Το αφήγημα Μπάιντεν
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2021-02-15
Συμμαχία των δημοκρατών εναντίον του αυταρχισμού εντός και εκτός συνόρων.
Μετά την αθώωση Τραμπ από τη Γερουσία, το παραπάνω αφήγημα θα είναι απ’ ό,τι φαίνεται η επιλογή του Μπάιντεν για νομιμοποίηση των επιλογών του Λευκού Οίκου εντός και εκτός συνόρων.
Ηδη η σχετική συζήτηση έχει αρχίσει με αφορμή τον προβληματισμό για τη διεύρυνση του G-7 με την προσχώρηση της Ινδίας, της Αυστραλίας και της Νότιας Κορέας και ενδεχόμενη μετονομασία της ομάδας σε D-10 (Δεκάδα των Δημοκρατιών).
Η αντιμετώπιση του πολιτικά παρόντος τραμπισμού και η ταυτόχρονη δραστηριοποίηση της Ουάσινγκτον ως ηγέτιδας δύναμης της Δύσης είναι βέβαιο ότι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν νομιμοποιητικά σε σχέση συγκοινωνούντων δοχείων.
Ενας είναι λοιπόν ο εχθρός, ο αυταρχισμός εντός και εκτός συνόρων.
Ετσι μπορούν να αθροιστούν ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ και ενδεχομένως ο Ερντογάν για να διατυπωθεί ένα νέο αντιαυταρχικό αφήγημα το οποίο να συντηρεί την απειλή ενός κοινού αντίπαλου δέους εντός και εκτός συνόρων.
Ετσι εξυπηρετείται η ανάγκη αντιμετώπισης του τραμπισμού ως απειλής για τη δημοκρατία και η ταυτόχρονη πολιτική ανάσχεσης των δυο αυταρχικών μεγάλων δυνάμεων: της Ρωσίας του Πούτιν και της Κίνας του Σι Τζινπίνγκ.
Πρόκειται για μία αμφίβολης αποτελεσματικότητας προσπάθεια ομοιογενοποίησης εσωτερικών και εξωτερικών προκλήσεων.
Ο Τραμπ μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής, κατά κύριο λόγο μέσω της αντιμετώπισης της πανδημίας και των επιπτώσεών της στη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και όχι με την επιμονή στην απαξίωσή του ως καθ’ υποτροπήν παραβάτη της πολιτικής ορθότητας.
Η κοινή αντιμετώπιση σε επικοινωνιακό επίπεδο της Ρωσίας και της Κίνας ως αυταρχικών καθεστώτων αποβλέπει στην αποτροπή συγκλίσεων της Ε.Ε. με τη Μόσχα και των κρατών της Ασίας-Ειρηνικού με το Πεκίνο, που θα συρρίκνωναν την ηγεμονική εμβέλεια των ΗΠΑ.
Η ιδεολογικοποίηση του γεωπολιτικού ωμού ρεαλισμού ως μάχης κατά του αυταρχισμού ενισχύει την πιο επικίνδυνη δυναμική σύγκλισης στην Ευρασία: αυτήν μεταξύ Κίνας και Ρωσίας, η οποία κάθε άλλο παρά αυτονόητη είναι.
Μετά την αθώωση Τραμπ από τη Γερουσία, το παραπάνω αφήγημα θα είναι απ’ ό,τι φαίνεται η επιλογή του Μπάιντεν για νομιμοποίηση των επιλογών του Λευκού Οίκου εντός και εκτός συνόρων.
Ηδη η σχετική συζήτηση έχει αρχίσει με αφορμή τον προβληματισμό για τη διεύρυνση του G-7 με την προσχώρηση της Ινδίας, της Αυστραλίας και της Νότιας Κορέας και ενδεχόμενη μετονομασία της ομάδας σε D-10 (Δεκάδα των Δημοκρατιών).
Η αντιμετώπιση του πολιτικά παρόντος τραμπισμού και η ταυτόχρονη δραστηριοποίηση της Ουάσινγκτον ως ηγέτιδας δύναμης της Δύσης είναι βέβαιο ότι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν νομιμοποιητικά σε σχέση συγκοινωνούντων δοχείων.
Ενας είναι λοιπόν ο εχθρός, ο αυταρχισμός εντός και εκτός συνόρων.
Ετσι μπορούν να αθροιστούν ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ και ενδεχομένως ο Ερντογάν για να διατυπωθεί ένα νέο αντιαυταρχικό αφήγημα το οποίο να συντηρεί την απειλή ενός κοινού αντίπαλου δέους εντός και εκτός συνόρων.
Ετσι εξυπηρετείται η ανάγκη αντιμετώπισης του τραμπισμού ως απειλής για τη δημοκρατία και η ταυτόχρονη πολιτική ανάσχεσης των δυο αυταρχικών μεγάλων δυνάμεων: της Ρωσίας του Πούτιν και της Κίνας του Σι Τζινπίνγκ.
Πρόκειται για μία αμφίβολης αποτελεσματικότητας προσπάθεια ομοιογενοποίησης εσωτερικών και εξωτερικών προκλήσεων.
Ο Τραμπ μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής, κατά κύριο λόγο μέσω της αντιμετώπισης της πανδημίας και των επιπτώσεών της στη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και όχι με την επιμονή στην απαξίωσή του ως καθ’ υποτροπήν παραβάτη της πολιτικής ορθότητας.
Η κοινή αντιμετώπιση σε επικοινωνιακό επίπεδο της Ρωσίας και της Κίνας ως αυταρχικών καθεστώτων αποβλέπει στην αποτροπή συγκλίσεων της Ε.Ε. με τη Μόσχα και των κρατών της Ασίας-Ειρηνικού με το Πεκίνο, που θα συρρίκνωναν την ηγεμονική εμβέλεια των ΗΠΑ.
Η ιδεολογικοποίηση του γεωπολιτικού ωμού ρεαλισμού ως μάχης κατά του αυταρχισμού ενισχύει την πιο επικίνδυνη δυναμική σύγκλισης στην Ευρασία: αυτήν μεταξύ Κίνας και Ρωσίας, η οποία κάθε άλλο παρά αυτονόητη είναι.
