Η Ε.Ε. υποδέχεται τον Μπάρακ Ομπάμα

Χριστίνα Πουλίδου, Αυγή της Κυριακής, 09/11/2008

Χαρά και προβληματισμός, ανακούφιση και περίσκεψη, συγκίνηση κι επιφύλαξη, ήταν τα αισθήματα που εναλλάσσονταν στα επιτελεία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων τα ξημερώματα της Τετάρτης, όταν η εκλογή Ομπάμα ήταν πλέον αναμφισβήτητη.

Οι ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτές που συγκρούστηκαν με την κυβέρνηση Μπους, αυτές που ταπεινώθηκαν από την αυταρχική και αλαζονική συμπεριφορά του απερχόμενου πλανητάρχη, αυτές που παραμερίστηκαν, αγνοήθηκαν και ακυρώθηκαν, αυτές που έμειναν θεατές της αμερικανικής μονομερούς παρεμβατικότητας στις διεθνείς υποθέσεις, με μια πελώρια ανακούφιση υποδέχθηκαν τον Μπάρακ Ομπάμα.

Τον ηγέτη που απευθύνει σταθερά μηνύματα ενότητας, συμφιλίωσης, συνεργασίας, τον ηγέτη που περιόδευσε προεκλογικά στην Ευρώπη, που επιζητά τη συνεργασία της Ευρώπης, που δηλώνει την πρόθεσή του να επουλώσει τα τραύματα που προκάλεσε ο προκάτοχός του, να αποδώσει εκ νέου στη χώρα του τον σεβασμό και την εκτίμηση της διεθνούς κοινότητας.

Η ευρωπαϊκή ηγεσία επείγεται να διασφαλίσει τη συνεργασιμότητα του νέου Αμερικανού προέδρου σε δύο ζητήματα κεφαλαιώδους σημασίας για τον κόσμο ολόκληρο. Καταρχάς στο εγχείρημα αναμόρφωσης του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, κατά τρόπο ώστε οι χρηματαγορές να λειτουργούν εντός ενός πλαισίου, με κανόνες και διαφάνεια. Επίσης στη διεθνή σύνοδο που θα συνέλθει τον Δεκέμβριο του 2009 στην Κοπεγχάγη, προκειμένου να υπογραφεί μια συμφωνία για τη μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Κι αν στο πρώτο θέμα ο πρόεδρος Μπους βρέθηκε να συμφωνεί εκών-άκων όταν η κρίση χτύπησε με σφοδρότητα τη χώρα του, στο δεύτερο θέμα υπήρξε πεισματικά απών -από το Κιότο και όλες τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις- ως τη λήξη της θητείας του.

Η Ε.Ε. επιδιώκει συνεπώς να εξασφαλίσει τη συμβολή του νέου Αμερικανού προέδρου σε αυτά τα δύο θέματα, εκτιμά όμως ότι θα της ζητηθεί αντίστροφα η συμβολή της σε δύο άλλα θέματα, κεφαλαιώδους σημασίας για την εσωτερική σκηνή των ΗΠΑ -το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Δεδομένου, ότι ο Μπαράκ Ομπάμα έχει δεσμευθεί προεκλογικά πως θα αποσύρει εντός 16 μηνών τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ, είναι βέβαιο ότι στη θέση τους θα πρέπει να μείνουν άλλες δυνάμεις- από την Ευρώπη;

Η Άγγελα Μέρκελ ενόψει των εκλογών του 2009 σχεδίαζε να αποσύρει μέρος της δύναμης των 3.000 ανδρών που διατηρεί στο Αφγανιστάν, ο Ν. Σαρκοζί πρόσφατα ενίσχυσε τη γαλλική παρουσία με 1000 άνδρες, ενώ ο Γκ. Μπράουν θα προσκρούσει στην εχθρότητα της βρετανικής κοινωνίας αν αποδεχθεί τη μεταφορά στο Αφγανιστάν της δύναμης που σήμερα διαθέτει στο Ιράκ.

Παρά ταύτα, σημειώνουν Ευρωπαίοι αναλυτές, πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να πουν "όχι" οι Ευρωπαίοι ηγέτες όταν φτάσει η ώρα να τους υποβάλει αυτό το αίτημα ο Μπάρακ Ομπάμα.

Η Γερμανία έχει έναν επιπρόσθετο λόγο ανησυχίας -οι εξαγωγές της στην αμερικανική αγορά εκτιμά ότι μπορεί να περιοριστούν, καθώς ο νέος πρόεδρος θα είναι πιο φιλικός στις ιδέες του κρατικού προστατευτισμού και άρα θα κλείσει την αμερικανική αγορά στις ευρωπαϊκές εξαγωγές.

Μέγα θέμα θα δημιουργηθεί τέλος με τις χώρες της "νέας Ευρώπης", ιδιαίτερα με την Πολωνία και την (αυριανή προεδρεύουσα) Τσεχία. Με τις δύο αυτές χώρες ο πρόεδρος Μπους είχε συμφωνήσει την εγκατάσταση αντιπυραυλικού συστήματος προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Ρωσίας, που θεώρησε ότι πρόκειται για μια επιθετική σε βάρος της κίνηση.

Με την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο, ο πρόεδρος Μεντβέντεφ ανήγγειλε την εγκατάσταση αντιπυραυλικού συστήματος στο Καλίνινγκραντ (στα σύνορα με την Ε.Ε.), προκειμένου να εκβιάσει την ακύρωση της συμφωνίας Μπους. Η ρωσική ενέργεια προκάλεσε τη σφοδρή ενόχληση της Πολωνίας και της Τσεχίας, που κάλεσαν τον Μπάρακ Ομπάμα να τιμήσει την υπογραφή του προκατόχου του, ενώ είναι πιθανό να ζητήσουν την αλληλεγγύη της Ε.Ε. επί του θέματος.

Έτσι, μολονότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την περασμένη Τετάρτη ζήτησε την επανάληψη των διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία για τη στρατηγική συμφωνία των δύο μερών, εννιά χώρες (οι τρεις Βαλτικές και οι Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ρουμανία και Βουλγαρία) αναμένεται να αντιδράσουν επιμένοντας στο "πάγωμα" της διαπραγμάτευσης.

Πάντως, κατά ορισμένες εκτιμήσεις, το θέμα αυτό μπορεί να λυθεί εξαιτίας των εκτάκτων συνθηκών της συγκυρίας, καθώς αναφέρεται πως η αμερικανική διοίκηση δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτήσει σε αυτή τη φάση ένα τόσο πολυέξοδο πρόγραμμα.

Το βέβαιο είναι, τέλος, πως με μεγάλη αδημονία αναμένουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες την πρώτη ευρωπαϊκή περιοδεία του νέου Αμερικανού προέδρου (έως την άνοιξη του 2009 υπολογίζεται), καθώς όλοι θέλουν να γνωρίσουν από κοντά τη σκέψη και την έκφραση του ηγέτη που συνοδεύεται από τη μεγαλύτερη νομιμοποίηση που γνώρισε ποτέ στον κόσμο πολιτικός -άμεσα από τη ψήφο και έμμεσα από τη διεθνή αναγνώριση.

Θέμα επικαιρότητας:
Αμερικανικές εκλογές

Σύνολο: 24 Κείμενα

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι