Βασανιστήρια και ανασφάλεια
Ριχάρδος Σωμερίτης, ΤΟ ΒΗΜΑ, Δημοσιευμένο: 2007-06-19
Εδώ και χρόνια είναι δεδομένο ότι πολλοί αστυνομικοί παρεκτρέπονται ατομικά και συλλογικά αλλά δεν εξασφαλίζεται όσο θα έπρεπε η ασφάλεια των πολιτών. Για το «Αμπού Γκράμπι» της Ομόνοιας (υπερβολική ασφαλώς η έκφραση αλλά όχι και άδικη) είχε στα παλιά τα χρόνια ερευνήσει ο ίδιος ο Συνήγορος του Πολίτη και είχε συστήσει κυρώσεις και αλλαγές: τι απόγιναν ; . Για τα βασανιστήρια σε βάρος κρατουμένων –κυρίως αλλοδαπών και Ρομ- υπάρχουν πολλές διεθνείς εκθέσεις και μερικές ευρωπαϊκές καταδίκες. Για το τι συμβαίνει στις περισσότερες διαδηλώσεις (και άγριο ξύλο πέφτει επί δικαίων και αδίκων με τη συνοδεία χημικών και οι περίφημοι κουκουλοφόροι παραμένουν εμπόλεμοι) είναι αδύνατο να μην το γνωρίζουμε όλοι ακόμα και όταν (από συνήθεια ; ) ορισμένα ΜΜΕ υπερτονίζουν τις αστυνομικές βιαιότητες και δείχνουν κάποια κατανόηση για τα κατορθώματα των «παιδιών».
Πάντως, ικανοποιητική ασφάλεια δεν έχουμε. Σε σύγκριση με ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η καθημερινότητα είναι σίγουρα καλύτερη αλλά αυτό δεν αρκεί στον πολίτη που ζει εδώ και όχι αλλού. Ο «αθλητικός» -συχνά ακροδεξιός- χουλιγκανισμός. τα γκαζάκια και οι εμπρησμοί σε βάρος τραπεζών, γραφείων και αυτοκινήτων είναι σε έξαρση, μια νέα τρομοκρατία ξεμυτάει απειλητικά, οι «κουκουλοφόροι» οργανώνουν γιουρούσια. Και ταυτόχρονα ο καθένας, καλώς ή κακώς (αλλά ασφαλώς με υπερβολή) φοβάται στο δρόμο για το πορτοφόλι του και τη νύχτα για το σπίτι του.
Έχουμε λοιπόν αστυνομία που παρεκτρέπεται και μερικές φορές βασανίζει κιόλας –και να το βίντεο της ντροπής- αλλά δημοκρατική ασφάλεια δεν έχουμε. Η αστυνομική ηγεσία και ο λατινιστής υπουργός της έχουν αποδείξει με χίλιους τρόπους ότι «δεν κάνουν». Είναι ανεπαρκείς. Λυπάμαι που τους στεναχωρώ. Αλλά πρέπει να το λέμε ως ότου φύγουν. Μακάρι να φύγουν.
Γιατί η κατάσταση δεν είναι οπερετική. Είναι σοβαρή. Η οργή του πρωθυπουργού είναι μιντιακή και καθυστερημένη. Έπρεπε να γίνει από καιρό πλήρης εκκαθάριση της αστυνομίας στη Θεσσαλονίκη των Ψωμιάδηδων και δεν έγινε : αποτέλεσμα, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ο παραλίγο φόνος του Κύπριου φοιτητή αλλά και η αδυναμία αντιμετώπισης των τοπικών κουκουλοφόρων κομάντος. Και το ανάλογο έπρεπε να γίνει στην Αθήνα και αλλού για να αλλάξουν τα πράγματα.
Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότεροι αστυνομικοί, θύματα και αυτοί, έχουν (θεωρητικά τουλάχιστον) καλύτερη μόρφωση από τους παλαιούς. Όμως κατά το τελευταίο διάστημα τα πράγματα χειροτέρεψαν. Έχουν φυσικά οι αστυνομικοί προβλήματα αποδοχών (ποιός δεν έχει ; ) αλλά πώς να μην συνδυάσει κανείς την κατρακύλα που βλέπουμε με τις κομματικές επιλογές που έγιναν για την ηγεσία του σώματος ;
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το περίφημο αναμνηστικό, για «πλάκα», βίντεο (του 2006 !) δεν απεικονίζει ένα μεμονωμένο γεγονός. Μας θίγει όλους και μας εξοργίζει αλλά αυτό έχει νόημα αν αξιώσουμε όχι μια-δυό μεταθέσεις αλλά πολιτικές για μιαν άλλη αστυνόμευση, μιαν άλλη αστυνομία. Δεν μπορούμε να αξιώσουμε κάτι τέτοιο από τον κ. Πολύδωρα της κομματικής αγροφυλακής παρά μόνο σαν αστείο. Αλλά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Του κοστίζει ; Ας πρόσεχε !
Πάντως, ικανοποιητική ασφάλεια δεν έχουμε. Σε σύγκριση με ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η καθημερινότητα είναι σίγουρα καλύτερη αλλά αυτό δεν αρκεί στον πολίτη που ζει εδώ και όχι αλλού. Ο «αθλητικός» -συχνά ακροδεξιός- χουλιγκανισμός. τα γκαζάκια και οι εμπρησμοί σε βάρος τραπεζών, γραφείων και αυτοκινήτων είναι σε έξαρση, μια νέα τρομοκρατία ξεμυτάει απειλητικά, οι «κουκουλοφόροι» οργανώνουν γιουρούσια. Και ταυτόχρονα ο καθένας, καλώς ή κακώς (αλλά ασφαλώς με υπερβολή) φοβάται στο δρόμο για το πορτοφόλι του και τη νύχτα για το σπίτι του.
Έχουμε λοιπόν αστυνομία που παρεκτρέπεται και μερικές φορές βασανίζει κιόλας –και να το βίντεο της ντροπής- αλλά δημοκρατική ασφάλεια δεν έχουμε. Η αστυνομική ηγεσία και ο λατινιστής υπουργός της έχουν αποδείξει με χίλιους τρόπους ότι «δεν κάνουν». Είναι ανεπαρκείς. Λυπάμαι που τους στεναχωρώ. Αλλά πρέπει να το λέμε ως ότου φύγουν. Μακάρι να φύγουν.
Γιατί η κατάσταση δεν είναι οπερετική. Είναι σοβαρή. Η οργή του πρωθυπουργού είναι μιντιακή και καθυστερημένη. Έπρεπε να γίνει από καιρό πλήρης εκκαθάριση της αστυνομίας στη Θεσσαλονίκη των Ψωμιάδηδων και δεν έγινε : αποτέλεσμα, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ο παραλίγο φόνος του Κύπριου φοιτητή αλλά και η αδυναμία αντιμετώπισης των τοπικών κουκουλοφόρων κομάντος. Και το ανάλογο έπρεπε να γίνει στην Αθήνα και αλλού για να αλλάξουν τα πράγματα.
Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότεροι αστυνομικοί, θύματα και αυτοί, έχουν (θεωρητικά τουλάχιστον) καλύτερη μόρφωση από τους παλαιούς. Όμως κατά το τελευταίο διάστημα τα πράγματα χειροτέρεψαν. Έχουν φυσικά οι αστυνομικοί προβλήματα αποδοχών (ποιός δεν έχει ; ) αλλά πώς να μην συνδυάσει κανείς την κατρακύλα που βλέπουμε με τις κομματικές επιλογές που έγιναν για την ηγεσία του σώματος ;
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το περίφημο αναμνηστικό, για «πλάκα», βίντεο (του 2006 !) δεν απεικονίζει ένα μεμονωμένο γεγονός. Μας θίγει όλους και μας εξοργίζει αλλά αυτό έχει νόημα αν αξιώσουμε όχι μια-δυό μεταθέσεις αλλά πολιτικές για μιαν άλλη αστυνόμευση, μιαν άλλη αστυνομία. Δεν μπορούμε να αξιώσουμε κάτι τέτοιο από τον κ. Πολύδωρα της κομματικής αγροφυλακής παρά μόνο σαν αστείο. Αλλά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Του κοστίζει ; Ας πρόσεχε !
