Το γ@μημένο το σύμφωνο συμβίωσης
Κατερίνα Σερέτη, newsit.gr, Δημοσιευμένο: 2015-12-03
Όλοι με κοίταξαν με απορία όταν είπα ότι δεν γνώριζα ότι ο Μηνάς Χατζησάββας ήταν ομοφυλόφιλος. Κι εγώ με την ίδια απορία τους κοίταξα και αναρωτήθηκα γιατί δεν είχε φτάσει στ’ αυτιά μου.
Ίσως, σκέφτηκα, γιατί ο άνθρωπος αυτός δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνει τίποτα για να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας. Ήταν πολύ απλά ένας εξαιρετικός ηθοποιός. Δεν χρειάστηκε επικοινωνιακά κόλπα για να ακουστεί το όνομά του. Ο Μηνάς Χατζησάββας ήταν ένας μεγάλος ηθοποιός που αγαπούσε αυτό που έκανε και αυτό έφτανε.
Χάρηκα τόσο πολύ όταν έμαθα από το στόμα του συντρόφου της ζωής του ότι ήταν μαζί 25 ολόκληρα χρόνια. Ότι τον αγάπησε πολύ και αγαπήθηκε κι εκείνος το ίδιο. Μια αγάπη τόσο μεγάλη που δεν χωράει πουθενά. Μια αγάπη που θα πρέπει να ζηλέψουμε όλοι μας.
Οι άνθρωποι αυτοί, ήταν ζευγάρι για 25 ολόκληρα χρόνια και στο τέλος της ζωής του ενός, ο άλλος δεν μπόρεσε να θρηνήσει όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Δεν μπόρεσε να βυθιστεί στον πόνο του γιατί έπρεπε να αποδείξει ότι δεν υπήρχε άλλος πιο “δικός” για τον Μηνά Χατζησάββα από εκείνον.
Ο Κώστας Φαλελάκης, δεν είχε το δικαίωμα να πάρει ο ίδιος την σορό του ανθρώπου του και να αποφασίσει πως θα γίνει η κηδεία του. Έπρεπε να πάρει χαρτιά και βεβαιώσεις από γιατρούς και αστυνομία. Ο άνθρωπος αυτός που έχει μοιραστεί σχεδόν την μισή ζωή του με τον Μηνά Χατζησάββα δεν έχει το δικαίωμα στα προσωπικά αντικείμενα ή ακόμα και την περιουσία, αν υπάρχει του ανθρώπου του. Του άντρα του!
Η ελληνική κοινωνία δεν αγαπάει αυτό που ονομάζει διαφορετικό. Το μισεί σε πολλές περιπτώσεις. Κι έστω με την μορφή που έχει παρουσιασθεί, αυτό το “γαμημένο σύμφωνο συμβίωσης” όπως το αποκάλεσε δικαίως ο Κώστας Φαλελάκης δεν έχει ψηφισθεί. Δεν έχει γίνει νόμος.
Άνθρωποι που χτίζουν τις ζωές τους μαζί. Που γερνούν μαζί αλλά τυγχάνει να είναι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζονται ακόμα ως ειδική κατηγορία στην χώρα μας που κλείνει υποκριτικά τα μάτια και συνήθως κάνει πως δεν υπάρχουν. Εύχομαι κάποια στιγμή να δοθεί το δικαίωμα και στην χώρα μου σε άντρες και γυναίκες να μπορούν να ζούν ελεύθερα, να αγαπιούνται ελεύθερα και να έχουν όλα τα δικαιώματα που έχουν αυτοί που κάποιοι ονομάζουν “κανονικούς”. Που θα καταλάβουμε ότι η σεξουαλική προτίμηση είναι δικαίωμα. Πρέπει σήμερα όλοι οι σκεπτόμενοι πολίτες της χώρας μας να πουν ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μηνά Χατζησάββα και στον σύντροφο της ζωής του Κώστα Φαλελάκη.
Ίσως, σκέφτηκα, γιατί ο άνθρωπος αυτός δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνει τίποτα για να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας. Ήταν πολύ απλά ένας εξαιρετικός ηθοποιός. Δεν χρειάστηκε επικοινωνιακά κόλπα για να ακουστεί το όνομά του. Ο Μηνάς Χατζησάββας ήταν ένας μεγάλος ηθοποιός που αγαπούσε αυτό που έκανε και αυτό έφτανε.
Χάρηκα τόσο πολύ όταν έμαθα από το στόμα του συντρόφου της ζωής του ότι ήταν μαζί 25 ολόκληρα χρόνια. Ότι τον αγάπησε πολύ και αγαπήθηκε κι εκείνος το ίδιο. Μια αγάπη τόσο μεγάλη που δεν χωράει πουθενά. Μια αγάπη που θα πρέπει να ζηλέψουμε όλοι μας.
Οι άνθρωποι αυτοί, ήταν ζευγάρι για 25 ολόκληρα χρόνια και στο τέλος της ζωής του ενός, ο άλλος δεν μπόρεσε να θρηνήσει όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Δεν μπόρεσε να βυθιστεί στον πόνο του γιατί έπρεπε να αποδείξει ότι δεν υπήρχε άλλος πιο “δικός” για τον Μηνά Χατζησάββα από εκείνον.
Ο Κώστας Φαλελάκης, δεν είχε το δικαίωμα να πάρει ο ίδιος την σορό του ανθρώπου του και να αποφασίσει πως θα γίνει η κηδεία του. Έπρεπε να πάρει χαρτιά και βεβαιώσεις από γιατρούς και αστυνομία. Ο άνθρωπος αυτός που έχει μοιραστεί σχεδόν την μισή ζωή του με τον Μηνά Χατζησάββα δεν έχει το δικαίωμα στα προσωπικά αντικείμενα ή ακόμα και την περιουσία, αν υπάρχει του ανθρώπου του. Του άντρα του!
Η ελληνική κοινωνία δεν αγαπάει αυτό που ονομάζει διαφορετικό. Το μισεί σε πολλές περιπτώσεις. Κι έστω με την μορφή που έχει παρουσιασθεί, αυτό το “γαμημένο σύμφωνο συμβίωσης” όπως το αποκάλεσε δικαίως ο Κώστας Φαλελάκης δεν έχει ψηφισθεί. Δεν έχει γίνει νόμος.
Άνθρωποι που χτίζουν τις ζωές τους μαζί. Που γερνούν μαζί αλλά τυγχάνει να είναι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζονται ακόμα ως ειδική κατηγορία στην χώρα μας που κλείνει υποκριτικά τα μάτια και συνήθως κάνει πως δεν υπάρχουν. Εύχομαι κάποια στιγμή να δοθεί το δικαίωμα και στην χώρα μου σε άντρες και γυναίκες να μπορούν να ζούν ελεύθερα, να αγαπιούνται ελεύθερα και να έχουν όλα τα δικαιώματα που έχουν αυτοί που κάποιοι ονομάζουν “κανονικούς”. Που θα καταλάβουμε ότι η σεξουαλική προτίμηση είναι δικαίωμα. Πρέπει σήμερα όλοι οι σκεπτόμενοι πολίτες της χώρας μας να πουν ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μηνά Χατζησάββα και στον σύντροφο της ζωής του Κώστα Φαλελάκη.
