Η ψευδολογία στην υπηρεσία της ελληνορθοδοξίας
Διονύσης Γουσέτης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2007-05-12
Φαίνεται πως για μερικούς η ελληνορθοδοξία είναι έννοια τόσο υπεράνω ηθικής (ακόμα και της χριστιανικής), ώστε συγχωρείται και να ψευδολογεί κανείς συνειδητά. Δυο επαγγελματίες του είδους, ο Κύπριος δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου και ο Έλληνας καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, ξαναχτύπησαν πρόσφατα.
1. Ο κ. Ιγνατίου είχε ως αιχμή της καριέρας του το βιβλίο «Το Μεγάλο Παζάρι», που συνέγραψε με δυο άλλους ελληνόψυχους συναδέλφους του. Στο βιβλίο, ο δαιμόνιος δημοσιογράφος κατάφερε να αναδιφήσει απόρρητα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το σχέδιο Ανάν ήταν προϊόν συνωμοσίας που έδινε τα πάντα στους Τούρκους. Δυστυχώς όμως, ξέχασε να αναφέρει τις πηγές του. Έτσι, όπως γράφει ο Νίκος Τριμικλινιώτης, αυτό που χαρακτηρίζει το βιβλίο είναι η αδιαφάνεια ως προς τις πηγές και η αυθαιρεσία ως προς τα συμπεράσματα. Αυτά όμως δεν είναι σημαντικά. Σημαντικό είναι ότι το βιβλίο εκθείασαν επιφανείς ελληνόψυχοι, όπως οι κ.κ. Πάγκαλος, Βενιζέλος, Παπαθεμελής, ενώ ο εθνικός βάρδος κ. Νταλάρας προσέδωσε στον κ. Ιγνατίου το χάρισμα του «ταγμένου στον ελληνισμό».
Πέρυσι ο κ. Ιγνατίου προχώρησε σε ανώτερο στάδιο. Αποκάλυψε ότι ο ΟΗΕ ...λάδωνε Κύπριους ψηφοφόρους, για να ψηφίσουν «ναι» στο σχέδιο Ανάν. Τότε ελεοντάριζε ότι θα παραδώσει στη Βουλή τα [απόρρητα] έγγραφα που θα αποκάλυπτε η έρευνά του. Ωστόσο, με τον καιρό ο κ. Ιγνατίου ξέχασε το δήθεν σκάνδαλο, για να επεκτείνει το εθνικό του έργο πέραν της Κύπρου. Σειρά είχε, εφέτος, το μειονοτικό κόμμα «Ουράνιο Τόξο». Ο κ. Ιγνατίου αποκαλύπτει στην εφημερίδα «Έθνος» (28/4/2007) νέα φοβερή συνωμοσία:
«Πολίτες της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, που αυτοχαρακτηρίζονται αδούλωτοι Μακεδόνες» βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για επαφές με αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και μέλη του Κογκρέσου, με αποκλειστικό στόχο -όπως δηλώνουν- να καταγγείλουν την Αθήνα και τη Σόφια για «παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» τους.
Ο κ. Ιγνατίου αποκαλύπτεται και πάλι άσσος των απόρρητων. Οι μη κατονομαζόμενες -πάλι- πηγές του αποκαλύπτουν τούτη τη φορά ότι οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές αποσιώπησαν από την ελληνική πρεσβεία την άφιξη στην Ουάσιγκτον του κ. Βοσκόπουλου, εκπρόσωπου του Ουράνιου Τόξου και το πρόγραμμα των επαφών του. Το ψεύδος το ανασκευάζει το «Ουράνιο Τόξο», το οποίο δημοσιεύει επιστολές του στις ελληνικές πρεσβείες της Ουάσιγκτων και της Οτάβα (Καναδάς), με τις οποίες ζητά επαφή κατά την επίσκεψη του εκπροσώπου του, καθώς και τις απαντήσεις των δυο πρεσβειών. Απομένει η λάσπη του δήθεν αυτοχαρακτηρισμού «αδούλωτοι Μακεδόνες» και «αποκλειστικός στόχος». Πού τα βρήκε αυτά ο κ. Ιγνατίου; Επειδή η χώρα μας έχει πολλά υποφέρει από τις ψευδολογίες των διαφόρων κ.κ. Ιγνατίου, θα παρακαλούσα το «Ουράνιο Τόξο» να μην αρκεστεί σε τυχόν συγγνώμη του: να προχωρήσει σε δικαστική δίωξη. Έτσι κι αλλιώς, η διάψευσή τους δε δημοσιεύτηκε πουθενά. Ίσως μια δικαστική απόφαση να έχει καλύτερη επικοινωνιακή τύχη.
