Η εικονολατρεία της κυβέρνησης

Βασίλης Τραϊφόρος, Η Πρωινή - Καβάλα, 29/08/2013

Κατά τον όγδοο αιώνα μ.Χ. η τιμή προς τις εικόνες ξέφυγε και έγινε λατρεία. Το φαινόμενο αυτό οδήγησε σε κάποιου είδους ειδωλολατρεία.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού η διέλευση των υπουργών-υφυπουργών της κυβέρνησης από όλα τα κανάλια της TV είναι εντυπωσιακή. Όλοι μα όλοι, σε όλες τις πρωϊνές εκπομπές έκαναν την εμφάνισή τους. Ήταν πραγματικά μία καλά οργανωμένη διαδικασία. Ο λόγος τους σοβαροφανής, χωρίς ουσιαστικό αντίλογο, κοινότυπος, με επαναλήψεις, διαβεβαιώσεις, και...στοιχήματα. Τίποτε το καινούργιο, το ριζοσπαστικό, το ουσιαστικά μεταρρυθμιστικό δεν ελέχθη κατά την διάρκεια των συνεντεύξεων. Οι αναφορές τους ήταν διαπιστώσεις, υπολεπτομέρειες, με σκοπό τον αποπροσανατολισμό των ακροατών, επιδερμική παράθεση γνωστών γεγονότων, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής διάθεσης. Και όλα είχαν την γνωστή κατάληξη. Είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε διότι το επιβάλλει η τρόϊκα.

Ο "ανανεωτής" Κος Μητσοτάκης αφού χωρίς ντροπή κατηγόρησε τον Κο Μανιτάκη ως υπεύθυνο για τις καθυστερήσεις στη δημόσια διοίκηση, παραβλέποντας το ουσιαστικό και μεγάλο έργο που επετέλεσε κατά τη διάρκεια της 10μηνης θητείας του, το ήθος και τις δημοκρατικές του ευαισθησίες, μιλά με το αποφασιστικό πρόσωπο μάνατζμεν που απολύει τους υπαλλήλους, αναφερόμενος σε αριθμούς- εργαζόμενους, με την άνεση ανθρώπου που επιτελεί θεάρεστο έργο. Οι οριζόντιες απολύσεις, χωρίς αξιοκρατία, χωρίς αξιολόγηση δομών και υπηρεσιών, όλες αυτές οι ιδεοληψίες της τροϊκα και όχι η έννοια του δικαίου δεν φαίνεται να τον απασχολούν. Καμία αναφορά τι θα γίνουν αυτοί που χάνουν την εργασία τους, τι γίνεται με τις οικογένειές τους, τι δράματα κρύβουν αυτές οι πολιτικές.

Κάποιες φορές έχεις την εντύπωση ότι λόγος που εκστομίζουν οι κυβερνώντες, στόχο έχουν άλογα όντα..Δηλώσεις του τύπου "δεν κινδυνεύει η θέση των σχολικών φυλάκων που έχουν διδακτορικό" σε αφήνει άναυδο. Τέτοια ανοησία, τέτοια αρλούμπα.

Σε άλλες περιπτώσεις, όπως την περίπτωση της ΕΡΤ ο μονόλογος του Κου Καψή ουδόλως αναφέρεται επί της ουσίας του προβλήματος δηλ. τις απολύσεις 2.500 εργαζομένων, το μαύρο στην οθόνη ,την σιωπή του ήχου, αλλά σαν να μην υπάρχει το γεγονός κάνει προτάσεις για τον νέο φορέα, μιλώντας μάλιστα απαξιωτικά για τους συνδικαλιστές που προσπαθούν να σώσουν τις θέσεις εργασίας τους. Σημείωνω ότι ποτέ δεν έγινε αντιπαράθεση του υπουργού με εργαζόμενους της ΕΡΤ στο ίδιο τραπέζι.

Η περίπτωση βέβαια που δεν ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις η να γελάσεις, είναι του υπουργού υγείας Κου Γεωργιάδη, ο οποίος μετά από τις επισκέψεις στα νοσοκομεία από όπου θα αντλήσει πείρα, "βάζει στοιχήματα" και δεν μετανιώνει για τα λεγόμενά του, μιλά για τρωκτικά της υγείας, φακελλάκια και όλα τα γνωστά τα οποία αυτονοήτως θα πρέπει να εκλείψουν, ΟΜΩΣ για την ανύπαρκτη λειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΕΟΠΥΥ),για την άθλια λειτουργία των νοσοκομείων (που όπου χρειάζεται μπορούν και να συγχωνευτούν) δεν λέει τίποτα, τηρεί σιγή ιχθύος. Το σύστημα υγείας αγαπητέ υπουργέ για να λειτουργήσει χρειάζεται πρωτοβάθμια περίθαλψη και υγειονομικό χάρτη, και όχι τυφλές περικοπές δαπανών επειδή το απαίτησε η τρόϊκα.

Στην Αν. Μακεδονία και Θράκη υπάρχει ένα παθολογοανατομικό εργαστήριο. Στην Καβάλα το αντίστοιχο έκλεισε με μεγάλη επίπτωση στον αριθμό των χειρουργείων, όπως έκλεισε και η ρευματολογική και ΩΡΛ κλινική. Στην Δράμα για να γίνει εισαγωγή στο νοσοκομείο πρέπει να φέρεις τα...σεντόνια από το σπίτι σου.

Πού λοιπόν να ακουμπήσει ο άνεργος και φτωχός, αν δεν έχει καλή δημόσια υγεία και καλή δημόσια παιδεία; Και σας βεβαιώ ότι υπάρχουν και φτωχοί και άνεργοι.

Τέλος ο Κος Στουρνάρας με το ετήσιο σαφάρι των αποδείξεων. Κάθε καλοκαίρι η εκάστοτε κυβέρνηση προς μεγάλη έκπληξή της ανακαλύπτει ότι οι Ελληνες φοροδιαφεύγουν. Όμως τον χειμώνα ας ψάξουμε να βρούμε αυτούς που συσσώρευσαν απίστευτο πλούτο, ας σκαλίσουμε τις 3.600 off-shore εταιρείες, τη λίστα Λαγκάρτ, τη λίστα των 54.000. Η φοροδιαφυγή μαζί με την ανάπτυξη είναι τα κύρια προβλήματα της χώρας μας. Και όμως η τρόϊκα καθόλου δεν πιέζει τον υπουργό -εκβιαστικά- όπως με τις απολύσεις στο δημόσιο. Θα ήθελα όμως να τον πιέσει λιγάκι για να πάψει να είναι τόσο χαρούμενος ,τόσο σίγουρος για τον εαυτό του, τόσο ευτυχισμένος.

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι