Φράνκλιν Ντελάνο Ομπάμα;

Ξαφνικά, όλα τα παλιά ήρθαν στο προσκήνιο. Το Νιου Ντιλ και ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ. Όμως πόση καθοδήγηση μπορεί να προσφέρει στον σημερινό κόσμο η εποχή του FDR; Η απάντηση είναι: Μεγάλη. Όμως ο Ομπάμα θα πρέπει να μάθει από τις αποτυχίες του Ρούζβελτ όπως και από τα επιτεύγματά του: Η αλήθεια είναι ότι το Νιου Ντιλ δεν υπήρξε τόσο επιτυχές βραχυπρόθεσμα όσο μακροπρόθεσμα. Και ο λόγος για την περιορισμένη επιτυχία σε σύντομη περίοδο ήταν το γεγονός ότι η οικονομική πολιτική τού τότε προέδρου υπήρξε πολύ προσεκτική. Όσο για τα επιτεύγματα που είχαν διάρκεια στον χρόνο, βλέπουμε ότι οι θεσμοί που έφτιαξε ο Ρούζβελτ αποδείχθηκαν και βιώσιμοι και σημαντικοί: Φανταστείτε πόσο χειρότερη θα ήταν σήμερα η οικονομική κρίση εάν δεν υπήρχε εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων και εάν οι Ρεπουμπλικανοί είχαν κατορθώσει να καταργήσουν την κοινωνική ασφάλιση.

Μπορεί ο Ομπάμα να επιτύχει κάτι παρόμοιο; Ο νέος προσωπάρχης του, ο Ραμ Εμάνιουελ, δήλωσε ότι «δεν θέλεις μια κρίση να πάει χαμένη». Οι προοδευτικοί ελπίζουν πως η κυβέρνηση Ομπάμα, όπως το Νιου Ντιλ, θα ανταποκριθεί στη σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση με τη δημιουργία θεσμών, ιδιαίτερα ενός συστήματος περίθαλψης για όλους, που θα αλλάξει τη μορφή της αμερικανικής κοινωνίας για τις επόμενες γενιές.

Η συμβουλή μου στους συμβούλους του Ομπάμα είναι να υπολογίσουν πόση βοήθεια χρειάζεται η οικονομία και μετά να προσθέσουν 50%. Είναι πολύ καλύτερα, σε μια οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση, να κάνεις λάθος δίνοντας περισσότερα κίνητρα απ΄ ό,τι χρειάζεται, παρά λιγότερα. Με λίγα λόγια, οι πιθανότητες του Μπαράκ Ομπάμα για ένα νέο Νιου Ντιλ εξαρτώνται κυρίως από το εάν τα βραχυπρόθεσμα οικονομικά του σχέδια είναι αρκετά τολμηρά. Ας ελπίσουμε ότι θα τολμήσει.