Πλανεύτρα εξουσία

Και τι δεν έχει κάνει τούτος ο κυβερνήτης που μας έτυχε! Εν τάχει: Τον έπιασε στα πράσα η Ευρωπαία εισαγγελέας. Κάνει κουρελόχαρτο το Σύνταγμα και τον κανονισμό της Βουλής. Παρακολουθεί παράνομα όποιους γουστάρει. Ελέγχει τα ΜΜΕ. Υποβαθμίζει όποιους θεσμούς τον ενοχλούν στην ασυδοσία του, όπως τις Ανεξάρτητες Αρχές. Υποτάσσει τη δικαστική εξουσία. Βάλλεται το κράτος δικαίου ασύστολα. Σκορπίζει το δημόσιο χρήμα, αναθέσεις και άλλα, και ξεπουλά τη δημόσια περιουσία για να χτίσει το καθεστώς του. Αδιαφορεί για τις ανάγκες των πολλών – βλέπε και υγεία, παιδεία, πρόνοια, μεταφορές, φυσικές καταστροφές, ακρίβεια κ.ά.

Το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο και κράτει δεν κάνει – η πολιτική ηθική βρίσκεται υπό διωγμό. Ακόμη και τους νόμους που αυτός ψήφισε παραβαίνει και δεν ιδρώνει το αυτί του, ούτε και κανενός άλλου από την παράταξή του. Το πιο αδιανόητο, το πιο φρικτό όμως από όλα είναι το γεγονός πως οι παρακολουθούμενοι υπουργοί, στρατιωτικοί και άλλοι συνεργάτες του βυθίστηκαν στη σιωπή. Τι αλήθεια συμβαίνει; Πώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός; Είναι η λατρεία τους προς την εξουσία και τα εξ αυτής οφέλη που τους κάνει να σιωπούν ευτελιζόμενοι, ίσως και εκβιαζόμενοι; Αυτοί οι χριστιανοί που ορκίζονται να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους! Αυτοί οι πατριώτες που δεν χάνουν ευκαιρία να μας το επιβεβαιώνουν! Είναι τόσο πολύ πλανεμένοι από την εξουσία που όλο το αξιακό τους σύστημα –αν πράγματι το διαθέτουν– ρίχνεται στον κάλαθο των αχρήστων ελαφρά τη καρδία;

Δύο ζητήματα τίθενται: η κατάκτηση της εξουσίας μεταλλάσσει τους ανθρώπους ή υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έλκονται παράφορα από αυτήν; Φαίνεται πως και τα δύο συμβαίνουν. Η κατάκτηση της εξουσίας και η ικανοποίηση που δίνει προκαλεί σοβαρή εξάρτηση. Επομένως και χειροτέρευση της συμπεριφοράς και της λογικής. Επιπλέον, επηρεάζει αρνητικά και τα συναισθήματα. Η υπερβολική δε εξουσία μπορεί να οδηγήσει σε ωμότητα, απονιά και εγωκεντρισμό. Επειδή προκαλεί την προσοχή και την αλλαγή της συμπεριφοράς του κοινού απέναντι στον φέροντα την εξουσία, προσδίδοντάς του έτσι αξία και επικύρωση, τον ωθεί στο γάντζωμα πάνω της με κάθε τρόπο, μη ορρωδώντας μπροστά σε τίποτα. Δεν είναι τυχαία τα παραδείγματα ανηθικότητας, αναξιοπρέπειας και παρανομίας που συχνά παρατηρούνται στην πολιτική ζωή.

Οταν λειτουργεί η δημοκρατία αυτά τα φαινόμενα περιορίζονται αισθητά. Τώρα όμως;… Οι παραπάνω σκέψεις ίσως δίνουν μια κάποια απάντηση στην αφωνία των παρακολουθούμενων πολιτικών και άλλων.

Υπάρχουν και οι άλλοι που έλκονται παράφορα από την εξουσία, οι οποίοι είναι είτε νάρκισσοι είτε άτομα με διαταραχές προσωπικότητας. Τούτοι, θεωρώντας ανώτερους τους εαυτούς τους, κάνουν ό,τι μπορούν για να αναιρέσουν τα κύρια χαρακτηριστικά της αστικής δημοκρατίας, μόλις αρπάξουν την εξουσία, δίχως συμπόνια, λογική και ηθική.