Πάλι εύσημα χωρίς δεσμεύσεις…

Στις δημόσιες δηλώσεις Μέρκελ – Σαμαρά δεν ελέχθη κάτι νέο. Ούτε υπήρξε -παρά τα εύσημα- κάποια δέσμευση. Ηταν φυσικό και αναμενόμενο. Εξάλλου, η γερμανική πλευρά, πριν ακόμα γίνει η συνάντηση, την είχε οριοθετήσει. Ο εκπρόσωπός της είχε ξεκαθαρίσει ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν αποφασίζεται σε «διμερές επίπεδο» και ότι «μετά το πέρας του προγράμματος, θα εξετασθεί εάν η Ελλάδα θα χρειασθεί περαιτέρω βοήθεια και, εάν ναι, ποια».

Βέβαια, ο ρόλος της γερμανικής κυβέρνησης, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών ισορροπιών, είναι καθοριστικός, εξ ου και η σημασία της συνάντησης…

Είναι προφανές ότι δόθηκε στον κ. Σαμαρά η ευκαιρία να εξηγήσει στην κ. Μέρκελ πώς η ελληνική κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την επανατοποθέτηση του ελληνικού προβλήματος (όχι νέο μνημόνιο, έξοδος στις αγορές, αποχώρηση του ΔΝΤ με τη λήξη του ευρωπαϊκού προγράμματος και διευθέτηση του χρέους) και να ζητήσει «διευκολύνσεις» με την έννοια της «μετάθεσης του χρόνου» για ορισμένα δύσκολα «προαπαιτούμενα» και έγκριση «φοροελαφρύνσεων» στο πλαίσιο της τελευταίας αξιολόγησης από την τρόικα.

Κατ’ αρχάς, η τοποθέτηση όλων αυτών των θεμάτων, σ’ ένα υψηλό επίπεδο, είναι εξ ορισμού χρήσιμη.

Πάντως, δεν προκύπτει, προς το παρόν, από πουθενά, κάποια δέσμευση της γερμανικής πλευράς. Μάλιστα και ο κ. Σαμαράς κατά την κοινή δήλωση με την καγκελάριο ήταν στις διατυπώσεις του ιδιαίτερα συγκρατημένος, με χαρακτηριστική τη δήλωσή του για την «απομάκρυνση του ΔΝΤ». Δεν είναι δε τυχαίο ότι η κυβέρνηση αναγνωρίζει πως ακόμα δεν έχει «αποκρυσταλλωθεί το πλαίσιο» και θα χρειασθούν γι’ αυτό εντατικές επαφές τους επόμενους μήνες, μέχρι το τέλος του έτους.

Αρα, ακόμα συγκεκριμένος «οδικός χάρτης» δεν υπάρχει. Αυτό δυσκολεύει πολιτικά την κυβέρνηση, που πιέζεται χρονικά, προκειμένου να εμφανίσει μια «πειστική τομή» σε σχέση με το «μνημονιακό παρελθόν». Να περιγράψει εμπράκτως τη «νέα εποχή» που επαγγέλλεται.

Πάντως, «κοντός ψαλμός». Η στάση της τρόικας, τις επόμενες εβδομάδες, θα δώσει μια «πρώτη γεύση» των αποτελεσμάτων της συνάντησης…