Το «ουφ» ανακούφισης μετά τη βρετανική προεδρία μπορεί και να μην είναι τόσο βαθύ. Η διάδοχος Αυστρία, που αναλαμβάνει από αύριο, δεν έχει δώσει, μέχρι σήμερα στην πορεία της στην Ευρώπη, σημάδια ότι μπορεί να επιτύχει θαύματα.

Δεν βλέπουμε ούτε ελπιδοφόρες επενδύσεις ούτε προοπτικές πολλών νέων και καλών θέσεων εργασίας. Στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπου η Ελλάδα θα είχε συγκριτικό πλεονέκτημα, ακόμα μόνο λόγια ακούμε.

Παρά τη θετική χημεία που δημιουργεί η πρόσφατη συμφωνία για τον προϋπολογισμό ("δημοσιονομικές προοπτικές") της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) για την επόμενη επταετία ( 2007-2013), η Ε.Ε. εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθιά κρίση.

Ο τίτλος του άρθρου είναι μια φράση του Φρανσουά Μιτεράν από μια συνέντευξή του στην εφημερίδα «La Republica» στις 26 Μαΐου του 1994. Είχε επισημάνει με δραματικό τρόπο την εισβολή των νέων τεχνολογιών στην πολιτική επικοινωνία μετά την άνοδο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην εξουσία. Τόνιζε πως η σύμφυση της επιχειρηματικής λογικής με τα μέσα επικοινωνίας αποτελεί «...έναν κίνδυνο σοβαρής παραμόρφωσης της δημοκρατίας. Εφτασε η στιγμή να πούμε: Προσοχή κίνδυνος!».

Με το τέλος της χρονιάς αναζητούνται αναδρομικά οι ειδήσεις εκείνες που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν κάποιες ελπίδες για τη νέα χρονιά. Στον κοινωνικοπολιτικό χώρο κάτι είναι χαρακτηριστικό: όσα πρόσφατα γεγονότα έδειξαν να εκπέμπουν θετικά μηνύματα, δεν συνδέονταν με άνωθεν εκπορευόμενες πολιτικές. Το αντίστροφο ίσχυσε.

Αναστεναγμό ανακούφισης, από τον Ατλαντικό ώς τα σύνορα με τη Ρωσία, προκάλεσε ο συμβιβασμός στον οποίο κατέληξε το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για το χρηματοδοτικό πλαίσιο των κοινοτικών προϋπολογισμών της νέας επταετίας 2007-2013. Και δικαιολογημένα. H κρίση προοπτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον δεν επιδεινώθηκε.