό αρκετοί συνάδελφοι της 1ης αντίληψης αποχώρησαν από την Παράταξη και μαζί με άλλους, κομματικούς και μη, πάντως αριστερούς, ίδρυσαν μιαν άλλη την «Επανίδρυση» με κύρια αναφορά στον ιδιωτικό τομέα. Εννοείται οι άλλοι, οι πούροι επαναστάτες τους ανέβαζαν και τους κατέβαζαν προδότες, δεξιούς, υπονομευτές και πιόνια της αντίδρασης και του κεφαλαίου. Στις εκλογές του 2003 που πρωτοεμφανίστηκε η Επανίδρυση, πήρε 671 ψήφους, ποσοστό 8,3%, ήρθε 4η δύναμη και εξέλεξε 1 μέλος στο Δ.Σ του ΓΕΩΤΕΕ. Τονίζω ότι πολλοί συνάδελφοι της Επανίδρυσης είναι καταξιωμένοι και με απήχηση στο γεωτεχνικό χώρο.

Κι έτσι μ΄ αυτά και με τ΄ άλλα φθάσαμε στις πρόσφατες εκλογές του 2007 που διεξήχθησαν υπό τις εξής συγκυρίες στον αγροτικό τομέα (Α.Τ), στο ΓΕΩΤΕΕ αλλά και στο γνωστό πολιτικό κλίμα γενικώς της χώρας:

Α.Τ. Το πρώτο καιρό της εφαρμογής της ΚΑΠ είχαμε μεγάλη και ανεκμετάλλευτη από τη χώρα μας περίοδο προστατευτισμού (Επιδοτήσεις, εισροές). Η ΚΑΠ, αν και είναι η μόνη κοινή πολιτική στην Ε.Ε. για όλα τα μέλη της, τα μέγιστα έχει λοιδορηθεί και κατηγορηθεί ως υπαίτια όλων των δεινών στον ευρύ αγροτικό χώρο, αγνοώντας τις τεράστιες ευθύνες των εθνικών κυβερνήσεων. Πλέον στη 3η φάση εφαρμογής της ΚΑΠ οι συνθήκες είναι έντονα ανταγωνιστικές και νεοφιλελεύθερες σε όλα τα επίπεδα του τομέα: Παραγωγή, Παρασκευή και Εμπορία και επιδρούν καταστρεπτικά για τη χώρα μας λόγω της προηγούμενης κατασπατάλησης των εισροών της Ε.Ε. σε άσχετες ανάγκες από την ίδια τη γεωργία. Η Παράταξη, όλο αυτόν τον καιρό συνέπλεε με το Αγροτικό Τμήμα του κόμματος σε ένα ρόλο από καταγγελτικό μέχρι στείρο αρνητικό, χωρίς ίχνος πειστικότητας. Ένας συνάδελφος, μέλος της Παράταξης, καταξιωμένος συνδικαλιστής, παρά τον Εύριπο, τον χαρακτηρίζει «αγροτίστικο».

ΓΕΩΤΕΕ. Η κυρίαρχη συγκυρία ήταν η μεγάλη απαξίωση του ΓΕΩΤΕΕ, που είχε έντονα προεδροκεντρικό χαρακτήρα λειτουργίας και μετά ο αντιδημοκρατικός, μη αναλογικός εκλογικός νόμος. Και για τα δύο η Παράταξη έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης, μια και όλο τον προηγούμενο καιρό ήταν στο Δ.Σ.

Όλες οι συνθήκες για τον ΣΥΝ είναι οι καλύτερες από ποτέ. Συνεχώς πλαταίνει και αυξάνεται (ΣΥΡΙΖΑ, δημοσκοπήσεις,) σε αντίθεση με την Παράταξη που συνεχώς συρρικνώνεται.

