Χωρίς αφήγημα ο Ερντογάν

Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι ο Ερντογάν ξέχασε ότι το κόμμα του το ΑΚΡ δεν ήλθε στην εξουσία το 2002 υποσχόμενο στους ψηφοφόρους μια Οθωμανική Αυτοκρατορική Παλινόρθωση.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις το ΑΚΡ καταγράφει ποσοστό 36% και το ΜΗΡ 8%, με άλλα λόγια δηλαδή και τα δύο κόμματα μαζί δεν εξασφαλίζουν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, μια φθορά που είναι βέβαιο ότι θα διογκωθεί στα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι τις Εκλογές του 2023.

Το αφήγημα του Ερντογάν την τελευταία δεκαετία παραμένει σταθερό και δεν είναι άλλο από την διασφάλιση για την Τουρκία μιας γεωπολιτικής αναβάθμισης ανάλογης με την οικονομική της ανάπτυξη τις τελευταίες δύο δεκαετίες που της διασφάλισε την συμμετοχή της στην Ομάδα των G-20.

Έτσι συνεχίζει ο Ερντογάν στο αφήγημα του έγινα απειλή για τα συμφέροντα των Σταυροφόρων της Δύσης που προσπάθησαν να με ανατρέψουν με την συνωμοσία των πολυπλόκαμων δικτύων του εγκαταστημένου από το 1999 στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ Ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν με αποκορύφωμα το αποτυχημένο πραξικόπημα στα μέσα Ιουλίου του 2016.

Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι ο Ερντογάν ξέχασε ότι το κόμμα του το ΑΚΡ δεν ήλθε στην εξουσία το 2002 υποσχόμενο στους ψηφοφόρους μια Οθωμανική Αυτοκρατορική Παλινόρθωση.

Ο Ερντογάν και το ΑΚΡ κάλυψαν το κενό της εξαφάνισης των τριών κομμάτων που στήριξαν την σκληρή δημοσιονομική εξυγίανση που επέβαλλε το ΔΝΤ στα τέλη της δεκαετίας του 90.

Το κόμμα της Μητέρας Πατρίδας του Γιλμάζ, το κόμμα του Ορθού Δρόμου της Τσιλέρ και η Δημοκρατική Αριστερά του Ετζεβίτ έμειναν εκτός Βουλής στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2002 πληρώνοντας την στήριξη τους στον Τσάρο της Οικονομίας Κεμάλ Ντερβίς που υλοποίησε την σκληρή συνταγή εξυγίανσης που επέβαλλε το ΔΝΤ.

«Όπως ήλθαν έτσι θα φύγουν» η φράση αυτή αποδίδεται στον Κεμάλ όταν στα τέλη του 1918 κατέπλευσαν οι Στόλοι των Νικητών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στον Βόσπορο.

Μια φράση που συμπυκνώνει την συνεχή δημοσκοπική φθορά του Ερντογάν και του ΑΚΡ, αλλά και του ήσσονος εταίρου στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ακροδεξιού εθνικιστικού ΜΗΡ του Μπαχτσελί.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις το ΑΚΡ καταγράφει ποσοστό 36% και το ΜΗΡ 8%, με άλλα λόγια δηλαδή και τα δύο κόμματα μαζί δεν εξασφαλίζουν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, μια φθορά που είναι βέβαιο ότι θα διογκωθεί στα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι τις Εκλογές του 2023.

Η καταστροφική οικονομική συγκυρία σε συνδυασμό με τις παρενέργειες της Πανδημίας αλλά και την αβεβαιότητα στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας κλειδώνουν με τα σημερινά δεδομένα την προοπτική μη αντιστρέψιμης φθοράς του ΑΚΡ.

Μια σκληρή δημοσιονομική πολιτική σε συνδυασμό με την υποστολή των περιφερειακών φιλοδοξιών θα φωτίσει τον Ερντογάν χωρίς αφήγημα για το παρόν και χωρίς όραμα για το μέλλον.

Με τα παραπάνω δεδομένα ο πειρασμός της φυγής προς τα εμπρός με ελεγχόμενες κρίσεις εντός και εκτός συνόρων είναι υπαρκτός , αποτελεί το τελευταίο χαρτί του Ερντογάν στην προσπάθεια του να ανακόψει την φθορά με αιφνιδιαστική προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

Τα παραπάνω δίνουν το μετρό των αντιφάσεων στις οποίες έχει αυτοεγκλωβισθεί ο Ερντογάν καθώς πολύ συχνά κρίσεις που σχεδιάζονται ως ελεγχόμενες γίνονται ανεξέλεγκτες με οδυνηρές οικονομικές παρενέργειες.

Αυτά τα γνωρίζουν στην Ουάσιγκτον, στην Μόσχα , στο Παρίσι και στο Βερολίνο, με το τελευταίο να μην έχει άλλη επιλογή από τον κατευνασμό του Ερντογάν με στόχο να μην διεξαχθούν οι Γερμανικές Εκλογές στα τέλη Σεπτεμβρίου στην σκιά μιας νέας προσφυγικής κρίσης.