Ο αστόχαστος μιλιταρισμός του κου Βορίδη

Δεν χρειάζεται βαθιά πολιτική σκέψη για να κατανοήσει κάποιος τις κινήσεις του Ερντογάν.

1. Ο Ερντογάν έχει κατ᾽ επανάληψη διακηρύξει τη φιλοδοξία του να αφήσει πίσω του μια Τουρκία αντάξια του μεγάλου πορθητή της Κωνσταντινούπολης. Την πρώτη μεγάλη ευκαιρία του την έδωσαν οι Δυτικοί οποίοι με την άφρονα πολιτική τους κατά την λεγόμενη “Αραβική Άνοιξη" άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες του σουλτάνου, στο Ιράκ, στη Συρία, στη Λιβύη και πάει λέγοντας για πλήρη γεωπολιτική αναθεώρηση και αναβίωση των νέο-οθωμανικών φιλοδοξιών. Οι θιασώτες του αναθεωρητισμού της ιστορίας στην Τουρκία άδραξαν την ευκαιρία απ᾽ τα μαλλιά.

2. Αυτό βέβαια σημαίνει εκ των πραγμάτων ρήξη με την Κεμαλική παράδοση, όχι τόσο ως ασυμβατότητα του κοσμικού Κεμαλικού κράτους με τη μουσουλμανική παράδοση. Κυρίως ως απόρριψη μιας αντίληψης που θέλει την Τουρκία περιορισμένη στα σύνορα της συμφωνίας τη Λωζάνης και παράγοντας ειρήνης και φιλίας. Συμφωνία που εκλαμβάνεται από μερίδα της Τουρκικής διανόησης και πολιτικής ελίτ ως ήττα που δεν μπορεί να δεχθεί η Τουρκική υπερηφάνεια.

Κατά τούτο και μόνο, η πρόταση του Kου Βορίδη, για μετατροπή της οικίας Κεμάλ σε μουσείο γενοκτονίας τ ου Ελληνισμού, ως αντιπερισπασμό στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, λειτουργεί αντικειμενικά ως διευκόλυνση του μιλιταρισμού του Ερντογάν στην προσπάθειά του να εξαλείψει από την ιστορική μνήμη των Τούρκων την ηττοπαθή Κεμαλική παράδοση και ταυτόχρονα οπορτουνιστικά να παρουσιάσει την πρόταση αυτή ως προσβλητική του Τουρκικού έθνους. Μ᾽ένα σμπάρο δυο τρυγόνια που λέμε…

Ως πρώην γραμματέας της νεολαίας των χουντικών, που παρέδωσαν τη μισή Κύπρο έρμαιο στην Τουρκία, ο τσεκουράτος κος Βορίδης όφειλε να είναι πιο προσεκτικός.

Όσο για το πως οι Ελληνικές και Κυπριακές κυβερνήσεις διευκολύνουν τα σχέδια Ερντογάν, σε μια επόμενη ανάρτηση...