Η μεγάλη περιπέτεια του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά τη διπλή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στις εκλογές του 2023 ήταν σαφές ότι το κόμμα χρειαζόταν επανεκκίνηση. Ο πρόεδρός του Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε την ευθύνη που του αναλογούσε και παραμέρισε για να τη διευκολύνει. Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκε σε ένα νέο, λαμπερό, εναλλακτικό ως προς τη σεξουαλική ετεροκανονικότητα πρόσωπο με εντολή την ανανέωση και την επανεκκίνηση του κόμματος με στόχο την εκ νέου διεκδίκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Ο Στέφανος Κασσελάκης έπεισε την πλειοψηφία των μελών και των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορούσε να αλλάξει το κόμμα και να νικήσει τον Μητσοτάκη.

Και εκεί ξεκίνησε μια μεγάλη περιπέτεια.

Ακραία παραπολιτική και lifestyle αντί για πολιτική. Και όπου πολιτική, διαρκείς δεξιοαριστερές εναλλαγές: και με το Ισραήλ και με την Παλαιστίνη, και με το κεφάλαιο και με τους εργαζομένους, και με τον εθνικισμό και με τις Πρέσπες, και με τους «νοικοκυραίους» και με τα δικαιώματα, κ.λπ. κ.λπ.

Διασπάσεις και απειλούμενες διασπάσεις. Ο νέος μας πρόεδρος δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς εσωτερικούς εχθρούς. Και είχε εξαιρετική ικανότητα να τους δημιουργεί και μετά να τους σπρώχνει στην έξοδο. Τα κατάφερε αρχικά και με την «Ομπρέλα» και με τους «6+6» που συγκρότησαν τη Νέα Αριστερά. Και – το κυριότερο – έστειλε και πολλούς στα σπίτια τους.

Παραβίαση των συλλογικών αποφάσεων, υποτίμηση των συλλογικών οργάνων και επίκληση των μελών για τη βούληση των οποίων αυτοχριζόταν ερμηνευτής. Στην πραγματικότητα ήθελε να λειτουργεί ανεξέλεγκτα ελέω μελών που δεν θα είχαν φωνή. Οι προτάσεις του για τις καταστατικές αλλαγές ήταν χαρακτηριστικές της παραπάνω αντίληψης.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν τον πτόησε. Δεν τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι όσοι και όσες τρέχουν να βγάλουν σέλφι μαζί του δεν προτίθενται να τον ψηφίσουν. Δεν μπήκε στον κόπο να αναρωτηθεί αν κάπου έκανε λάθος. Το βάφτισε θετικό το αποτέλεσμα και με διαρροές το απέδωσε στους υπονομευτές. Είχαν βρεθεί οι νέοι εσωτερικού εχθροί που διαρκώς ξεφύτρωναν παντού. Στην Πολιτική Γραμματεία, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στο προεδρείο της, στην Κεντρική Επιτροπή και σε κάποιες νομαρχιακές που δεν ανταποκρίνονταν στα κελεύσματα του προέδρου.

Ηταν ευτύχημα που υπήρξε αντίδραση σε αυτόν τον κατήφορο. Το αποτέλεσμα της πρότασης μομφής κατά του Στέφανου Κασσελάκη απέδειξε ότι υπάρχει ελπίδα. Τα πράγματα για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά γενικότερα παραμένουν εξαιρετικά δύσκολα. Ακόμα και στη θετική περίπτωση που υπάρξει αναστροφή, ο ανήφορος εκτιμώ ότι θα είναι επίπονος και θα πάρει χρόνο. Δεν υπάρχει ωστόσο άλλη λύση. Αν θέλουμε να υπάρξει προοδευτική αντιπολίτευση και εναλλακτική κυβερνητική λύση. Δεν γίνεται χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Με όλα του τα λάθη και τις περιπέτειες είναι απαραίτητος.