Κυβέρνηση προσαρμογής
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2021-06-04
Ο ετερόκλητος κυβερνητικός συνασπισμός που σχημάτισε ο Λαπίντ με κύριο αν όχι μόνο κοινό πολιτικό παρονομαστή τον τερματισμό της μακράς θητείας Νετανιάχου στην ηγεσία του Ισραήλ, εκ πρώτης όψεως μοιάζει καταδικασμένος να διασπαστεί αν και όταν η πίεση των ΗΠΑ οδηγήσει στην αναζήτηση συνολικής λύσης για το Παλαιστινιακό.
Όμως η νέα κυβέρνηση του Ισραήλ δεν έχει εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα να συνεχίσει την πολιτική ακινησίας του Νετανιάχου, καθώς η πρόσφατη ανάφλεξη στη Γάζα επανιεράρχησε τις προτεραιότητες της πολιτικής των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.
Στην Ουάσινγκτον γνωρίζουν πλέον πολύ καλά ότι η όποια εξομάλυνση και πολύ περισσότερο προσέγγιση με την Τεχεράνη, καθώς και προσδοκώμενη συνεπακόλουθη πολιτική διευθέτηση τερματισμού της σύγκρουσης στη Συρία θα είναι στον αέρα αν δεν προωθηθεί ταυτόχρονα η επίλυση του Παλαιστινιακού στη βάση της φόρμουλας των δύο κρατών.
Στον Λευκό Οίκο δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν ως θεατές την επόμενη ανάφλεξη όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στο ντε φάκτο κράτος της φιλοϊρανικής Χεζμπολά στον Νότιο Λίβανο.
Τηρουμένων των αναλογιών η σημερινή συγκυρία στην ευρύτερη Μέση Ανατολή παραπέμπει στην επόμενη μέρα της Καταιγίδας της Ερήμου την άνοιξη του 1991, όταν ο Μπους πατήρ και ο Μπέικερ δρομολόγησαν την αναζήτηση συνολικής επίλυσης της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης στη διάσκεψη της Μαδρίτης τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Ο Νετανιάχου όχι μόνο συγκρούστηκε σκληρά μετά το 2012 με τον Ομπάμα για την αντιμετώπιση του Ιράν, αλλά επηρέασε σε αποφασιστικό βαθμό τις επιλογές της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία ανέδειξε σε επείγουσα στρατηγική προτεραιότητα τη διαμόρφωση μιας μεσανατολικής συσπείρωσης απέναντι στις περιφερειακές φιλοδοξίες της Τεχεράνης.
Η ετερόκλητης σύνθεσης, από ακροδεξιούς εθνικιστές μέχρι Άραβες του Ισραήλ, κυβέρνηση Λαπίντ-Μπένετ είναι λογικό να είναι πιο δεκτική στις αμερικανικές πιέσεις από ό,τι ο Νετανιάχου.
Ειδικότερα ο πρωθυπουργός της πρώτης συμπεφωνημένης διετίας Μπένετ γνωρίζει ότι αν χρεωθεί την ευθύνη μιας πέμπτης σε μια διετία εκλογικής αναμέτρησης θα υποστεί σημαντική καθίζηση του ποσοστού του.
Όλα τα παραπάνω υπό την αίρεση ότι μέχρι την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή οι παρασκηνιακές δολοπλοκίες του Νετανιάχου δεν θα έχουν αποδομήσει την ετερόκλητη πλειοψηφία που συνέθεσαν οι αντίπαλοί του.
Όμως η νέα κυβέρνηση του Ισραήλ δεν έχει εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα να συνεχίσει την πολιτική ακινησίας του Νετανιάχου, καθώς η πρόσφατη ανάφλεξη στη Γάζα επανιεράρχησε τις προτεραιότητες της πολιτικής των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.
Στην Ουάσινγκτον γνωρίζουν πλέον πολύ καλά ότι η όποια εξομάλυνση και πολύ περισσότερο προσέγγιση με την Τεχεράνη, καθώς και προσδοκώμενη συνεπακόλουθη πολιτική διευθέτηση τερματισμού της σύγκρουσης στη Συρία θα είναι στον αέρα αν δεν προωθηθεί ταυτόχρονα η επίλυση του Παλαιστινιακού στη βάση της φόρμουλας των δύο κρατών.
Στον Λευκό Οίκο δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν ως θεατές την επόμενη ανάφλεξη όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στο ντε φάκτο κράτος της φιλοϊρανικής Χεζμπολά στον Νότιο Λίβανο.
Τηρουμένων των αναλογιών η σημερινή συγκυρία στην ευρύτερη Μέση Ανατολή παραπέμπει στην επόμενη μέρα της Καταιγίδας της Ερήμου την άνοιξη του 1991, όταν ο Μπους πατήρ και ο Μπέικερ δρομολόγησαν την αναζήτηση συνολικής επίλυσης της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης στη διάσκεψη της Μαδρίτης τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Ο Νετανιάχου όχι μόνο συγκρούστηκε σκληρά μετά το 2012 με τον Ομπάμα για την αντιμετώπιση του Ιράν, αλλά επηρέασε σε αποφασιστικό βαθμό τις επιλογές της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία ανέδειξε σε επείγουσα στρατηγική προτεραιότητα τη διαμόρφωση μιας μεσανατολικής συσπείρωσης απέναντι στις περιφερειακές φιλοδοξίες της Τεχεράνης.
Η ετερόκλητης σύνθεσης, από ακροδεξιούς εθνικιστές μέχρι Άραβες του Ισραήλ, κυβέρνηση Λαπίντ-Μπένετ είναι λογικό να είναι πιο δεκτική στις αμερικανικές πιέσεις από ό,τι ο Νετανιάχου.
Ειδικότερα ο πρωθυπουργός της πρώτης συμπεφωνημένης διετίας Μπένετ γνωρίζει ότι αν χρεωθεί την ευθύνη μιας πέμπτης σε μια διετία εκλογικής αναμέτρησης θα υποστεί σημαντική καθίζηση του ποσοστού του.
Όλα τα παραπάνω υπό την αίρεση ότι μέχρι την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή οι παρασκηνιακές δολοπλοκίες του Νετανιάχου δεν θα έχουν αποδομήσει την ετερόκλητη πλειοψηφία που συνέθεσαν οι αντίπαλοί του.