Υπ΄ αυτές τις συγκυρίες μετά τις γενικές διεξήχθησαν οι εκλογές του ΓΕΩΤΕΕ με τρανταχτό χαρακτηριστικό τη μεγάλη αποχή που έφθασε το 76% από το 66% του 2003, πρωτοφανές ποσοστό σε επιμελητήριο. Οι εκλογές είχαν κύριο αποτέλεσμα για μας την ήττα της Παράταξης που από 742 ψήφους και ποσοστό 9,2% το 2003, τώρα πήρε 626 ψήφους και ποσοστό 9,1%, παρά την εγγραφή 5200 νέων μελών. Από 3η δύναμη είναι 4η με μικρή διαφορά από εκείνη του ΚΚΕ και εξέλεξε αντί τέσσερα 4 ένα μέλος στο Δ.Σ. Τη θέση της πήρε η «Επανίδρυση», που από 8,3% πήρε 10,8%.

Στην αποχή αφιερώνεται ο στίχος του Αγγελάκου: «πως θα βρω τη σωτηρία σκυμμένος και βουβός».

Και νάμαστε στο κύριο, την ήττα, που πολιτικά έχει μεγάλη σημασία και μας καίει. Οι μόνοι χαμένοι είμαστε εμείς και το ΠΑΣΟΚ. Αυτό καίγεται στο ζουμί του και είναι άξιο της μοίρας του. Αναμενόμενο! Για μας όμως; Η ήττα υπό τις συγκυρίες που αναφέρθηκαν είναι ένα γεγονός πέρα ως πέρα αντιφατικό. Σκέτος τραγέλαφος! Ο ΣΥΝ παντού συνεχώς να ανεβαίνει και στους γεωτεχνικούς να πέφτει; Κάτι φταίει. Τι; Ή ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε. Είναι δυνατόν την αδιαμφισβήτητη άνοδο του ΣΥΝ να την καρπούνται αυτοί που τους βρίζαμε προδότες και υπονομευτές; Προσέξτε τι είπε ο υπεύθυνος της Παράταξης και μέλος της ΚΠΕ για την ήττα: «δεν χάσαμε εμείς αλλά κέρδισαν οι άλλοι» Πλήρης ποδοσφαιροποίηση! Έτσι δε λένε στα γήπεδα: «καλά παίξαμε αλλά οι άλλοι έπαιξαν καλύτερα και γι αυτό μας γαμήσανε» Κάπως έτσι τοποθετήθηκαν και οι άλλοι ταγοί και κήνσορες, αυθωρεί και παραχρήμα στην απολογιστική πανελλαδική συνέλευση της Παράταξης. Κι όμως έτσι είναι!

Και ιδού τι είπα εγώ:

Σύντροφοι και συνάδελφοι οι καμπάνες χτυπούσαν από πριν. Ο συν. Χαμπίδης το βροντοφώναζε: «Δεν πάμε καθόλου καλά. Η «Επανίδρυση» στη Μακεδονία έχει μεγάλο ρεύμα. Προσέχετε στο ψηφοδέλτιο να βάλουμε πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα». Το ίδιο έλεγα και εγώ: «οι δημόσιοι υποψήφιοι να είναι λιγότεροι. Οι παλιοί να κάνουμε πίσω» Και ξέρετε τι έκαναν; Οι 7 στους 10 υποψήφιους ήταν δημόσιοι!!! Και υπόψη και οι 7 ήταν μέλη του κόμματος! Και έτσι έμειναν οι 7 υπέροχοι να κραδαίνουν τις σημαίες της υποστήριξης του δημοσίου και της δογματικής ορθοδοξίας. Συνάδελφοι να μην στρουθοκαμηλίζουμε. Ο σ. Νίκος το είπε κάπως κομψά «..τους ιδιώτες επαγγελματίες τους θεωρούμε απέναντι και ιδεολογικούς αντιπάλους στα δήθεν αριστερά πιστεύω μας». Η αλήθεια είναι μία, ο δογματισμός των ηγητόρων της παράταξης τσακίζει κόκκαλα. Σε τέτοιο βαθμό που όλες οι μπροσούρες μας στο χώρο είναι πιο πούρες από εκείνες του ΚΚΕ. Στους περισσότερους, δυστυχώς, η κυρίαρχη αντίληψη είναι ο κρατισμός και όλα τα ανάγουν σε αυτόν. Αυτό δεν είναι συντηρητικοποίηση; Έχει καμιά σχέση με τον σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο;

Οι καιροί ου μενετοί!!!

Θεόδωρος Κόλλιας

Κτηνίατρος

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι