ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ, Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ και Ο ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

Τη Τετάρτη 23 Ιουνίου, την μέρα των δήθεν συνδικαλιστικών εκφράσεων στο λιμάνι του Πειραιά, άκουσα μια συνέντευξη, ενός κάποιου Μανουσογιαννάκη στην κα Στάη στην οποία ανέφερε με περισσή, κακιωμένη φωνή και ζηλοφθονία, με ένα στυλάκι απολύτως αναιδέστατο, προς τον κάθε Έλληνα πολίτη και με απόλυτη περιφρόνηση προς οτιδήποτε ανθρώπινο, «….. και σε κάθε περίπτωση δεν θα κάνουν κάποιοι τις βουτιές τους στη Μύκονο…».

Αναρωτήθηκα ποιος είναι αυτός ο αναιδέστατος, φύλακας και κουμανταδόρος της ζωής μας που θα καθορίζει όποτε γουστάρει, το πού, πότε και ποιος θα πάει να κάνει τις βουτιές του και πού, το αν και κατά πόσο μας επιτρέπει να σαλπάρουμε για να πάμε στα παιδιά μας και σε κάθε περίπτωση ποιος μικροφασίστας είναι αυτός που θα μας περιορίσει το όποιο δικαίωμα στην επιλογή να κάνουμε αυτό που θέλουμε, όποτε και όπως θέλουμε. Ήταν λοιπόν ο πρόεδρος του σωματείου των ναυτεργατών, μεγαλοστέλεχος του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ ομοίως.

Παρακολούθησα μετά στην τηλεόραση τα γυάλινα μάτια, στολισμένα με την επαναστατική μάσκα, διάφορων τύπων οι οποίοι διέφεραν από τους Ματατζήδες, που δέρνουν τον κόσμο, μόνο κατά την στολή, ασπίδες τα ΜΑΤ μπλουζάκια και καδρόνια αυτοί. Ποιοι; Μα τα επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ που εσχάτως άρχισαν να παίζουν και τον ρόλο του μπάτσου της ζωής μας. Διότι μόνο ναυτεργάτες δεν ήταν όλοι αυτοί που απέκλεισαν τα καράβια την Τετάρτη.

Είδα και τα «γυάλινα» μάτια της ναυτεργάτριας, εσχάτως,

κας Παπαρήγα, η οποία ως εργωδώς εργαζόμενη στην Ελληνική ναυτιλία ήρθε για να μας βεβαιώσει πως θα φερότανε το ΚΚΕ αν είχε την εξουσία. Όπως ακριβώς το κόμμα και ο χαφιές του στο έργο «οι ζωές των άλλων».

 Αγνόηση ως και περιφρόνηση στο αίσθημα του λαού και στην ελευθερία του να επιλέγει ότι και όπως θέλει αυτό που θέλει, την στιγμή που το θέλει.

 Περιφρόνηση σε κάθε δημοκρατική νομιμότητα, τι και αν τα δικαστήρια αποφάσισαν ότι η απεργία που, μάλλον από το Πολιτικό Γραφείο, είχε επιλεγεί, ήταν παράνομη και καταχρηστική.

 Περιφρόνηση και κατατρομοκράτηση οποιασδήποτε άλλης ναυτεργατικής φωνής που δεν θα συμφωνούσε με αυτή την μορφή πάλης, γιαυτό και η κατάληψη του καταπέλτη.

Αυτή είναι η δημοκρατία του ΚΚΕ και ο συνδικαλισμός του ΠΑΜΕ, δημοκρατία που μόνο για ολοκληρωτισμός μοιάζει και συνδικαλισμός που μόνο φασιστική τρομοκρατία θυμίζει.

Δεν εκπλήττουν αυτά τα φαινόμενα, αφού αυτή είναι η πάγια πρακτική αυτών των φορέων σε όλους τους εργασιακούς και συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς χώρους.

o Να θυμηθούμε τον τρόπο που λειτουργεί το κόμμα σε σχέση με τους εργαζόμενους στην Ζώνη του Περάματος; Κάτι σαν σκοτεινός μηχανισμός, στοά ή και κάτι χειρότερο που καθορίζει ποιοι δουλεύουν, πόσες μέρες, σε ποιο συνεργείο κλπ.

o Να θυμηθούμε τον ποιο βάρβαρο καπιταλισμό που προωθούν οι συνδικαλιστικές εξαρτήσεις στον τομέα της φορτοεκφόρτωσης στα λιμάνια;

o Να δούμε τέλος τι θα αποκαλυφθεί όταν κατά την διάρκεια της εφαρμογής του Καλλικράτη θα αποκαλυφθεί η καταχρέωση δήμων όπου ήταν πλειοψηφία το ΚΚΕ και για ποιους λόγους;

Όλα αυτά τα απολύτως ολοκληρωτικά φαινόμενα πρέπει να καταγγελθούν, να στηλιτευτούν και να απομονωθούν από την κοινωνία, μια κοινωνία που με την συμβολή της δημοκρατικής, ανανεωτικής και οικολογικής αριστεράς θα γυρίσει την πλάτη σε κάθε οπισθοδρόμηση, σε κάθε μορφή καθημερινής καταπίεσης και αναξιοπιστίας του συνολικού πολιτικού συστήματος για την κρίση του οποίου δεν ευθύνεται μόνο ο δικομματισμός.