Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του χρηματιστικοποιημένου καπιταλισμού στον 21ου αιώνα είναι, ότι η οικονομική δύναμη έχει μετατοπιστεί από τους στυλοβάτες της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή τους παραγωγούς των αγαθών και τους εμπόρους, στους ρυθμιστές των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας (Globa Value Chains, GVCs) που έχουν στην κατοχή τους άυλα περιουσιακά στοιχεία, όπως πνευματική ιδιοκτησία (Intellectual Property, IP) ή χρηματοοικονομικά μέσα.

Ο Αλέξης Ηρακλείδης είναι ομότιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, συγγραφέας δύο βιβλίων για το Κυπριακό και πέντε βιβλίων στα ελληνικά και στα αγγλικά για την ελληνοτουρκική διένεξη. Το πιο πρόσφατο: το «Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειος. 50+1 όψεις των ελληνοτουρκικών διενέξεων» (Αθήνα, εκδόσεις Θεμέλιο, 2020). Μιλήσαμε μαζί του.

Η διακήρυξη συντάχθηκε και δόθηκε στη δημοσιότητα από την Εκτελεστική Επιτροπή της «ομάδας Σπινέλι»,  μαζί με ευρωβουλευτές από πέντε πολιτικές ομάδες του Ε.Κ. Τη συνυπογράφουν 140 -έως χθες- πολιτικές προσωπικότητες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Μεταξύ αυτών και πλην του Αλέξη Τσίπρα, συνυπογράφουν οι πρώην πρωθυπουργοί Τζιουζέπε Κόντε (Ιταλία), Χοσέ Θαπατέρο και Φελίπε Γκονζάλεθ (Ισπανία), Γκι Φερχόφστατ (Βέλγιο), ο πρώην Ευρωπαίος επίτροπος Χοακίν Αλμούνια, πρώην πρόεδροι του Ευρωκοινοβουλίου όπως ο Μάρτιν Σουλτς και ο Χανς Γκερτ Πέτερινγκ, πρόεδροι ευρωομάδων όπως η Ιράτσε Γκαρθία Πέρεθ, ευρωβουλευτές και βουλευτές των εθνικών Κοινοβουλίων, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και πολλοί ακόμη εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, του επιχειρηματικού κόσμου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από όλη την Ε.Ε.

Λίγα χρόνια μετά τη πτώση του Τείχους (1989) και σχεδόν δύο αιώνες από τη Γαλλική Επανάσταση (1789), όταν και καταχωρίστηκε ιστορικά ο διαχωρισμός Δεξιάς – Αριστεράς, ο Νορμπέρτο Μπόμπιο, με το βιβλίο του «Δεξιά και Αριστερά», θέλησε να αποκωδικοποιήσει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις δύο παρατάξεις.

Κάτι καλό έχει ήδη αποφέρει η πρόταση Μπάιντεν για την προσωρινή κατάργηση των πνευματικών δικαιωμάτων στα εμβόλια COVID: Ανοιξε μια συζήτηση (που δεν γινόταν) για ένα υπαρκτό πρόβλημα: Οτι τα εμβόλια πάνε στις πλούσιες χώρες, αποστρέφονται όμως τις φτωχές. Σε αυτές σημειώνεται δραματική έλλειψη εμβολίων, η οποία προκαλεί καθυστέρηση στους εμβολιασμούς, η καθυστέρηση αφήνει την πανδημία να εξαπλώνεται, η εξάπλωση φέρνει θανάτους και καλλιεργεί το έδαφος για νέες, πιο επικίνδυνες μεταλλάξεις του ιού, που θα πλήξουν και τις ανεπτυγμένες χώρες.

Ένα δελτίο τύπου και μια φωτογραφία, ο επίλογος μιας αρχής που αρνήθηκε να έλθει. Την εμπόδισε η απαξίωση του μηνύματος της κάθε εκδοχής Πρωτομαγιάς.

