Περιμένοντας τη γραμμή...

Ψάχνω τη γραμμή, όπως λέγαμε παλιά, αλλά δεν βρίσκω τίποτα. Υπάρχει γραμμή; Και αν υπάρχει, ποιος την ξέρει, να τη μάθουμε κι εμείς. Η γραμμή του κ. Αλαβάνου, ο οποίος δεν αισθάνεται την παραμικρή δέσμευση ως τέως ηγέτης του Συνασπισμού της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων, αλλά ως απλό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, εργάζεται πυρετωδώς για νέες πλατφόρμες και θέσεις, είναι η ανασυγκρότηση μιας αριστεράς, χωρίς φυσικά τον Τσίπρα και τους ανανεωτικούς. Στο μυαλό του, απ’ όσα λέει και καταλαβαίνω, έχει μια μεγάλη αντικαπιταλιστική συσπείρωση με μερικές από τις μικρές ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τα εγκλήματα του δικομματισμού και της κλεπτοκρατίας στην απαξίωση και καταλήστευση της χώρας έχουν παραγραφεί και βασικός στόχος του κινήματος είναι το σύμφωνο σταθερότητας!

ΣΤΟΝ ΣΥΝ δεν υπάρχει συγκεκριμένη γραμμή, αλλά υπόσχονται πως θα υπάρξει στο επικείμενο συνέδριο. Προς το παρόν, λέμε όχι σε όλες τις περικοπές που σχεδιάζει η κυβέρνηση στην κατεύθυνση περιστολής των δημοσίων δαπανών. Για να μην είμαστε άδικοι, είπαμε και ένα ναι: στις περικοπές των αποζημιώσεων των βουλευτών. Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει γραμμή να στηρίζει τα οικονομικά μέτρα, αλλά με τρόπο που να μην αναλαμβάνει και μεγάλο πολιτικό κόστος. Ο Καρατζαφέρης πηγαίνει βλέποντας και κάνοντας και άμα δεν του βγαίνουν τα οικονομικά, το γυρίζει εύκολα στους μετανάστες και καθαρίζει. Η μόνη γραμμή που υπάρχει τελικά είναι της κ. Παπαρήγα. Να σκάσει και να πλαντάξει ο καπιταλισμός, δεν μας νοιάζει καθόλου. Όλα θα λυθούν στον σοσιαλισμό. Και ο σύντροφος που εργάζεται σε μια ιδιωτική εταιρεία που θα χρεοκοπήσει; Παράπλευρη απώλεια.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε; Είναι σαφές λόγω χρεών, εφόσον είσαι μέλος της Ε.Ε. και της ευρωζώνης, πως πρέπει να πάρεις μέτρα εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών, να περιορίσεις τις σπατάλες, τις κλεψιές και τις αρπαγές του δημοσίου πλούτου και παράλληλα να αυξήσεις τα έσοδα. Αφού λοιπόν η αριστερά δεν συμφωνεί με τα συγκεκριμένα μέτρα της κυβέρνησης, υπερασπιζόμενη τα λαϊκά εισοδήματα, είναι υποχρεωμένη να καταθέσει και προτάσεις για εναλλακτικές λύσεις, για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να περιοριστεί το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Ακόμα και όσοι υποστηρίζουν πως πρέπει να να καταργηθούν αυτά, τα λόγω του κοινού νομίσματος δεσμευτικά όρια, υποθέτω πως είναι υποχρεωμένοι να εξηγήσουν, αν δανειστούμε ακόμα περισσότερα χρήματα, πώς και ποιος θα τα αξιοποιήσει, για να αρχίσει η ελληνική οικονομία να αναπτύσσεται και να μπορούμε ταχύτερα να αποπληρώνουμε τα δανεικά. Αν ούτε αυτό έχουν στο μυαλό τους, τότε πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως τελικά εργάζονται ή στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορούν για την ολοκληρωτική χρεωκοπία της χώρας. Μα δεν θα καταρρεύσει η χώρα, αλλά ο καπιταλισμός, μπορεί να σου πουν. Εντάξει άμα είναι έτσι. Ας μείνω και μερικά χρόνια άνεργος.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ είναι εξαιρετικά σοβαρά. Ο κ. πρωθυπουργός, για όσους δεν το αντιλήφθηκαν την Πέμπτη, άνοιξε την πόρτα στο ΔΝΤ με σκοπό να τρομάξει τους Έλληνες για να δεχτούν την άγρια λιτότητα. Δεσμεύτηκε μάλιστα πως θα παίρνει διαρκώς μέτρα, όσα και αν χρειαστούν, μέχρι η χώρα να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε! Και επειδή δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που να γνωρίζει τις δυνατότητες και ικανότητες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και να πιστεύει ότι τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί, ως plan B, αρκούν για να περιοριστεί το έλλειμμα στο 8% του ΑΕΠ το 2010, η είσοδος σε μια εφιαλτική, παρατεταμένη περίοδο με μεγάλη μείωση του εισοδήματος, και φυσικά της κατανάλωσης, είναι ουσιαστικά γεγονός. Καθώς μάλιστα σοβαροί σχεδιασμοί για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες δεν υπάρχουν από κανέναν, η οικονομική κρίση θα φουντώσει την ανεργία, θα περιορίσει την οικονομική δραστηριότητα και θα ακυρώσει ουσιαστικά όλα τα σχέδια της κυβέρνησης για είσπραξη φόρων, αφού η φορολογητέα ύλη θα συρρικνωθεί δραματικά.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ δεν έχει προετοιμάσει τον ελληνικό λαό για τέτοιου είδους εξελίξεις, γιατί ούτε ο ίδιος είχε κατανοήσει το πραγματικό μέγεθος και τις δυσκολίες. Η μονοδιάστατη οικονομική πολιτική που εφαρμόζει είναι τελικά μονόδρομος για το ΔΝΤ. Σε αυτές τις συνθήκες κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρυφτεί. Όσοι μάλιστα νομίζουν ότι από τα συντρίμμια της οικονομικής κρίσης, με εξαπλωμένη τη μιζέρια και τη φτώχεια, θα προκύψουν αριστερές λύσεις είναι βαθιά νυχτωμένοι. Το μέλλον της αριστεράς στον 21ο αιώνα εξαρτάται από τη σύλληψη και διατύπωση εναλλακτικών προτάσεων και για την τρέχουσα κρίση, την ανάπτυξη και ευημερία της χώρας, της πραγματικής οικονομίας και του κοινωνικού κράτους, με νέα δυναμική και παραγωγική διάρθρωση για ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες.

d.xristou@avgi.gr