Κραυγές και ψίθυροι

Μπορεί ο κ. Ψωμιάδης να κραυγάζει ακόμα ότι η Μακεδονία είναι μία και ελληνική, όπως ο... ήλιος, αλλά είναι προφανές ότι η κυβέρνηση φαίνεται να έχει καταλήξει πως η σύνθετη ονομασία, όχι απλώς είναι αναπόφευκτη, αλλά και επιβεβλημένη. Οι αλλεπάλληλες συναντήσεις των υπ. Εξωτερικών δείχνουν καθαρά ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να προετοιμάσει το έδαφος, ώστε, αν έλθει μια «λογική» πρόταση Νίμιτς στο τραπέζι, αφενός να μην εκτεθεί και αφετέρου, αν το σκηνικό τη βολεύει, να κλείσει οριστικά το θέμα, που ταλανίζει την εξωτερική πολιτική εδώ και 15 χρόνια.

*** Οταν περισσότερες από 90 χώρες έχουν ήδη αναγνωρίσει τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική ονομασία της, όταν βρισκόμαστε εν όψει της διαδικασίας ένταξης στο ΝΑΤΟ, όταν έρχεται τις επόμενες βδομάδες η έκθεση προόδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να τρενάρει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μια συμφωνία, με την προϋπόθεση βεβαίως ότι και τα Σκόπια θα βάλουν κάποιο νερό στο κρασί τους. Το βέτο, για παράδειγμα, που πολλοί προβάλλουν για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ ως αναγκαίο μέσο άμυνας, όχι μόνο είναι αβέβαιο, αλλά με βάση και την ενδιάμεση συμφωνία του 1995 είναι μάλλον και ανέφικτο.

*** Είναι γεγονός επίσης ότι, παρά τα όσα υποστηρίζουν ορισμένοι περί ανάγκης σύγκλησης του Συμβουλίου των Αρχηγών, ούτε η κυβέρνηση, αλλά ούτε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, πλην ΛΑΟΣ, το επιδιώκουν. Είναι επίσης γεγονός ότι η αναγκαιότητα μιας σύνθετης ονομασίας είναι αποδεκτή από το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος. Ακόμα και ορισμένοι, όπως ο κ. Ανθιμος, που μέχρι πριν από λίγες μέρες δεν έχαναν την ευκαιρία να υψώνουν τα λάβαρα, τώρα για τους δικούς τους, ιδιοτελείς πιθανώς λόγους, κατεβάζουν τους τόνους. Βέβαια με αυτή την κυβέρνηση, που μέχρι τώρα έχει δείξει πολλές φορές ότι φοβάται και τη σκιά της, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος τι θέλει και αν πράγματι μπορεί να επιμένει μέχρι το τέλος σε μια σταθερή θέση. Αλλά κοντός ψαλμός αλληλούια...