Ο μοιραίος Σαρκοζί
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2021-12-02
Η γαλλική Δεξιά και κατά κύριο λόγο η γκολική είχε μέχρι το 2007 την πιο σαφή και αδιαμφισβήτητη διαχωριστική γραμμή από την Ακροδεξιά σε όλες της τις εκφάνσεις.
Η γαλλική Δεξιά υπό την ηγεσία του Ντε Γκολ είχε λογαριασμούς αίματος με την Ακροδεξιά:
● Από τη γερμανική κατοχή, 1940-44, όταν η Ακροδεξιά στήριξε την κατοχική κυβέρνηση του Βισί υπό τον Πετέν, την ώρα που ο Ντε Γκολ συνέχιζε την ένοπλη αντίσταση εντός και εκτός Γαλλίας.
● Από τον Πόλεμο της Αλγερίας, όταν ο Ντε Γκολ αποδέχτηκε ως αναπόφευκτη την ανεξαρτησία της χώρας, με την Ακροδεξιά να οργανώνει εναντίον του πραξικοπήματα και απόπειρες δολοφονίας.
Μέχρι που ήλθε την άνοιξη του 2002 η γαλλική 21η Απριλίου, όταν το βράδυ του πρώτου γύρου της προεδρικής εκλογής ο θεωρούμενος μέχρι τότε βασικός αντίπαλος του Σιράκ, ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης της πληθυντικής Αριστεράς Ζοσπέν, αποκλείστηκε από τον δεύτερο γύρο καθώς ο ηγέτης του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Ζαν Μαρί Λεπέν ήλθε δεύτερος!
Πώς διεμβολίζεται η Ακροδεξιά πριν αποκτήσει δυναμική εξουσίας;
Η απάντηση του Σιράκ ήταν σαφής, με σκληρή καταγγελία και αντιπαράθεση με τη ρητορική και με την ατζέντα της.
Δείγμα γραφής της γραμμής Σιράκ ήταν και η κινητοποίηση της Γαλλίας ώστε να υπάρξει πολιτική απομόνωση της Αυστρίας στην Ε.Ε. των 15, όταν ο δεξιός καγκελάριος Σούσελ ανέδειξε σε κυβερνητικό του εταίρο τον ακροδεξιό Χάιντερ.
Ο Σαρκοζί, που δεν έκρυβε τις προεδρικές του φιλοδοξίες, επέλεξε την ανατροπή, δηλαδή την υιοθέτηση της σκληρής κατασταλτικής ρητορικής της Ακροδεξιάς με στόχο να τη διεμβολίσει και να την εμποδίσει να αποκτήσει δυναμική εξουσίας.
Πράγματι, στις εκλογές του 2007 ο Σαρκοζί εξελέγη πρόεδρος και τα ποσοστά της ακροδεξιάς συρρικνώθηκαν.
Με μια όμως δραματική παράπλευρη απώλεια, τη νομιμοποίηση ως κανονικότητας της εμπρηστικής και ρατσιστικής ρητορικής τότε του Ζαν Μαρί Λεπέν, στη συνέχεια της Μαρίν Λεπέν και σήμερα του Ερίκ Ζεμούρ.
Ο Σαρκοζί, που περιμένει τώρα τη δίκη του στο Εφετείο για να μάθει αν θα πάει φυλακή ή θα εκτίσει την ποινή του με κατ’ οίκον περιορισμό φορώντας βραχιολάκι, για το μαύρο ταμείο της προεκλογικής του εκστρατείας του 2012, ήταν ο μοιραίος άνθρωπος για τη χώρα του και για την παράταξή του.
Η γαλλική Δεξιά υπό την ηγεσία του Ντε Γκολ είχε λογαριασμούς αίματος με την Ακροδεξιά:
● Από τη γερμανική κατοχή, 1940-44, όταν η Ακροδεξιά στήριξε την κατοχική κυβέρνηση του Βισί υπό τον Πετέν, την ώρα που ο Ντε Γκολ συνέχιζε την ένοπλη αντίσταση εντός και εκτός Γαλλίας.
● Από τον Πόλεμο της Αλγερίας, όταν ο Ντε Γκολ αποδέχτηκε ως αναπόφευκτη την ανεξαρτησία της χώρας, με την Ακροδεξιά να οργανώνει εναντίον του πραξικοπήματα και απόπειρες δολοφονίας.
Μέχρι που ήλθε την άνοιξη του 2002 η γαλλική 21η Απριλίου, όταν το βράδυ του πρώτου γύρου της προεδρικής εκλογής ο θεωρούμενος μέχρι τότε βασικός αντίπαλος του Σιράκ, ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης της πληθυντικής Αριστεράς Ζοσπέν, αποκλείστηκε από τον δεύτερο γύρο καθώς ο ηγέτης του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Ζαν Μαρί Λεπέν ήλθε δεύτερος!
Πώς διεμβολίζεται η Ακροδεξιά πριν αποκτήσει δυναμική εξουσίας;
Η απάντηση του Σιράκ ήταν σαφής, με σκληρή καταγγελία και αντιπαράθεση με τη ρητορική και με την ατζέντα της.
Δείγμα γραφής της γραμμής Σιράκ ήταν και η κινητοποίηση της Γαλλίας ώστε να υπάρξει πολιτική απομόνωση της Αυστρίας στην Ε.Ε. των 15, όταν ο δεξιός καγκελάριος Σούσελ ανέδειξε σε κυβερνητικό του εταίρο τον ακροδεξιό Χάιντερ.
Ο Σαρκοζί, που δεν έκρυβε τις προεδρικές του φιλοδοξίες, επέλεξε την ανατροπή, δηλαδή την υιοθέτηση της σκληρής κατασταλτικής ρητορικής της Ακροδεξιάς με στόχο να τη διεμβολίσει και να την εμποδίσει να αποκτήσει δυναμική εξουσίας.
Πράγματι, στις εκλογές του 2007 ο Σαρκοζί εξελέγη πρόεδρος και τα ποσοστά της ακροδεξιάς συρρικνώθηκαν.
Με μια όμως δραματική παράπλευρη απώλεια, τη νομιμοποίηση ως κανονικότητας της εμπρηστικής και ρατσιστικής ρητορικής τότε του Ζαν Μαρί Λεπέν, στη συνέχεια της Μαρίν Λεπέν και σήμερα του Ερίκ Ζεμούρ.
Ο Σαρκοζί, που περιμένει τώρα τη δίκη του στο Εφετείο για να μάθει αν θα πάει φυλακή ή θα εκτίσει την ποινή του με κατ’ οίκον περιορισμό φορώντας βραχιολάκι, για το μαύρο ταμείο της προεκλογικής του εκστρατείας του 2012, ήταν ο μοιραίος άνθρωπος για τη χώρα του και για την παράταξή του.
