Παγιδευμένη στο δόγμα Στουρνάρα η κυβέρνηση

Αισθάνεστε δικαιωμένοι για το «παρών» στην ψηφοφορία για την πρόταση δυσπιστίας;

Το «παρών» ήταν μία ορθή επιλογή. Πρώτα και κύρια ήταν ένας σαφές μήνυμα για ένα αυτόνομο και διακριτό στίγμα της ΔΗΜΑΡ απέναντι στο σκηνικό ενός νέου δικομματισμού. Εκφράζει τη ριζική διαφωνία σε μια αναπαλαίωση τεχνητών πολώσεων και διλημμάτων που στο παρελθόν οδήγησαν σε αδιέξοδο το πολιτικό σύστημα.

Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για τη πρόταση δυσπιστίας σε αυτή τη χρονική στιγμή ευνόησε τη ΝΔ. Έγινε πριν να έχουμε ολοκληρωμένη την εικόνα των διαπραγματεύσεων με τη τρόικα, πριν να μπορούμε να αξιολογήσουμε το ενδεχόμενο νέων υπαναχωρήσεων του κ. Σαμαρά. Επομένως για έξι μήνες απώλεσε το κοινοβουλευτικό όπλο της μομφής. Διευκόλυνε μάλιστα την συσπείρωση του κυβερνητικού στρατοπέδου σε μια συγκυρία που με αφορμή τους φόρους για τα ακίνητα υπήρχε σοβαρή αμφισβήτηση των ασκούμενων πολιτικών από βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση το μήνυμα της ΔΗΜΑΡ είναι σαφές. Κανένα δίλημμα «Σαμαράς ή Τσίπρας» δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στη σημερινή κρίση. Ένας ισχυρός τρίτος πόλος του δημοκρατικού σοσιαλισμού θα αντιπαρατεθεί τόσο στις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις της ΝΔ όσο και το αριστερό λαϊκισμό και τη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ.

Η διαπραγμάτευση κυβέρνησης- τρόικας τραβάει σε μάκρος, οι εκπρόσωποι των δανειστών εμφανίζονται πιο άκαμπτοι και απαιτητικοί. Πού πιστεύετε ότι το πάνε;

Είμαστε ένα κόμμα που δεν έχει προκατασκευασμένη διάθεση αντιπολίτευσης. Παρακολουθούμε με προσοχή τις συζητήσεις κυβέρνησης και τρόικας. Αν η κυβέρνηση αντισταθεί σε παράλογες απαιτήσεις των δανειστών θα τη στηρίξουμε. Αν συνεχίσει με επικοινωνιακά κόλπα να υλοποιεί αντικοινωνικές πολιτικές θα την αποδοκιμάσουμε.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι η κυβέρνηση παγιδευμένη στο δόγμα Στουρνάρα ότι το μνημόνιο είναι το μόνο σχέδιο για την οικονομική κρίση, δεν διαθέτει επαρκή πολιτική βούληση για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις.

Οι εκπρόσωποι των δανειστών αγνοούν τα λάθη της οικονομικής συνταγής που έχουν επιβάλλει και με ακραίες ιδεοληψίες προωθούν νέα σκληρά μέτρα. Δεν τα ονομάζουν οριζόντια αλλά τα ονομάζουν "διαρθρωτικά" ή "στοχευμένα" με το ίδιο όμως αποτέλεσμα. Την περαιτέρω απομείωση των εισοδημάτων και την πλήρη αποδιάρθρωση των κοινωνικών δομών.

Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν η ΔΗΜΑΡ είχε παραμείνει στην κυβέρνηση; Ή θα είχε περισσότερους λόγους και αφορμές να φύγει;

Ο κ. Σαμαράς επιχείρησε να μετατρέψει ένα ενδιαφέρον πείραμα κυβερνητικής συνεργασίας σε σενάριο μονοκομματικής εξουσίας. Εγκατέλειψε την δέσμευση της επαναδιαπραγμάτευσης των δυσμενών όρων του μνημονίου. Επομένως ήταν αναγκαστική η επιλογή της ΔΗΜΑΡ για αποχώρηση από τη κυβέρνηση. Η Ντόρα Μπακογιάννη έθεσε πρόσφατα ένα ζήτημα νέας προγραμματικής συμφωνίας ώστε να επανέλθει η ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα. Οι λόγοι όμως που μας οδήγησαν «εκτός» παραμένουν...Είναι οι πολιτικές του κ. Σαμαρά με τα αντικοινωνικά μέτρα, με την υπερφορολόγηση, με την ανεργία. Είναι οι δρομολογημένες επιλογές της ΝΔ που ακύρωσαν τη προγραμματική συμφωνία του Ιουνίου 2012 και τίναξαν στον αέρα τη προσπάθεια που έγινε τότε.

Η ΔΗΜΑΡ είχε συμμετάσχει στη κυβέρνηση για να αποτραπεί η άτακτη χρεοκοπία και η έξοδος από την Ευρωζώνη. Αυτό το κερδίσαμε. Δεν είχαμε όμως συμφωνήσει ότι θα συνεχίσουμε την άκριτη υλοποίηση αρνητικών όρων του μνημονίου με την αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους, με οριζόντιες απολύσεις, με λουκέτο στην ΕΡΤ. Αν νόμιζαν ότι η παρουσία της ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα ήταν ένα είδος "ευγενικής συμμετοχής" έκαναν λάθος!

