Ενιαία φορολογική κλίμακα για μισθούς και μερίσματα-τόκους
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-09-10
Ως θετική μετακίνηση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να καταγραφεί η σταθερή εμμονή του τους τελευταίους μήνες στη θέσπιση μιας ενιαίας, προοδευτικής φορολογικής κλίμακας στην οποία θα υπάγονται τα εισοδήματα από όλες τις πηγές: όχι μόνον από μισθωτή εργασία και επαγγελματική δραστηριότητα, αλλά και από την κατοχή κεφαλαίων -τόκους, μερίσματα, υπεραξίες- που φορολογούνταν έως σήμερα είτε με πολύ χαμηλούς συντελεστές ανεξαρτήτως ύψους, είτε και καθόλου.
Ήταν πάγια θέση του Συνασπισμού από τη δεκαετία του 1990 ακόμα, και τεκμηριωμένα την ανέπτυσσε σε κάθε κοινοβουλευτική συζήτηση προϋπολογισμού ή συναφούς φορολογικού νομοσχεδίου ο βουλευτής Γιάννης Δραγασάκης ιδίως: Επιβάλλεται για να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα, για λόγους στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και για να εξαλειφθούν οι αντιαναπτυξιακές στρεβλώσεις που δημιουργεί στην οικονομία η πολύ βαρύτερη φορολόγηση της εργασίας και της παραγωγικής δραστηριότητας ενγένει σε σύγκριση με τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες.
Εξίσου πάγια την απέρριπταν όμως οι εκάστοτε υπουργοί Οικονομικών, του ΠΑΣΟΚ πρώτα, με πρόσχημα τον κίνδυνο να οδηγήσει σε φυγή κεφαλαίων (στην Ιρλανδία εντούτοις τα ατομικά εισοδήματα από κεφάλαια φορολογούνται με τον ανώτατο συντελεστή 42%, και σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες αντίστοιχα πάνω-κάτω), της ΝΔ κατόπιν για λόγους ταξικής, ιδεολογικής και πολιτικής επιλογής.
Καλώς επομένως την επανέλαβε τη Δευτέρα με δηλώσεις της η υπεύθυνη οικονομίας του ΠΑΣΟΚ καθηγήτρια Λούκα Κατσέλη. Αλλά τέσσερες μόλις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, και με δεδομένη την εξαιρετικά δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, τα όσα λέει το κόμμα που διεκδικεί αυτοδύναμη πλειοψηφία για να κυβερνήσει είναι ακόμα πάρα πολύ αόριστα. Δεν αρκεί να εξαγγέλλεται επαναφορά του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας, που σωστά ο νυν υπουργός Οικονομίας αντέτεινε τη χαμηλή του απόδοση (300 εκατομμύρια, δηλαδή ούτε 1% των συνολικων εσόδων) όσα χρόνια ίσχυσε, και να γίνονται κάποιοι ασαφείς υπαινιγμοί μόνο για υψηλότερη φορολόγηση των τραπεζικών κερδών, ούτε γίνονται πιστευτές οι υποσχέσεις για νέες ελαφρύνσεις στα εισοδήματα μέχρι 30.000 ευρώ.
Οι έμπειροι οικονομολόγοι που μετέχουν στα επιτελεία του ΠΑΣΟΚ (Βασίλης Ράπανος, Γκίκας Χαρδούβελης κ.ά.) ξέρουν καλά ότι χωρίς μέτρα με κόστος η όποια νέα κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να προχωρήσει. Αν όμως δεν εξηγήσουν από τώρα πώς σχεδιάζουν να κατανείμουν αυτό το κόστος, θα βρουν τον κόσμο απέναντί τους. Θα γίνει άραγε πιο συγκεκριμένος από τη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Παπανδρέου; Η ως τώρα τακτική του δεν προϊδεάζει για κάτι τέτοιο – ούτε η αποχή από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ του Αλέκου Παπαδόπουλου, του πρώτου υπουργού που αγωνίστηκε πριν από 12 χρόνια να συμμαζέψει τα δημόσια οικονομικά και επίμονα έλεγε τις απόψεις του τώρα «εις ώτα μη ακουόντων».
Στο μεταξύ συνεχίζεται η καταιγίδα δυσμενών στοιχείων: Στα 60,2 δις ευρώ έχει φτάσει ήδη ο δημόσιος δανεισμός φέτος, έναντι στόχου 40,7 δις για ολόκληρο το έτος, και τον Οκτώβριο θα απαιτηθεί νέος δανεισμός τουλάχιστον 3,5 δις. Το ταμειακό έλλειμμα βρισκόταν στα 18,5 δις στο τέλος του πρώτου εξαμήνου και έκτοτε ανεβαίνει. Οι τόκοι των ομολόγων που εκδόθηκαν φέτος κυμαίνονται μεταξύ 4,5 και 6,14%, αισθητά υψηλότερα από πέρυσι, και μικρή παρηγοριά συνιστά κάποια υποχώρηση του spread από τα γερμανικά τον Αύγουστο (στις 118 μονάδες βάσης), γιατί ανά πάσα στιγμή αντιστρέφεται.
Και νέα ετήσια πτώση 9,2% κατέγραψε η βιομηχανική παραγωγή τον Ιούλιο, 20,5% οι εξαγωγές.
Ήταν πάγια θέση του Συνασπισμού από τη δεκαετία του 1990 ακόμα, και τεκμηριωμένα την ανέπτυσσε σε κάθε κοινοβουλευτική συζήτηση προϋπολογισμού ή συναφούς φορολογικού νομοσχεδίου ο βουλευτής Γιάννης Δραγασάκης ιδίως: Επιβάλλεται για να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα, για λόγους στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και για να εξαλειφθούν οι αντιαναπτυξιακές στρεβλώσεις που δημιουργεί στην οικονομία η πολύ βαρύτερη φορολόγηση της εργασίας και της παραγωγικής δραστηριότητας ενγένει σε σύγκριση με τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες.
Εξίσου πάγια την απέρριπταν όμως οι εκάστοτε υπουργοί Οικονομικών, του ΠΑΣΟΚ πρώτα, με πρόσχημα τον κίνδυνο να οδηγήσει σε φυγή κεφαλαίων (στην Ιρλανδία εντούτοις τα ατομικά εισοδήματα από κεφάλαια φορολογούνται με τον ανώτατο συντελεστή 42%, και σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες αντίστοιχα πάνω-κάτω), της ΝΔ κατόπιν για λόγους ταξικής, ιδεολογικής και πολιτικής επιλογής.
Καλώς επομένως την επανέλαβε τη Δευτέρα με δηλώσεις της η υπεύθυνη οικονομίας του ΠΑΣΟΚ καθηγήτρια Λούκα Κατσέλη. Αλλά τέσσερες μόλις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, και με δεδομένη την εξαιρετικά δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, τα όσα λέει το κόμμα που διεκδικεί αυτοδύναμη πλειοψηφία για να κυβερνήσει είναι ακόμα πάρα πολύ αόριστα. Δεν αρκεί να εξαγγέλλεται επαναφορά του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας, που σωστά ο νυν υπουργός Οικονομίας αντέτεινε τη χαμηλή του απόδοση (300 εκατομμύρια, δηλαδή ούτε 1% των συνολικων εσόδων) όσα χρόνια ίσχυσε, και να γίνονται κάποιοι ασαφείς υπαινιγμοί μόνο για υψηλότερη φορολόγηση των τραπεζικών κερδών, ούτε γίνονται πιστευτές οι υποσχέσεις για νέες ελαφρύνσεις στα εισοδήματα μέχρι 30.000 ευρώ.
Οι έμπειροι οικονομολόγοι που μετέχουν στα επιτελεία του ΠΑΣΟΚ (Βασίλης Ράπανος, Γκίκας Χαρδούβελης κ.ά.) ξέρουν καλά ότι χωρίς μέτρα με κόστος η όποια νέα κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να προχωρήσει. Αν όμως δεν εξηγήσουν από τώρα πώς σχεδιάζουν να κατανείμουν αυτό το κόστος, θα βρουν τον κόσμο απέναντί τους. Θα γίνει άραγε πιο συγκεκριμένος από τη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Παπανδρέου; Η ως τώρα τακτική του δεν προϊδεάζει για κάτι τέτοιο – ούτε η αποχή από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ του Αλέκου Παπαδόπουλου, του πρώτου υπουργού που αγωνίστηκε πριν από 12 χρόνια να συμμαζέψει τα δημόσια οικονομικά και επίμονα έλεγε τις απόψεις του τώρα «εις ώτα μη ακουόντων».
Στο μεταξύ συνεχίζεται η καταιγίδα δυσμενών στοιχείων: Στα 60,2 δις ευρώ έχει φτάσει ήδη ο δημόσιος δανεισμός φέτος, έναντι στόχου 40,7 δις για ολόκληρο το έτος, και τον Οκτώβριο θα απαιτηθεί νέος δανεισμός τουλάχιστον 3,5 δις. Το ταμειακό έλλειμμα βρισκόταν στα 18,5 δις στο τέλος του πρώτου εξαμήνου και έκτοτε ανεβαίνει. Οι τόκοι των ομολόγων που εκδόθηκαν φέτος κυμαίνονται μεταξύ 4,5 και 6,14%, αισθητά υψηλότερα από πέρυσι, και μικρή παρηγοριά συνιστά κάποια υποχώρηση του spread από τα γερμανικά τον Αύγουστο (στις 118 μονάδες βάσης), γιατί ανά πάσα στιγμή αντιστρέφεται.
Και νέα ετήσια πτώση 9,2% κατέγραψε η βιομηχανική παραγωγή τον Ιούλιο, 20,5% οι εξαγωγές.
