Πρόβα γάμου

Αν το ΠΑΣΟΚ και Το Ποτάμι διέθεταν κουκούτσι μυαλό θα είχαν ήδη συγκροτήσει κοινή Κοινοβουλευτική Ομάδα - ούτως ή άλλως, σε κοινή ομάδα ανήκουν και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Με 28 καλούς (κατά κανόνα) βουλευτές θα αποτελούσαν την τρίτη πολιτική δύναμη στη νέα Βουλή. Μεγάλη υπόθεση και για τους δύο. Αλλάζουν κατηγορία.

Αυτό δεν θα εμπόδιζε φυσικά τα δύο κόμματα να διατηρήσουν την αυτονομία τους, τις ηγεσίες τους και το δικό τους νταραβέρι. Αλλά θα λειτουργούσε περίπου ως πρόβα γάμου. Αν η συνεργασία σε κοινοβουλευτικό επίπεδο πήγαινε καλά, θα μπορούσαν κάποια στιγμή στο μέλλον να αλλάξουν και βέρες.

Αξίζει να σημειώσω ότι σε εκλογικό επίπεδο τα δύο κόμματα είναι εντυπωσιακά συμπληρωματικά.

Το ΠΑΣΟΚ, ας πούμε, παραμένει ισχυρότερο στην περιφέρεια και στις μεγαλύτερες ηλικίες. Το Ποτάμι ακόμη και στην ήττα του είναι πιο αστικό, πιο νεανικό και πιο σύγχρονο. Ο ένας ανοίγει τον άλλο σε διαφορετικό κοινό.

Ακόμη κι αυτό όμως ίσως να μην είναι το ουσιώδες.

Διότι το ουσιώδες, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι η δρομολόγηση μιας τέτοιας συνεργασίας θα προστατεύσει και τα δύο κόμματα από τους εφιάλτες τους.

Ο εφιάλτης του ΠΑΣΟΚ είναι η αναπαλαίωση. Ηδη στη Χαριλάου Τρικούπη βγήκαν τα ζόμπι ενώ ορισμένοι εκλαμβάνουν την αξιοπρεπή εκλογική επιβίωση του χώρου περίπου ως εντολή επιστροφής στο παρελθόν. Λάθος.

Ο εφιάλτης του Ποταμιού είναι η αποσύνθεση. Καλείται να χειριστεί μια βαριά ήττα χωρίς ισχυρή κομματική παράδοση και ταυτότητα, χωρίς δεσμούς και δομές. Δύσκολο.

Περιέργως μια σύζευξη βοηθάει ή καλύτερα προστατεύει και τους δύο.

Το Ποτάμι θα εμποδίσει το ΠΑΣΟΚ να αναπαλαιωθεί. Και το ΠΑΣΟΚ δεν θα αφήσει Το Ποτάμι να διαλυθεί.

Για να είμαι έντιμος, η συνεργασία έως τώρα προσέκρουε περισσότερο στο Ποτάμι παρά στο ΠΑΣΟΚ. Μια οξεία ρητορική κατά του «παλαιού» και μια ακατανόητη έπαρση υπέρ του «νέου» δεν άφηναν πολλά περιθώρια συζήτησης.

Τα εμπόδια αυτά τα κατέλυσαν η ζωή και οι ψηφοφόροι. Από μόνοι τους πλέον δεν μπορούν, μαζί το παιχνίδι παίζεται.

Υπάρχουν προβλήματα προσωπικά; Δεν το γνωρίζω, αλλά ας τα λύσουν. Οταν ο Αλέξης συνεργάζεται ενθουσιωδώς με τον Πάνο δεν βλέπω τι προσωπικό πρόβλημα συνεργασίας μπορεί να έχουν η Φώφη και ο Σταύρος.

Από εκεί και πέρα φυσικά κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει κανέναν.

Ο καθένας δικαιούται να προχωρήσει μόνος και υπερήφανος. Να επιλέξει ελευθέρως την αναπαλαίωση ή την αποσύνθεση.

Ακριβώς όπως μπορεί να επιλέξει και την αυτοκτονία.