Εκλογικό σύστημα και μαύρο χρήμα
Άγγελος Μανταδάκης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-08-25
Το ζήτημα της καθιέρωσης του γερμανικού εκλογικού συστήματος σαν αντίδοτο στη διακίνηση του μαύρου πολιτικού χρήματος και την υπεράσπιση της αυτονομίας των κομμάτων από «σκοτεινά κέντρα», επαναφέρει η «Καθημερινή» της Κυριακής. Είχε προηγηθεί η σχετική πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου για τα μέτρα διαφάνειας. Η εφημερίδα μάλιστα καλεί τους αρχηγούς των δύο μεγάλων κομμάτων να συμφωνήσουν τώρα σε μια τέτοια μεταρρύθμιση που την χαρακτηρίζει «γενναία». Προτείνει δηλαδή να ψηφιστεί και να ισχύσει το νέο σύστημα άμεσα, στις επερχόμενες εκλογές.
Ποιο είναι όμως το βασικό χαρακτηριστικό του;
Η διαίρεση της Ελλάδας σε μονοεδρικές περιφέρειες από τις οποίες θα εκλέγονται οι περισσότεροι των 300 βουλευτών, ενώ οι υπόλοιποι θα εκλέγονται με λίστα. Αλλά εδώ προκύπτουν σοβαρά ζητήματα:
Αν π.χ. οι διακόσιοι από τους τριακόσιους βουλευτές εκλέγονται σε μονοεδρικές, τότε τα κόμματα της αριστεράς στις περιφέρειες αυτές δεν έχουν καμία ελπίδα, λόγω πλειοψηφικού. Όποιες έδρες κερδίσουν θα είναι από τις υπόλοιπες εκατό. Έτσι, με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών του 2007, ο ΣΥΡΙΖΑ θα διέθετε μόνο 5 βουλευτές, το ΚΚΕ 8-9 κ.λπ. (αν βέβαια σε αυτές ίσχυε η απλή αναλογική).
Το επιχείρημα είναι ότι ένα τέτοιο σύστημα προστατεύει τα κόμματα από το μαύρο χρήμα, αφού καταργούνται οι αχανείς περιφέρειες -όπως η Β’ Αθήνας- και ελαχιστοποιούνται οι εκλογικές δαπάνες των υποψηφίων.
Με τη διαφορά ότι το πολιτικό χρήμα -π.χ. αυτό που καταγγέλλεται ότι διακινήθηκε από τα μαύρα ταμεία της Siemens- κατευθύνεται κυρίως ή αποκλειστικά στα ταμεία των κομμάτων. Ανεξάρτητα από τον εκλογικό νόμο αυτό το χρήμα θα εξακολουθήσει να διακινείται και αποτελεί τον «χοντρό» λογαριασμό για την κάλυψη της εκλογικής καμπάνιας, κυρίως της τηλεοπτικής που κοστίζει εξωφρενικά ποσά.
Με το προτεινόμενο σύστημα επιχειρείται η αναστήλωση του δικομματισμού και ο εξαναγκασμός των μικρών κομμάτων σε χωρίς προγραμματικούς όρους συνεργασίες.
Η καθιέρωση της απλής αναλογικής σε συνδυασμό με ένα πακέτο μέτρων για τη διαφάνεια στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας, τις κρατικές προμήθειες, την ενίσχυση του ρόλου της Βουλής και τους κοινωνικούς ελέγχους, είναι η μόνη ισχυρή επιλογή για την εξυγίανση της δημόσιας ζωής.
Ποιο είναι όμως το βασικό χαρακτηριστικό του;
Η διαίρεση της Ελλάδας σε μονοεδρικές περιφέρειες από τις οποίες θα εκλέγονται οι περισσότεροι των 300 βουλευτών, ενώ οι υπόλοιποι θα εκλέγονται με λίστα. Αλλά εδώ προκύπτουν σοβαρά ζητήματα:
Αν π.χ. οι διακόσιοι από τους τριακόσιους βουλευτές εκλέγονται σε μονοεδρικές, τότε τα κόμματα της αριστεράς στις περιφέρειες αυτές δεν έχουν καμία ελπίδα, λόγω πλειοψηφικού. Όποιες έδρες κερδίσουν θα είναι από τις υπόλοιπες εκατό. Έτσι, με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών του 2007, ο ΣΥΡΙΖΑ θα διέθετε μόνο 5 βουλευτές, το ΚΚΕ 8-9 κ.λπ. (αν βέβαια σε αυτές ίσχυε η απλή αναλογική).
Το επιχείρημα είναι ότι ένα τέτοιο σύστημα προστατεύει τα κόμματα από το μαύρο χρήμα, αφού καταργούνται οι αχανείς περιφέρειες -όπως η Β’ Αθήνας- και ελαχιστοποιούνται οι εκλογικές δαπάνες των υποψηφίων.
Με τη διαφορά ότι το πολιτικό χρήμα -π.χ. αυτό που καταγγέλλεται ότι διακινήθηκε από τα μαύρα ταμεία της Siemens- κατευθύνεται κυρίως ή αποκλειστικά στα ταμεία των κομμάτων. Ανεξάρτητα από τον εκλογικό νόμο αυτό το χρήμα θα εξακολουθήσει να διακινείται και αποτελεί τον «χοντρό» λογαριασμό για την κάλυψη της εκλογικής καμπάνιας, κυρίως της τηλεοπτικής που κοστίζει εξωφρενικά ποσά.
Με το προτεινόμενο σύστημα επιχειρείται η αναστήλωση του δικομματισμού και ο εξαναγκασμός των μικρών κομμάτων σε χωρίς προγραμματικούς όρους συνεργασίες.
Η καθιέρωση της απλής αναλογικής σε συνδυασμό με ένα πακέτο μέτρων για τη διαφάνεια στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας, τις κρατικές προμήθειες, την ενίσχυση του ρόλου της Βουλής και τους κοινωνικούς ελέγχους, είναι η μόνη ισχυρή επιλογή για την εξυγίανση της δημόσιας ζωής.
