Το εφιαλτικό δίλημμα των Σοσιαλιστών
Γιώργος Αγγελόπουλος, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2008-03-21
Χάνει- κερδίζει, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας δεν μπορεί να γλιτώσει από το εφιαλτικό δίλημμα:
ναι ή όχι στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ;
Εδώ και δέκα χρόνια, σχολιάζει το περιοδικό Μarianne, το ΡS μοιάζει με την Εθνική Γαλλίας την εποχή του Πλατινί. Οι Σοσιαλιστές είναι πρωταθλητές κόσμου στους φιλικούς αγώνες: τοπικές εκλογές του 1998, ευρωπαϊκές εκλογές του 1999, τοπικές εκλογές του 2004, ευρωπαϊκές τρεις μήνες αργότερα, και τώρα δημοτικές εκλογές. Ο κατάλογος των αναμετρήσεων που κερδίζει το κόμμα είναι μακρύς. Στο μεταξύ, όμως, χάνει τις κυριότερες αναμετρήσεις: δύο προεδρικές και δύο βουλευτικές εκλογές. Χρειάστηκε να έρθει η γενιά Ζιντάν για να κατακτήσουν οι Βleus το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ορφανοί από τον Μιτεράν, αλλά κι από τον Ζοσπέν, πότε θα βρουν οι Σοσιαλιστές τον δικό τους «Ζιζού» που θα τους οδηγήσει στη νίκη; Ο χρόνος πιέζει, αλλά στο Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να ενσαρκώσει μια εναλλακτική λύση προς τον σαρκοζισμό. Επίσης, κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται. Η επόμενη αναμέτρηση για την προεδρία είναι σε τέσσερα χρόνια. Και η τριπλή κρίση ηγεσίας, στρατηγικής και προγράμματος στην οποία έχουν βυθιστεί οι Σοσιαλιστές μετά την 21η Απριλίου 2002 συνεχίζεται. Όλοι ξέρουν ότι η περίφημη ανανέωση θα εξαρτηθεί από τον διάδοχο του Φρανσουά Ολάντ. Κι όλοι προσπαθούν να αποφύγουν τη λήψη αποφάσεων. «Κερδίσαμε τις δημοτικές εκλογές χωρίς ισχυρή ηγεσία, αποδείχθηκε λοιπόν ότι το πιο επείγον πρόβλημα δεν είναι αυτό», υποστηρίζει ο Λοράν Μπομέλ, που πρόσκειται στον Ντομινίκ Στρος-Καν. «Ας μη βιαζόμαστε», προτείνει ο βουλευτής Ζιλιέν Ντρε, ο οποίος άλλοτε υποστήριζε τη Ρουαγιάλ, αλλά σήμερα την κατηγορεί ότι θέλει με κάθε τρόπο να αναλάβει τον έλεγχο του κόμματος με κίνδυνο να το διαλύσει.
Η ίδια η Σεγκολέν Ρουαγιάλ διακηρύσσει ότι η ομάδα της θα έχει την πλειοψηφία στο συνέδριο που θα γίνει το φθινόπωρο. «Οι Σοσιαλιστές γνωρίζουν ότι είμαι η μόνη που μπορώ να φέρω πίσω τη λαϊκή ψήφο στο κόμμα» τονίζει. Χρησιμοποιώντας τη στρατηγική που της χάρισε την υποψηφιότητα στις προηγούμενες προεδρικές, η Σεγκολέν προσπάθησε στην προεκλογική εκστρατεία για τις δημοτικές να αποσπάσει και πάλι τη στήριξη ενός μέρους της κοινής γνώμης. Σε αυτό το εξωτερικό στήριγμα προτίθεται και πάλι να βασιστεί, πιστεύοντας ότι οι «βαρόνοι» του κόμματος θα αναγκαστούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να έρθουν με το μέρος της. Ο δήμαρχος του Παρισιού, που επανεξελέγη με άνετη πλειοψηφία, είναι η επιλογή όλων εκείνων που δεν θέλουν να δουν τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ να «αρπάζει» το κόμμα.
