Δημοψήφισμα τώρα!

Μετά τις απεργίες-δημοψηφίσματα καταδίκης της αντικοινωνικής κυβερνητικής πολιτικής, η πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ώστε «να ακυρωθεί το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο-έκτρωμα», βρίσκει τεράστια απήχηση στο συνδικαλιστικό κίνημα και σε όλους γενικά τους εργαζόμενους.

Δεν «μπλοκάρισε» μόνο την κύρωση του νόμου από την ετοιμόρροπη κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Ν.Δ., αλλά και απογύμνωσε την κυβέρνηση από το επιχείρημα ότι η αντι-«μεταρρυθμιστική» της πολιτική έχει την υποστήριξη των «υπογείων» απέναντι στα προνομιούχα «ρετιρέ», καθώς αρνείται στους πολίτες το δικαίωμα να εκφραστούν καθολικά και συλλογικά για όσα απεργάζεται γι’ αυτούς, χωρίς αυτούς και, προπαντός, εις βάρος τους.

Σχεδόν μηδένισε τη νομιμοποίησή της στις συνειδήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. Ταυτόχρονα δίνει τη δυνατότητα στο συνδικαλιστικό κίνημα –τους «τζάμπα μάγκες» κατά την αγοραία έκφραση της κυβερνητικής ΔΑΚΕ– να συνεχίσει με νέα ορμή τον αγώνα κατά του υπό ψήφιση νόμου, εγκαινιάζοντας ένα νέο κύκλο από κοινωνικές μάχες με αφορμή την πρόταση για δημοψήφισμα. Έτσι, η «πύρρεια νίκη» της κυβέρνησης στη Βουλή θα μετατραπεί σε μπούμεραγκ, σε πολιτική ήττα και θα της αφαιρέσει κάθε λαϊκό έρεισμα. Γι’ αυτό σέρνει στα δικαστήρια την ηγεσία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ ως ύποπτη για «κακούργημα»(!). Ο αυταρχισμός και οι διώξεις είναι το μόνο της καταφύγιο απέναντι στο κινηματικό-πολιτικό «μπλακ άουτ» που απειλεί να την ανατρέψει.

Η «μητέρα όλων των μαχών» για το σήμερα και το αύριο της Κοινωνικής Ασφάλισης δεν είναι ελληνική αποκλειστικότητα. Οι πρόσφατες αποφάσεις της Εαρινής Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την «άρση της μονοπωλιακής πρακτικής» του Κράτους στους τομείς της Δημόσιας Υγείας, Παιδείας, έρευνας, για την «προσέγγιση του κύκλου της ζωής προς την εργασία με την παράταση το ενεργού επαγγελματικού βίου» έχουν σημάνει συναγερμό σ’ ολόκληρο το ευρωπαϊκό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ενδεικτική η καμπάνια που οργανώνει ακόμα και η συντηρητική, αργοκίνητη «Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων» - με αφορμή τη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ECOFIN στις 5 Απριλίου - στη Λουμπλιάνα της Σλοβενίας εναντίον των «πλαστών δομικών μεταρρυθμίσεων που κρύβουν το κεφάλι στην άμμο», που έχουν οδηγήσει σε κάθετη πτώση την αγοραστική δύναμη των Ευρωπαίων εργαζομένων, που αυξάνουν τα κέρδη των επιχειρήσεων αλλά και τις κοινωνικές ανισότητες.

Το αίτημα για «Ευρωπαϊκή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας» απέναντι στην απόφαση των «27 κυβερνητών για flexicurity χωρίς όρια» απαιτεί κυριολεκτικά και μεταφορικά «αγώνες χωρίς σύνορα»!