Τρεις διαπιστώσεις και ένας κίνδυνος

Τα πάντα ρεί (και… διαρρέει).

• Πρώην ΠΑΣΟΚΟΙ που έγιναν για ένα φεγγάρι ΔΗΜΑΡ προκειμένου να πάρουν κάποια (συγ)κυβερνητική καρέκλα επιστρέφουν τώρα στη βάση τους, κλείνοντας ταυτόχρονα το μάτι στη ΝΔ (μιας και αυτή κυβερνά στην πραγματικότητα).

• Πρώην τεχνοκράτες, τάχατες κομματικά ουδέτεροι (!), μόλις ανέλαβαν κυβερνητικό ή κρατικό πόστο μετεξελίχθησαν στους πλέον σκληρούς «γραμμιτζήδες» (όλων των υπουργών και όλων των ρευμάτων).

• Πρώην λαμόγια (κοινωνικής και επαγγελματικής έκνομης δράσης) δηλώνουν αντιμνημονιακοί και αυτομάτως παραγράφονται τα ανομήματά τους και αποδίδονται λευκοί στην κομματική/κοινοβουλευτική/τηλεοπτική παρουσία τους.

Οι πρώην που γίνονται νυν, οι νυν που θα γίνουν πρώην, οι εσαεί Ο.Φ.Α συνιστούν το ολισθηρό πεδίο πάνω στο οποίο (μοιάζει να) κινείται η ανανέωση του πολιτικού σκηνικού. Γίνεται έτσι;

Υ. Γ.: Η ΔΗΜΑΡ σ’ αυτή τη δύσκολη φάση επαναδιατύπωσης του πολιτικού της στίγματος έχει ανάγκη από ιδεολογικό και οργανωτικό «ξεκαθάρισμα» και δεν έχει καθόλου ανάγκη από «βδέλες» που επιχειρούν να προσκολληθούν στο περιβάλλον του Προέδρου για να διεκδικήσουν μια θέση υποψήφιου Δημάρχου ή Βουλευτή.

Εμείς που φτιάξαμε τη ΔΗΜΑΡ του 6% εμείς θα ξαναχτίσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες και θα προχωρήσουμε στη νέα μας στρατηγική. Μας χρειάζονται φίλοι και σύντροφοι που θα’ ρθουν να δώσουν κι όχι «πονηροί πολιτευτές» που έρχονται για να πάρουν.