Ούτε ήπια, ούτε προσαρμογή

Ειρήνη Χρυσολωρά, Τα Νέα, 02/10/2004

Γίνεται να υπάρξει «προσαρμογή» στο Σύμφωνο Σταθερότητας, δηλαδή μείωση του ελλείμματος κατά 2,5% του ΑΕΠ μέσα σε έναν χρόνο και να είναι και «ήπια», δηλαδή να μην ενοχλήσει κανέναν και κυρίως τους εργαζομένους;

H κυβέρνηση, βεβαίως, τα θέλει και τα δύο. Όμως, ο προϋπολογισμός του 2005 δεν πείθει ούτε για το ένα ούτε για το άλλο.

Κατ’ αρχάς ο προϋπολογισμός βασίζεται στην υπόθεση ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα φτάσει το 2005 το 3,9%, ξεπερνώντας το 3,7% της φετινής χρονιάς των Ολυμπιακών Αγώνων και των μεγάλων έργων. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση περικόπτει δραστικά τις δημόσιες επενδύσεις και εκτιμά - σωστά - ότι θα υπάρξει επιβράδυνση της κατανάλωσης, καθώς τα επιτόκια θα ανεβαίνουν. Από πού λοιπόν θα έρθει η αναπτυξιακή επιτάχυνση; Μοναδική ελπίδα ο τουρισμός, που ίσως φέρει η διαφήμιση της χώρας από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι, όμως, αυτό αρκετό; Μάλλον όχι.

Μια απόκλιση προς τα κάτω του ρυθμού ανάπτυξης θα συμπαρασύρει αυτόματα και τα φορολογικά έσοδα, που προβλέπονται αυξημένα κατά 3 δισ. ευρώ σε σύγκριση με φέτος. ʼρα το έλλειμμα θα μεγαλώσει.

Όσο για τις δαπάνες, η κυβέρνηση προφανώς ελπίζει σε ένα θαύμα για να περικόψει την κατανάλωση των υπουργείων κατά 16%. Ακόμη και οι πιο σκληρές προσπάθειες που έκανε η προκάτοχός της, την περίοδο πριν από την ένταξη στην ευρωζώνη, δεν απέφεραν εξοικονομήσεις μεγαλύτερες από 200 εκατ. ευρώ. Πώς θα κοπούν το 2005 τα 500 εκατ. ευρώ που «βλέπει» ο προϋπολογισμός;

H «προσαρμογή», λοιπόν, δείχνει επισφαλής και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα πει πάνω σε αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πεισθεί από τα μεγέθη του προϋπολογισμού; Και θα αρκεσθεί σε μέτρα εφ’ άπαξ εφαρμογής, όπως η άντληση εσόδων από την περαίωση, στην οποία βασίζεται η κατά 1% του ΑΕΠ μείωση του ελλείμματος; Ή θα ζητήσει μονιμότερου χαρακτήρα διαρθρωτικά μέτρα, επαναφέροντας π.χ. το θέμα του Ασφαλιστικού;

Αλλά μήπως ο προϋπολογισμός επιτυγχάνει τον στόχο της «ηπιότητας»; Με αυξήσεις μισθών οριακά πάνω από τον πληθωρισμό - που και αυτός εκτιμάται με μεγάλη αισιοδοξία κοντά στο 3% - θα αισθανθούν άραγε οι εργαζόμενοι ότι πέφτουν στα «μαλακά»; Θα δεχθούν να σφίξουν τη ζώνη οι κοινωνικά ευπαθείς ομάδες, που περιμένουν τις παροχές των προεκλογικών εξαγγελιών της κυβέρνησης, εν ονόματι των συνεπειών μιας απογραφής την οποία δεν κατανοούν άλλωστε;

H εξίσωση της «ήπιας προσαρμογής» σίγουρα δεν θα είναι εύκολη για την κυβέρνηση. Το κακό είναι ότι στο τέλος θα κληθούμε να τη λύσουμε εμείς.

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι