Τι θα έλεγαν αν...

Είμαι πολύ περίεργος: αν όλος αυτός ο θόρυβος με τα ιερά λείψανα της Αγίας Βαρβάρας γινόταν επί κυβερνήσεως Σαμαρά ή συγκυβερνήσεως Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ ή κι ενός σχήματος που περιελάμβανε το «κρυπτοφασιστικό» (κατά πολλούς συριζαίους, επώνυμους και ανώνυμους) «Ποτάμι», τι θα κατέβαζαν, κατά το κοινώς λεγόμενο, τα σημερινά κυβερνητικά στελέχη – για την ακρίβεια, του ΣΥΡΙΖΑ, διότι οι ΑΝΕΛ κανένα πρόβλημα δεν θα είχαν.

Η υποκρισία, όμως, ξεκίνησε από το πρώτο λεπτό της διαφαινόμενης εκλογικής νίκης του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Διότι τι θα έλεγαν, άραγε, τι μύδρους θα εξαπέλυαν οι του ΣΥΡΙΖΑ αν Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ σχημάτιζαν κυβέρνηση σχεδόν εν ριπή οφθαλμού με τους ΑΝΕΛ (αυτούς που η Κουμουνδούρου σήμερα αποκαλεί... «κεντροδεξιό κόμμα»); Το πιθανότερο είναι πως θα μιλούσαν για μία ακόμη «νομιμοποίηση της Ακροδεξιάς».

Τι θα έλεγαν αν υπουργός μιας κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ πετούσε με ελικόπτερο πάνω από τα Ιμια ρίχνοντας στεφάνια; Τι θα έλεγαν αν μια τέτοια κυβέρνηση «προδοτών» έστηνε εθνικολαϊκούς χορούς με νταούλια μετά τη στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα; Τι θα έλεγαν αν στην παρέλαση καθεαυτή επανέρχονταν τα βαριά όπλα, αυτά που είχαν αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια για λόγους οικονομίας;

Τι θα έλεγαν αν σέρνονταν οι περίφημες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους έπειτα από εκατό και πλέον ημέρες διακυβέρνησης, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά; Τι θα έλεγαν αν τα ιερά λείψανα γίνονταν δεκτά με τιμές αρχηγού κράτους κι ένας υπουργός αποφάσιζε να συνοδεύσει τα ιερά λείψανα κατά την περιφορά τους σε νοσοκομείο (αλλά μετά τις έξαλλες αντιδράσεις θυμήθηκε ότι έχει να κάνει κάποια επίσημη επίσκεψη στο εξωτερικό); Τι θα έλεγαν αν το πρόσωπο που εκτελούσε χρέη προέδρου της Βουλής έκανε προσωπικό του χωράφι, για προπαγανδιστικούς και άλλους λόγους, το κανάλι της Βουλής;

Ισως να μπορούσαμε να θυμηθούμε κι άλλα, όμως δεν έχει νόημα. Και για να εξηγούμεθα, η υποκρισία αυτή δεν είναι διόλου αποκλειστικό προνόμιο της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Από ένα κόμμα, όμως, που σου έχει πάρει τα αυτιά με κάθε τύπου ηθικοδιδακτισμούς θα περίμενε κάποιος, μέσα στις πρώτες εκατό μέρες που έγινε κυβέρνηση, κάποια προσχήματα να τα έχει κρατήσει.