ναι ή όχι στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ;
Εδώ και δέκα χρόνια, σχολιάζει το περιοδικό Μarianne, το ΡS μοιάζει με την Εθνική Γαλλίας την εποχή του Πλατινί. Οι Σοσιαλιστές είναι πρωταθλητές κόσμου στους φιλικούς αγώνες: τοπικές εκλογές του 1998, ευρωπαϊκές εκλογές του 1999, τοπικές εκλογές του 2004, ευρωπαϊκές τρεις μήνες αργότερα, και τώρα δημοτικές εκλογές. Ο κατάλογος των αναμετρήσεων που κερδίζει το κόμμα είναι μακρύς. Στο μεταξύ, όμως, χάνει τις κυριότερες αναμετρήσεις: δύο προεδρικές και δύο βουλευτικές εκλογές. Χρειάστηκε να έρθει η γενιά Ζιντάν για να κατακτήσουν οι Βleus το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ορφανοί από τον Μιτεράν, αλλά κι από τον Ζοσπέν, πότε θα βρουν οι Σοσιαλιστές τον δικό τους «Ζιζού» που θα τους οδηγήσει στη νίκη; Ο χρόνος πιέζει, αλλά στο Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να ενσαρκώσει μια εναλλακτική λύση προς τον σαρκοζισμό. Επίσης, κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται. Η επόμενη αναμέτρηση για την προεδρία είναι σε τέσσερα χρόνια. Και η τριπλή κρίση ηγεσίας, στρατηγικής και προγράμματος στην οποία έχουν βυθιστεί οι Σοσιαλιστές μετά την 21η Απριλίου 2002 συνεχίζεται. Όλοι ξέρουν ότι η περίφημη ανανέωση θα εξαρτηθεί από τον διάδοχο του Φρανσουά Ολάντ. Κι όλοι προσπαθούν να αποφύγουν τη λήψη αποφάσεων. «Κερδίσαμε τις δημοτικές εκλογές χωρίς ισχυρή ηγεσία, αποδείχθηκε λοιπόν ότι το πιο επείγον πρόβλημα δεν είναι αυτό», υποστηρίζει ο Λοράν Μπομέλ, που πρόσκειται στον Ντομινίκ Στρος-Καν. «Ας μη βιαζόμαστε», προτείνει ο βουλευτής Ζιλιέν Ντρε, ο οποίος άλλοτε υποστήριζε τη Ρουαγιάλ, αλλά σήμερα την κατηγορεί ότι θέλει με κάθε τρόπο να αναλάβει τον έλεγχο του κόμματος με κίνδυνο να το διαλύσει.
Η ίδια η Σεγκολέν Ρουαγιάλ διακηρύσσει ότι η ομάδα της θα έχει την πλειοψηφία στο συνέδριο που θα γίνει το φθινόπωρο. «Οι Σοσιαλιστές γνωρίζουν ότι είμαι η μόνη που μπορώ να φέρω πίσω τη λαϊκή ψήφο στο κόμμα» τονίζει. Χρησιμοποιώντας τη στρατηγική που της χάρισε την υποψηφιότητα στις προηγούμενες προεδρικές, η Σεγκολέν προσπάθησε στην προεκλογική εκστρατεία για τις δημοτικές να αποσπάσει και πάλι τη στήριξη ενός μέρους της κοινής γνώμης. Σε αυτό το εξωτερικό στήριγμα προτίθεται και πάλι να βασιστεί, πιστεύοντας ότι οι «βαρόνοι» του κόμματος θα αναγκαστούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να έρθουν με το μέρος της. Ο δήμαρχος του Παρισιού, που επανεξελέγη με άνετη πλειοψηφία, είναι η επιλογή όλων εκείνων που δεν θέλουν να δουν τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ να «αρπάζει» το κόμμα.