2. Ο κ. Γιανναράς έχει αποδειχθεί πολλάκις ψευδόμενος. Είναι εκείνος που μας σερβίρισε ότι «στην πλατεία Ομονοίας άκουγα τον κ. Κύρκο να χλευάζει τις γριές και τους γέρους που πιστεύουν ακόμα στον Θεό». Εκείνος που συνειδητά μας προώθησε δήθεν δήλωση του Κίσινγκερ, κατά την οποία πρώτος στόχος της αμερικανικής πολιτικής είναι η… υπονόμευση των πολιτισμικών ριζών του ελληνισμού. Που πλαστογράφησε τον δημοσιογράφο Ρόμπερτ Φισκ. Που παραποίησε δηλώσεις του υφυπουργού Εξωτερικών των HΠA Daniel Fried. Που επιτέθηκε ανοίκεια στα γνωστότερα στελέχη της πολιτικής ζωής: τους κ.κ. Kληρίδη, Σημίτη, Παπανδρέου, Καραμανλή, τη Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς και στα μεγαλύτερα κυπριακά κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Που δήλωσε ότι «Ο θάνατος [των Εβραίων] στα ναζιστικά κρεματόρια ήταν αναψυχή σε σύγκριση [με αυτά που πράττουν οι Ισραηλινοί]».
Το νέο, πρόσφατο χτύπημα του ορθόδοξου εθναμύντορα είχε στόχο την υπουργό παιδείας. Δεν της συγχώρησε ότι δεν απέσυρε το επάρατο βιβλίο ιστορίας της 6ης Δημοτικού. Και θυμήθηκε (Καθημερινή, 15/4/2007) ότι η υπουργός καυχήθηκε από τηλεοράσεως για την αθεΐα της. Σε οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα, αυτό δεν θα ενοχλούσε κανέναν. Στην ανάδελφη δική μας όμως, ο κ. Γιανναράς γνωρίζει ότι είναι έγκλημα καθοσιώσεως. Το διέπραξε όμως το έγκλημα η υπουργός; Η ίδια το διαψεύδει με αγανάκτηση. Και ο κ. Γιανναράς πώς υπερασπίστηκε εαυτόν; Δηλώνοντας ότι: «Την από τηλεοράσεως καύχηση για αθεΐα της κυρίας Γιαννάκου, σε παρελθόντα χρόνο, την πιστοποίησα ως τηλεθεατής». Δεν θυμάται δηλαδή, κατά την προσφιλή του μέθοδο, πότε και πού ακριβώς πιστοποίησε την καύχηση που μετά παρρησίας δημοσιεύει.
Αν υπάρχει κάτι θετικό σ’ αυτές τις αθλιότητες, είναι τούτο: ότι ο ελληνορθόδοξος μύθος είναι τόσο διάτρητος, ώστε να έχει ανάγκη από ψευδολογίες για να στηριχτεί.
1. Ο κ. Ιγνατίου είχε ως αιχμή της καριέρας του το βιβλίο «Το Μεγάλο Παζάρι», που συνέγραψε με δυο άλλους ελληνόψυχους συναδέλφους του. Στο βιβλίο, ο δαιμόνιος δημοσιογράφος κατάφερε να αναδιφήσει απόρρητα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το σχέδιο Ανάν ήταν προϊόν συνωμοσίας που έδινε τα πάντα στους Τούρκους. Δυστυχώς όμως, ξέχασε να αναφέρει τις πηγές του. Έτσι, όπως γράφει ο Νίκος Τριμικλινιώτης, αυτό που χαρακτηρίζει το βιβλίο είναι η αδιαφάνεια ως προς τις πηγές και η αυθαιρεσία ως προς τα συμπεράσματα. Αυτά όμως δεν είναι σημαντικά. Σημαντικό είναι ότι το βιβλίο εκθείασαν επιφανείς ελληνόψυχοι, όπως οι κ.κ. Πάγκαλος, Βενιζέλος, Παπαθεμελής, ενώ ο εθνικός βάρδος κ. Νταλάρας προσέδωσε στον κ. Ιγνατίου το χάρισμα του «ταγμένου στον ελληνισμό».
Πέρυσι ο κ. Ιγνατίου προχώρησε σε ανώτερο στάδιο. Αποκάλυψε ότι ο ΟΗΕ ...λάδωνε Κύπριους ψηφοφόρους, για να ψηφίσουν «ναι» στο σχέδιο Ανάν. Τότε ελεοντάριζε ότι θα παραδώσει στη Βουλή τα [απόρρητα] έγγραφα που θα αποκάλυπτε η έρευνά του. Ωστόσο, με τον καιρό ο κ. Ιγνατίου ξέχασε το δήθεν σκάνδαλο, για να επεκτείνει το εθνικό του έργο πέραν της Κύπρου. Σειρά είχε, εφέτος, το μειονοτικό κόμμα «Ουράνιο Τόξο». Ο κ. Ιγνατίου αποκαλύπτει στην εφημερίδα «Έθνος» (28/4/2007) νέα φοβερή συνωμοσία:
«Πολίτες της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, που αυτοχαρακτηρίζονται αδούλωτοι Μακεδόνες» βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για επαφές με αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και μέλη του Κογκρέσου, με αποκλειστικό στόχο -όπως δηλώνουν- να καταγγείλουν την Αθήνα και τη Σόφια για «παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» τους.
