Ο ίδιος λαός είναι. Αλλά…

Το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα από την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου. Οι αλαζόνες που απειλούν με τρίτες εκλογές αν δεν πάρουν αυτοδυναμία στις 25 Ιουνίου είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να δώσουν βάση στα ευρήματα της έρευνας.

Χαλάει την ειδυλλιακή εικόνα που έχουν φτιάξει με πλαστογραφίες, απάτες, διαστρεβλώσεις και οικονομικά του σχοινιού και του παλουκιού για να τρομοκρατήσουν τους ψηφοφόρους και να τους παρασύρουν για δεύτερη φορά στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας.

Οι πολίτες που προτιμούν για την ενημέρωσή τους τα μέσα που είναι στρατευμένα υπέρ της Δεξιάς θα μάθουν για τα περιφερειακά ζητήματα της έρευνας και πρέπει να ψάξουν σε εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης για να δουν πώς περιγράφουν την κατάσταση στην Ελλάδα.

Η αγωνία των Ελλήνων είναι έκδηλη και διατυπώνεται σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε ερώτηση της έρευνας του Ευρωβαρόμετρου. Το 82% δηλώνει ότι έχει δυσκολίες να πληρώσει λογαριασμούς, ενώ μόλις το 22% υποστηρίζει τις επιλογές της Ε.Ε. για την οικονομική και κοινωνική ανάταξη. Το 85% απαντάει ότι είναι εντελώς δυσαρεστημένο με τα μέτρα που έχει λάβει η ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια. Πολύ αρνητική είναι και η άποψη για την Ε.Ε. σε σχέση με το ίδιο θέμα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς τα κράτη-μέλη, που είχαν προαναγγελθεί εδώ και καιρό, αλλά πλέον επισημοποιούνται, καταγράφουν ότι μετά τον Σεπτέμβριο η κατάσταση μόνο χειρότερη μπορεί να γίνει. Κι αυτό γιατί η Κομισιόν ζητά να μπει τέλος στα έκτακτα μέτρα στήριξης για την ενεργειακή κρίση.

Προσθέστε την πίεση που ασκεί η Γερμανία για επιστροφή στο καθεστώς του Συμφώνου Σταθερότητας, δηλαδή στη λιτότητα την οποία οι νεοφιλελεύθεροι αποκαλούν δημοσιονομική ισορροπία (οι γλυκερές εξιδανικεύσεις είναι κανόνας για την άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς εκπροσώπους της). Προσθέστε τη σύσταση (μάλλον για εντολή πρόκειται) της Κομισιόν προς την επόμενη κυβέρνηση για διεύρυνση της φορολογικής βάσης (δεν χρειάζεται να διαθέτεις αχαλίνωτη φαντασία για να καταλάβεις τι εννοεί ο… ποιητής).

Προσθέστε επίσης την ανάποδη πορεία που έχουν πάρει τα κρίσιμα οικονομικά μεγέθη (π.χ. το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών), το δημόσιο χρέος (δεύτεροι στον κόσμο), το ιδιωτικό χρέος, τα «κόκκινα» δάνεια που βρίσκονται στα χέρια των αδίστακτων funds, το πρόβλημα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας που συνεχώς διογκώνεται, παρά τις μεγαλόστομες τιποτολογίες των στελεχών του επιτελείου της Δεξιάς, και θα έχετε την εικόνα του μεσίστιου οικονομικού μέλλοντος που έρχεται για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.

Μπουκάρει φουριόζικα στο μυαλό ο εισβολέας που καραδοκούσε: «Αν ισχύουν όλα τα παραπάνω –να δεχτώ ότι τα στοιχεία είναι πεισματάρικα και δεν τα αμφισβητούν οι σοβαροί παρατηρητές–, γιατί η Νέα Δημοκρατία πήρε 40% στις εκλογές του Μαΐου και απ’ ό,τι φαίνεται δεν θα απειληθεί σοβαρά στις εκλογές της 25ης Ιουνίου; Γιατί οι ψηφοφόροι, αντί να την τιμωρήσουν, την επιδοκίμασαν; Εξαπατήθηκαν; Αλλος λαός ψήφισε στις 21η Μαΐου, άλλος λαός πήρε μέρος στην έρευνα του βαρόμετρου;».

Μια απάντηση έδωσε το χθεσινό κύριο άρθρο της «Εφημερίδας των Συντακτών». Αντιγράφω: «Ο ίδιος λαός είναι, ταλαντευόμενος ανάμεσα στην οργή της τραγωδίας των Τεμπών και στην ελπίδα να αφήσει πίσω μια δωδεκαετία μαυρίλας. Ενας λαός που βασανίζεται από αντιφάσεις, αμφιθυμίες και συγχύσεις. Από την άποψη αυτή, είναι πέρα για πέρα ακριβές το άλλο κλισέ των ημερών: οι κάλπες είναι άδειες». Κοντός ψαλμός αλληλούια.