Η κίνηση των 58 και οι διεργασίες για την κεντροαριστερά προκάλεσαν τριβές στο κόμμα σας. Τελικά, ποια είναι η εκτίμησή σας για τον χαρακτήρα αυτών των κινήσεων; Τις θεωρείτε εχθρικές προς τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες της ΔΗΜΑΡ;

Η αγωνία για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς είναι λογική. Εκφράζεται και στο κείμενο των 58 φίλων. Ωστόσο στη πρωτοβουλία τους απουσιάζει ένα σοβαρό μέτωπο κριτικής στο κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο σύστημα, στις πολιτικές της ΝΔ. Πρόκειται για σημαντική αδυναμία, για σημαντικό λάθος.

Η ΔΗΜΑΡ, με μεγάλη πλειοψηφία στις θέσεις της ΚΕ για το συνέδριο, υποστηρίζει ότι η ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς έχει ως κρίσιμη προϋπόθεση την οριοθέτηση τόσο με τις συντηρητικές αντιλήψεις της ΝΔ όσο και με τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ. Διατυπώνει το σχέδιο μια μαχόμενης δημοκρατικής σοσιαλιστικής συμπαράταξης και όχι ενός πολιτικού σχήματος που θα θυμίζει τη μεταπολιτευτική «Ένωση Κέντρου».

Πώς θα διαχειριστεί το συνέδριο του Δεκεμβρίου αυτές τις τριβές; Προσβλέπετε σε συνθετικές αποφάσεις;

Στην πορεία για το συνέδριο μας είναι λογικό να γίνεται μία ανοιχτή συζήτηση και να υπάρχει η διατύπωση διαφορετικών απόψεων. Οι τελικές όμως αποφάσεις με την ετυμηγορία των μελών του κόμματος θα είναι για όλους οι συλλογικές δεσμεύσεις.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι όλα τα ηγετικά στελέχη μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους, χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή, για να μην τραυματίζεται η δημόσια εικόνα του κόμματος. Έχουμε αρκετούς αντιπάλους και άσπονδους φίλους...για να χρησιμοποιήσουν τις διαφορετικές προσεγγίσεις με μοναδικό στόχο να πλήξουν τη ΔΗΜΑΡ.

Αισθάνεστε ότι η απόστασή σας από τον ΣΥΡΙΖΑ μειώνεται ή αυξάνεται, ιδιαίτερα μετά την τοποθέτηση Τσίπρα υπέρ αδιαπραγμάτευτης θέσης της χώρας στο ευρώ;

Οι θέσεις του κ. Τσίπρα στο Τέξας είναι σε ορθή κατεύθυνση. Αποτελούν ένα βήμα προς το ρεαλισμό. Οφείλω όμως να προσθέσω ότι οι συνεχείς αντιφατικές εκφωνήσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ προκαλούν –φαντάζομαι σε όλους – ναυτία από τις συνεχείς στροφές! Δεν γίνεται για παράδειγμα να λέει ότι η παραμονή στην Ευρωζώνη είναι αδιαπραγμάτευτη και κάποια άλλη χρονική στιγμή να μιλάει για μονομερή κατάργηση μνημονίου και δανειακών συμβάσεων μόλις αναλάβει κυβέρνηση...Δεν γίνεται να τα λέει όλα μαζί...Δεν γίνεται να αντιμετωπίζεις τους πολίτες ως πελάτες για τη πραμάτεια σου...

Πού βάζετε τον πήχη για τις ευρωεκλογές, αν υποθέσουμε ότι αυτές είναι οι μόνες που έχουμε μπροστά μας μέχρι τον Μάιο;

Ο στόχος μας είναι δεδομένος. Ισχυρός τρίτος πόλος για να αλλάξει η φορά των πραγμάτων. Με κεντρική επιλογή την Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας με αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής. Μέσα στο ευρώ με αναθεώρηση των ασκούμενων πολιτικών.

Μπορούμε επομένως να διαμορφώσουμε μια ευρύτερη συμπαράταξη δυνάμεων του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού σε αυτή τη κατεύθυνση. Με κριτική στην κυρίαρχη γραμμή της Ευρωπαϊκής ελίτ και με τις οριοθετήσεις που έχω ήδη περιγράψει.

Διεκδικείτε τον τίτλο του κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκού, μεταρρυθμιστικού κόμματος. Ωστόσο, στην Ευρώπη, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, κυριαρχούν δυνάμεις και τάσεις «αντιμεταρρύθμισης». Μπορεί ν’ αλλάξει αυτό στις επικείμενες ευρωεκλογές;

Αυτό ακριβώς εννοώ. Ότι χρειάζεται να αλλάξουμε τις πολιτικές στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι συγκεκριμένες ασκούμενες πολιτικές θα οδηγήσουν στην άνοδο των άκρων. Θα μπλοκάρουν το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Στο νέο Ευρωκοινοβούλιο κινδυνεύουμε να δούμε την ισχυροποίηση των ακροδεξιών τάσεων, των εθνικιστικών αντιλήψεων. Ακόμα και των αριστερίστικων.

Επομένως απαιτείται μια στροφή προς τη κατεύθυνση της ολοκληρωμένης πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ με κοινωνικούς και οικολογικούς όρους. Με την υπεράσπιση της μεγάλης κατάκτησης του κοινωνικού κράτους ,με την σταθερή αντιπαλότητα προς το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και τις δεξιές πολιτικές.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα είναι κρίσιμη η συνεννόηση ανάμεσα στους σοσιαλδημοκράτες, στους πράσινους, στη ριζοσπαστική αριστερά για ένα ρεαλιστικό, εναλλακτικό σχέδιο στην αντιμετώπιση της κρίσης