Ο κ. Ιγνατίου αποκαλύπτεται και πάλι άσσος των απόρρητων. Οι μη κατονομαζόμενες -πάλι- πηγές του αποκαλύπτουν τούτη τη φορά ότι οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές αποσιώπησαν από την ελληνική πρεσβεία την άφιξη στην Ουάσιγκτον του κ. Βοσκόπουλου, εκπρόσωπου του Ουράνιου Τόξου και το πρόγραμμα των επαφών του. Το ψεύδος το ανασκευάζει το «Ουράνιο Τόξο», το οποίο δημοσιεύει επιστολές του στις ελληνικές πρεσβείες της Ουάσιγκτων και της Οτάβα (Καναδάς), με τις οποίες ζητά επαφή κατά την επίσκεψη του εκπροσώπου του, καθώς και τις απαντήσεις των δυο πρεσβειών. Απομένει η λάσπη του δήθεν αυτοχαρακτηρισμού «αδούλωτοι Μακεδόνες» και «αποκλειστικός στόχος». Πού τα βρήκε αυτά ο κ. Ιγνατίου; Επειδή η χώρα μας έχει πολλά υποφέρει από τις ψευδολογίες των διαφόρων κ.κ. Ιγνατίου, θα παρακαλούσα το «Ουράνιο Τόξο» να μην αρκεστεί σε τυχόν συγγνώμη του: να προχωρήσει σε δικαστική δίωξη. Έτσι κι αλλιώς, η διάψευσή τους δε δημοσιεύτηκε πουθενά. Ίσως μια δικαστική απόφαση να έχει καλύτερη επικοινωνιακή τύχη.
2. Ο κ. Γιανναράς έχει αποδειχθεί πολλάκις ψευδόμενος. Είναι εκείνος που μας σερβίρισε ότι «στην πλατεία Ομονοίας άκουγα τον κ. Κύρκο να χλευάζει τις γριές και τους γέρους που πιστεύουν ακόμα στον Θεό». Εκείνος που συνειδητά μας προώθησε δήθεν δήλωση του Κίσινγκερ, κατά την οποία πρώτος στόχος της αμερικανικής πολιτικής είναι η… υπονόμευση των πολιτισμικών ριζών του ελληνισμού. Που πλαστογράφησε τον δημοσιογράφο Ρόμπερτ Φισκ. Που παραποίησε δηλώσεις του υφυπουργού Εξωτερικών των HΠA Daniel Fried. Που επιτέθηκε ανοίκεια στα γνωστότερα στελέχη της πολιτικής ζωής: τους κ.κ. Kληρίδη, Σημίτη, Παπανδρέου, Καραμανλή, τη Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς και στα μεγαλύτερα κυπριακά κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Που δήλωσε ότι «Ο θάνατος [των Εβραίων] στα ναζιστικά κρεματόρια ήταν αναψυχή σε σύγκριση [με αυτά που πράττουν οι Ισραηλινοί]».
Το νέο, πρόσφατο χτύπημα του ορθόδοξου εθναμύντορα είχε στόχο την υπουργό παιδείας. Δεν της συγχώρησε ότι δεν απέσυρε το επάρατο βιβλίο ιστορίας της 6ης Δημοτικού. Και θυμήθηκε (Καθημερινή, 15/4/2007) ότι η υπουργός καυχήθηκε από τηλεοράσεως για την αθεΐα της. Σε οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα, αυτό δεν θα ενοχλούσε κανέναν. Στην ανάδελφη δική μας όμως, ο κ. Γιανναράς γνωρίζει ότι είναι έγκλημα καθοσιώσεως. Το διέπραξε όμως το έγκλημα η υπουργός; Η ίδια το διαψεύδει με αγανάκτηση. Και ο κ. Γιανναράς πώς υπερασπίστηκε εαυτόν; Δηλώνοντας ότι: «Την από τηλεοράσεως καύχηση για αθεΐα της κυρίας Γιαννάκου, σε παρελθόντα χρόνο, την πιστοποίησα ως τηλεθεατής». Δεν θυμάται δηλαδή, κατά την προσφιλή του μέθοδο, πότε και πού ακριβώς πιστοποίησε την καύχηση που μετά παρρησίας δημοσιεύει.
Αν υπάρχει κάτι θετικό σ’ αυτές τις αθλιότητες, είναι τούτο: ότι ο ελληνορθόδοξος μύθος είναι τόσο διάτρητος, ώστε να έχει ανάγκη από ψευδολογίες για να στηριχτεί.
