Η πολύφερνη νύφη...

Είναι γνωστό ότι αυτοί που αγνοούν την Ιστορία γίνονται πολύ σύντομα θύματά της, διαπίστωνε λίγους μήνες πριν ο Αλ. Τσίπρας. Και η επιβεβαίωση ήρθε πράγματι πολύ γρήγορα, μόνο που αφορούσε τον ίδιο και το κόμμα του και όχι εκείνους τους οποίους κατηγορούσε...

Ενα κόμμα που βρέθηκε κάποια στιγμή με πολύ αέρα στα πανιά του αλλά αντί να τον διαχειριστεί για να βγει οριστικά από τη στενωπό στην οποία βολόδερνε για χρόνια, κατάφερε να τον στρέψει εναντίον του και να οδηγηθεί σήμερα σε μία ακόμα κρίση... Γιατί ο αέρας που είχαν αποκτήσει για συγκυριακούς λόγους -κρίση του ΠΑΣΟΚ, νέο πρόσωπο στην ηγεσία, αντιπολιτευτική τακτική- αντί να φουσκώσει τις ιδέες και την πολιτική τους, φούσκωσε τα μυαλά τους...

ΕΤΣΙ, για πολύ καιρό παρακολουθούσαμε διάφορες υπερφίαλες δηλώσεις του τύπου πρώην μεγάλα κόμματα η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, το ποτάμι της Αριστεράς έχει ξεκινήσει και δεν γυρίζει πίσω, είναι άδικο να συζητάμε να παντρέψουμε έναν 65άρη με δύο αποτυχημένους γάμους με μια 20χρονη κοπέλα σαν τα κρύα νερά -εννοώντας το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ...-, βάζουμε τον πήχυ στις ευρωεκλογές όχι στο 6 ή 7% αλλά εκεί που θα δημιουργηθεί η μεγάλη έκπληξη που θα ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της πολιτικής και άλλα παρόμοια... Οι συνέπειες αυτού του ιδιότυπου μικρομεγαλισμού ήταν όχι μόνο να μην ταραχθούν τα λιμνάζοντα ύδατα του δικομματισμού, αλλά αντιθέτως να επιστρέψει στο τέλμα της εσωστρέφειας και της κρίσης ο ίδιος ο ΣΥΝ και τα στελέχη του...

ΚΙ ΟΛΑ αυτά γιατί επί της ουσίας ο ΣΥΝ έκανε εν πολλοίς αυτό που κατηγορούσε και τους άλλους. Από τη μια, ένας λαϊκίστικος, στηριγμένος σε μια επικοινωνιακή τακτική λόγος που προσπαθούσε να συγκαλύψει την ουσιαστική προγραμματική ανεπάρκεια. Κι από την άλλη, μια λατρεία σε μια κινηματική λογική που καθαγίαζε κάθε είδους κινητοποιήσεις αδιαφορώντας αν έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με τις κοινωνικές και πολιτικές ανάγκες... Ενώ παράλληλα, βέβαια, συνυπήρχε και ο μόνιμος εσωτερικός διχασμός του ΣΥΝ, που αναπαρήγαγε διαρκώς την παλιά σύγκρουση ΚΚΕ-ΚΚΕ εσωτ.

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ Αλαβάνου φέρνει για μία ακόμη φορά στο προσκήνιο τις παθογένειες που ταλανίζουν το κομμάτι αυτό της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς. Ομως αν κρίνουμε από τις πρώτες αντιδράσεις και την ήδη διαχεόμενη κριτική προς τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ όσων μέχρι χθες συμπαρατάσσονταν μαζί του, είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι μπορεί να προκύψει μια νέα δημιουργική σύνθεση. Αλλωστε, όταν θεωρείς ότι κατέχεις τη μόνη αλήθεια, ότι είσαι ο αυθεντικός εκφραστής της κοινωνίας και των αναγκών της, το μόνο που σε απασχολεί είναι πώς θα κρατήσεις καθαρό και αμόλυντο το οικοπεδάκι σου. Κι όσοι χωρέσουν