Τα παράσημα πολλά, και περισσότεροι οι βαθμοφόροι. Μα τα παράσημα δεν τα δίνει πια η αγωνία του εύβουλου πολίτη, αλλά η πειθαρχία του άβουλου κομματικού οπλίτη, με κίνδυνο να καταλήξουν από εύσημα των σημαντικών σε διακριτικά του ασήμαντου.

Προσπαθώ να καταλάβω τις ιαχές και τις θριαμβολογίες των ελληνικών ΜΜΕ, δημοσιογράφων και δημοσιολογούντων για την μεγάλη νίκη στις περιφερειακές εκλογές της Μαδρίτης της συντηρητικής Ισαμπέλ Ντίαθ Αγιούσο, της «βασίλισσας των ταβερνών», με την πανθομολογούμενη «ανέμελη» διαχείριση της πανδημίας την οποία και τα περισσότερα και οι περισσότεροι/ες την χαρακτηρίζουν και ως «η Ισπανίδα Τραμπ»! Άλλωστε και τα συγχαρητήρια από τις πολιτικές ευρωπαϊκές οικογένειες δεν αφήνουν περιθώρια διαφορετικής προσέγγισης! Πρώτος έσπευσε να συγχαρεί ο Ματέο Σαλβίνι!

Οι αναφορές στην ιστορία του οκτάωρου περιορίζονται συνήθως στη θρυλική απεργία του Σικάγου, το 1886, και στα αιτήματα στους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς. Ασφαλώς το αίτημα υπήρχε στο πρόγραμμα των σοσιαλιστών και των εργατικών ενώσεων από τα τέλη του 19ου αιώνα. Αλλά η καθιέρωση και η γενίκευση του οκτάωρου είναι μια άλλη ιστορία.

Στις 6 του Μάη οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, οι νέες και οι νέοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, όλοι και όλες, τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά και στέλνουμε ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση, να μην τολμήσει να φέρει το αντεργατικό έκτρωμα στη βουλή.
ΟΧΙ στην κατάργηση του 8ωρου
ΟΧΙ στη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων
Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία και στην προσωπική και οικογενειακή ζωή είναι δικαίωμα όλων μας

Η πρόταση της ΝΔ για τις θεματικές ενότητες του Ταμείου Ανάκαμψης συνθλίβει την παραγωγική βάση της χώρας και διευρύνει ανισότητες

Αδιαμφισβήτητα μεσούσης της κρίσης η δημιουργία του ταμείου ανάκαμψης από την ΕΕ αποτελεί θετικό γεγονός .Δεδομένου μάλιστα ότι στην «Γερμανική Ευρώπη» κυριαρχούν δυνάμεις που επιδιώκουν την αυτορρύθμιση της αγοράς με θύματα τους αδύναμους κρίκους .

Η πρόοδος δεν βρίσκεται στη μεγέθυνση των εταιρειών ή στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, αλλά στη δικαιοσύνη, στην ισότητα και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Η τεχνολογική πρόοδος δεν σημαίνει τίποτα αν εγκαταλείπει ανθρώπους πίσω. Εταιρείες από τη Σίλικον Βάλεϊ έως τη Σεντσέν υποτιμούν τη σημασία της διαφορετικότητας, τις ζημιές που προκαλούν, την αξία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αλλά πρόοδος υπάρχει όταν κατευθυνόμαστε σε ένα μέλλον δικαιοσύνης και ισότητας, όχι όταν φτιάχνουμε αστραφτερά καινούργια πραγματάκια. Και μετριέται με τη βελτίωση της κατάστασης αυτών που είναι στον πάτο, όχι αυτών που είναι στην κορυφή.

Η πολύπλευρη κρίση σε συνδυασμό με τις προκλήσεις του τεχνολογικού μετασχηματισμού και της πράσινης μετάβασης, ανακατανέμουν την παραγωγική βάση και διαμορφώνουν συνθήκες κοινωνικής ρευστότητας. Η πρόταση που έθεσε σε δημόσια διαβούλευση με τις προγραμματικές θέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αποκτά ιδιαίτερη σημασία γιατί στοιχειοθετεί ένα άλλο μοντέλο παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης.